Μια λύση στο πρόβλημα της υπερθέρμανσης της Γης

 Ερευνητές του Χάρβαρντ θέλουν να εμποδίσουν τις κλιματικές αλλαγές με… κιμωλίες

Λύσεις στο πρόβλημα της υπερθέρμανσης της Γης που έχει διαφόρων ειδών αρνητικές επιπτώσεις στον πλανήτη προσπαθούν να βρουν οι επιστήμονες τις τελευταίες δεκαετίες. Στο τραπέζι έχουν πέσει πολλές προτάσεις και μέσα σε αυτή την διαδικασία αναπτύχθηκε ο τομέας της γεωμηχανικής.

Βίντεο: Η έκρηξη του ηφαιστείου στην Ισλανδία

Το ηφαιστείο Fagradalsfjall στην Ισλανδία, εξερράγη στις 19/3/2021, προκαλώντας σεισμική δόνηση και τεράστια λάμψη στον ουρανό. Η έκρηξη του ηφαιστείου, που βρίσκεται κοντά στην πρωτεύουσα Ρέικιαβικ, είναι η αρχή μίας διαδικασίας που θα έχει διάρκεια, και στη συνέχεια αναμένονται εκρήξεις και σε άλλα ηφαίστεια, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους.

 

Ταΐστε τις αγελάδες φύκια για να σωθεί ο πλανήτης

 Είναι γνωστό ότι η βιομηχανία της κτηνοτροφίας συμβάλει και μάλιστα αξιοσημείωτα στις εκπομπές βλαβερών για το περιβάλλον αερίων. Τα ζώα στις κτηνοτροφικές μονάδες και ειδικά τα βοοειδή παράγουν μεγάλες ποσότητες μεθανίου.

Πώς αστραπές και κεραυνοί συνέβαλαν στην εμφάνιση της ζωής στη Γη

 Οι αστραπές ήταν το ίδιο σημαντικές με τους μετεωρίτες ως προς τη δημιουργία των ιδανικών συνθηκών για την εμφάνιση της ζωής στη Γη, σύμφωνα με γεωλόγους.

Η Γη ήταν πιθανώς ένας υδάτινος κόσμος πριν 3,5 δισεκ. χρόνια

 Η ξηρά ήταν μάλλον σπάνιο πράγμα πριν τρία έως τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια στη Γη και οι ωκεανοί του πλανήτη μας είχαν σχεδόν διπλάσιο νερό από ό,τι σήμερα, αρκετό για να είναι βυθισμένες όλες οι σημερινές ήπειροι σε ύψος μεγαλύτερο και από την κορυφή του Έβερεστ, σύμφωνα με την εκτίμηση μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής μελέτης.

Παρακολούθηση του φαινομένου της παλίρροιας στη Μεσόγειο από το ΙΤΕ

 H πρόσφατη παλίρροια (άμπωτη) που παρατηρήθηκε στις ελληνικές παραλίες, αλλά και σε άλλες γειτονικές χώρες, εύλογα προκάλεσε το ενδιαφέρον του κοινού.

Τη δυνατότητα παρακολούθησης της εξέλιξης του φαινομένου δίνει η πλατφόρμα ωκεανογραφικής παρατήρησης και πρόγνωσης MARINOMICA (http://odysseaplatform.eu/) που δημιουργήθηκε μέσω του ευρωπαϊκού έργου H2020 ODYSSEA, στην εκτέλεση του οποίου συμμετέχει το Εργαστήριο Παράκτιας και Θαλάσσιας Έρευνας του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια. 
Η πλατφόρμα MARINOMICA φιλοξενεί μια διευρυμένη βάση ωκεανογραφικών δεδομένων από παρατηρήσεις και προγνώσεις, συμβατή με άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές βάσεις, όπως αυτή των θαλασσίων υπηρεσιών του Copernicus. Συνδέεται επίσης με οκτώ παρατηρητήρια γύρω από τις ακτές, στις βόρειες από το λιμάνι της Βαλένθια μέχρι την Καβάλα, και στις νότιες από το Μαρόκο μέχρι την Αίγυπτο, τα οποία σε πραγματικό χρόνο συλλέγουν επιτόπιες ωκεανογραφικές μετρήσεις. Το έργο ODYSSEA συντονίζεται από το Τμήμα Περιβαλλοντικής Μηχανικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
Η MARINOMICA παρέχει προβλέψεις για την εξέλιξη της παλίρροιας, καθώς και οπτικό υλικό από την περιοχή της Μεσογείου. Τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν την ένταση της άμπωτης, με τον παλιρροιογράφο στο Θρακικό πέλαγος να μετρά περί τα 45 εκατοστά πτώση και γενικά περί τα 40 εκατοστά στις βόρειες, αλλά περίπου τη μισή πτώση, περί τα 20-25 εκατοστά, στις νότιες ακτές της Μεσογείου, σύμφωνα με τον Νίκο Καμπάνη, επικεφαλής του Εργαστηρίου Παράκτιας και Θαλάσσιας Έρευνας του Ινστιτούτου Υπολογιστικών Μαθηματικών του ΙΤΕ.

https://www.amna.gr/home/article/535192/Parakolouthisi-tou-fainomenou-tis-palirroias-sti-Mesogeio-apo-to-ITE

Άμπωτη : Η μείωση της στάθμης της θάλασσας οφείλεται σε μετεωρολογικά και αστρονομικά αίτια

 Ως ένα φυσιολογικό φαινόμενο, καθόλου πρωτόγνωρο, το οποίο μπορεί να αποδοθεί τόσο σε μετεωρολογικά όσο και αστρονομικά αίτια περιγράφουν οι ειδικοί την υποχώρηση της στάθμης της θάλασσας που παρατηρήθηκε τις τελευταίες ημέρες σε πολλές περιοχές.

Όπως εξηγεί ο Βασίλης Καψιμάλης, διευθυντής ερευνών του ινστιτούτου ωκεανογραφίας του ΕΛΚΕΘΕ, «από τα μέσα του περασμένου Φεβρουαρίου η στάθμη της θάλασσας έχει μειωθεί κατά 40 με 45 εκατοστά σε σχέση με τη συνηθισμένη της θέση».

Ο πρώτος υποθαλάσσιος γεωμορφολογικός χάρτης της Σαντορίνης...από άλλο πλανήτη

 Ένα πρωτοποριακό για την Ελλάδα χάρτη δημιούργησε μια αμερικανο-ελληνική επιστημονική ομάδα, η πρωτοτυπία του οποίου βρίσκεται στο ότι εφαρμόστηκε η μεθοδολογία της πλανητικής γεωλογίας για τη δημιουργία υποθαλάσσιων γεωμορφολογικών χαρτών για τη Σαντορίνη και τη γύρω περιοχή του Αιγαίου.

Ανακαλυφθηκε ο μεγαλύτερος και αρχαιότερος κρατήρας στη Γη

... που δημιουργήθηκε από πτώση αστεροειδούς πριν από τρία δισεκατομμύρια χρόνια


Ένας πολύ μεγάλος κρατήρας διαμέτρου περίπου 100 χιλιομέτρων, ο οποίος ανακαλύφθηκε στη Γροιλανδία και χρονολογείται πριν από 3 δισεκατομμύρια χρόνια, είναι πλέον ο αρχαιότερος που έχει ποτέ βρεθεί στον πλανήτη μας και προέρχεται από την σφοδρή πρόσκρουση στη Γη ενός αστεροειδούς ή κομήτη.

Έως τώρα ο παλαιότερος και μεγαλύτερος γνωστός κρατήρας πρόσκρουσης στη Γη ήταν ηλικίας περίπου 2 δισεκατομμυρίων ετών. Πρόκειται για τον τεράστιο κρατήρα Βρεντεφόρτ διαμέτρου 300 χιλιομέτρων στη Νότιο Αφρική.

Οι περισσότεροι κρατήρες της Σελήνης, οι οποίοι είναι πιο γνωστοί σε σχέση με αυτούς του πλανήτη μας, σχηματίστηκαν επίσης από προσκρούσεις πριν από 3 έως 4 δισεκατομμύρια χρόνια. Η Γη, εκείνη την εποχή, εξαιτίας και της μεγαλύτερης βαρύτητάς της σε σχέση με τον μικρότερο δορυφόρο της, πρέπει να είχε προσελκύσει ακόμα περισσότερα ουράνια σώματα, όμως οι κρατήρες από τις καταστροφικές προσκρούσεις έχουν πλέον διαγραφεί από το «πρόσωπο» του πλανήτη μας χάρη στις ενεργές γεωλογικές διαδικασίες (διάβρωση, κίνηση τεκτονικών πλακών κ.α.). Γι' αυτό, είναι πολύ δύσκολη η ανακάλυψη τόσο παλαιών και καλά διατηρημένων κρατήρων στη Γη.

Η περιοχή της Γροιλανδίας στην οποία βρίσκεται ο κρατήρας 

Μία μεγάλη ερευνητική ομάδα από τη Βρετανία, τη Δανία, τη Σουηδία και τη Ρωσία, κατάφερε να εντοπίσει ίχνη του εν λόγω αρχαίου κρατήρα κοντά στην περιοχή Μανιτσόκ της Δυτικής Γροιλανδίας, σύμφωνα με ανακοίνωση της Σχολής Γεωεπιστημών του πανεπιστημίου Κάρντιφ στην Ουαλία. Ο κρατήρας δεν έχει πια αφήσει το χαρακτηριστικό αποτύπωμά του στην επιφάνεια του πλανήτη μας, καθώς σήμερα πια στο σημείο εκείνο έχουν αναδυθεί πετρώματα που πριν από 3 δισεκατομμύρια χρόνια βρίσκονταν 25 χιλιόμετρα κάτω από την τότε επιφάνεια του εδάφους όπου είχε γίνει η πρόσκρουση.

Παρόλα αυτά, αν και πλέον στην επιφάνεια δεν υπάρχουν ορατά ίχνη κρατήρα, το γεωλογικό αποτύπωμα της τρομακτικής πρόσκρουσης (κρουστικό σοκ) έχει διατηρηθεί βαθιά στο γήινο φλοιό - πολύ βαθύτερα από οποιονδήποτε άλλο γνωστό κρατήρα στη Γη- και αυτό εντόπισαν οι επιστήμονες, οι οποίοι, σαν άλλοι Σέρλοκ Χολμς, χρειάστηκαν τρία χρόνια ερευνών για να ανασυστήσουν το «παζλ» του κρατήρα.

Συνολικά, έχουν βρεθεί περίπου 180 κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη, σε καλύτερη ή χειρότερη κατάσταση, και το 30% από αυτούς περιέχει σημαντικά αποθέματα μετάλλων, πετρελαίου και φυσικού αερίου.
kathimerini.gr - dailymail.co.uk

Βίντεο: πόσο είναι όλο το νερό της Γης;

Το βίντεο μας δείχνει την απεικόνιση του συνολικού υδάτινου αποθέματος του πλανήτη που παρουσίασε η Υπηρεσία Γεωλογικής Έρευνας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με αυτή, όλο το νερό της Γης χωράει μέσα σε μία σφαίρα διαμέτρου 1384 χιλιομέτρων περίπου (η διάμετρος της Γης,  είναι περίπου 12.800 χιλιόμετρα).  Παρότι το 70% της επιφάνειας της Γης καλύπτεται με νερό, η μάζα του δεν είναι τόσο μεγάλη διότι καταλαμβάνει μικρό πάχος....


http://youtu.be/OiVwfAPSEH8

Αρχαίο υπόγειο μεθάνιο συμβάλλει στην άνοδο της θερμοκρασίας

Εντοπίστηκαν χιλιάδες τοποθεσίες στην Αρκτική από όπου βρίσκει διεξόδους και διαρρέει στην ατμόσφαιρα.

Οι επιστήμονες εντόπισαν χιλιάδες τοποθεσίες στην παγωμένη Αρκτική, από όπου το μεθάνιο, το οποίο είχε αποθηκευτεί κάτω από τους πάγους επί χιλιάδες χρόνια, βρίσκει πλέον διεξόδους για να διαρρεύσει στην ατμόσφαιρα. Επειδή πρόκειται για ένα «αέριο του θερμοκηπίου» πολύ πιο ισχυρό από το διοξείδιο του άνθρακα, η νέα ανακάλυψη ασφαλώς δεν αποτελεί καλή είδηση για την κλιματική αλλαγή.

Οι ερευνητές, μ’ επικεφαλής την Κέιτι Γουόλτερ Άντονι του πανεπιστημίου της Αλάσκα, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό γεωεπιστημών «Nature Geoscience», σύμφωνα με το BBC, διαπίστωσαν ότι το παγιδευμένο έως τώρα μεθάνιο είναι πια σε θέση να δραπετεύει στον αέρα από διάφορα σημεία, καθώς οι πάγοι λιώνουν κατά τόπους λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας διαχρονικά. Η διαρροή του μεθανίου σταδιακά συμβάλει στην υπερθέρμανση της Γης, λιώνοντας περισσότερους πάγους και ανατροφοδοτώντας έτσι τη διαρροή ακόμα μεγαλύτερων ποσοτήτων του εν λόγω αερίου.

Η ατμοσφαιρική συγκέντρωση μεθανίου αυξάνεται και πάλι μετά από κάποια στασιμότητα στα τελευταία χρόνια

Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, το μεθάνιο, που έως πρόσφατα ήταν σχετικά σταθερό στην ατμόσφαιρα, έχει πλέον αρχίσει να αυξάνεται ολοένα περισσότερο. Πολλές είναι οι πηγές προέλευσής του διεθνώς, τόσο φυσικές (π.χ. οργανικά αέρια των ζώων), όσο και ανθρωπογενείς (π.χ. απόβλητα χωματερών). Η ανίχνευση του συνολικού μεθανίου που εκλύεται από τόσες διαφορετικές πηγές δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Οι ερευνητές, κάνοντας επίγειες και εναέριες έρευνες, εντόπισαν περίπου 150.000 σημεία στην Αλάσκα και τη Γροιλανδία, κυρίως σε λίμνες που σχηματίζονται στα όρια των αρκτικών πάγων. Η χημική ανάλυση των σχετικών δειγμάτων (με βάση την αναλογία των διαφορετικών ισοτόπων άνθρακα στα μόρια του μεθανίου) έδειξε ότι αρκετές από αυτές τις λιμνούλες παγωμένου νερού απελευθερώνουν αρχαίο μεθάνιο, προερχόμενο πιθανώς από φυσικό αέριο ή εναποθέσεις άνθρακα κάτω από τις λίμνες. Άλλες λιμνούλες εκλύουν πολύ νεότερο μεθάνιο, που ίσως προέρχεται από τη σταδιακή σήψη φυτικής ύλης.

Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, αν μια ανάλογη διαρροή συμβαίνει και σε άλλα μέρη, όπως στη βορειοδυτική Σιβηρία, που διαθέτει τεράστιες ποσότητες παγιδευμένου μεθανίου κάτω από τους πάγους, οι οποίοι προβλέπεται ότι σταδιακά θα λιώνουν όλο και ταχύτερα έως το 2100, τότε πολύ περισσότερο μεθάνιο θα έρθει να προστεθεί στην ατμόσφαιρα, με δυσοίωνες συνέπειες για την κλιματική αλλαγή.

Η ακριβής εκτίμηση των ποσοτήτων του εκλυόμενου μεθανίου απασχολεί ήδη πολλές επιστημονικές αποστολές διαφόρων χωρών, καθώς το ζήτημα είναι μεγάλου ενδιαφέροντος από κλιματικής πλευράς. Θεωρείται δεδομένα ότι στην Αρκτική ζώνη είναι αποθηκευμένες τεράστιες ποσότητες του εν λόγω αερίου τόσο στην παγωμένη ξηρά και κάτω από αυτήν, όσο και στον βυθό των αρκτικών θαλασσών και κάτω από αυτόν.

Η Αρκτική είναι η περιοχή της Γης όπου παρατηρείται η ταχύτερη άνοδος της θερμοκρασίας και όπου ο φαύλος κύκλος της υπερθέρμανσης-διαρροής μεθανίου είναι πιο αισθητός και μπορεί να αποβεί πιο επικίνδυνος μελλοντικά. Όμως το πόσο άμεσος και σοβαρός είναι ο κίνδυνος από αυτόν τον μηχανισμό ανατροφοδότησης είναι κάτι που αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής διαμάχης. Μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι επιπτώσεις θα χρειαστούν πολλές δεκαετίες για να γίνουν ορατές, ενώ άλλοι, πιο απαισιόδοξοι, δεν αποκλείουν την πιθανότητα μίας αιφνίδιας επιδείνωσης της κλιματικής αλλαγής εξαιτίας του συσσωρευμένου μεθανίου στην ατμόσφαιρα.

Πηγή: ΑΜΠΕ -bbc.co.uk

Ο σκηνοθέτης Τζ. Κάμερον άγγιξε το βαθύτερο σημείο των ωκεανών

http://youtu.be/EXZdPmo0Otc

Η Τάφρος των Μαριανών. Η κόκκινη διακεκομμένη γραμμή μας δείχνει ότι η υψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Έβερεστ των Ιμαλαίων χωράει και περισσεύει στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών 

Ο σκηνοθέτης του Χόλιγουντ Τζέιμς Κάμερον, κατέβηκε σε βάθος σχεδόν 11 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας στην Τάφρο των Μαριανών στον δυτικό Ειρηνικό ωκεανό, εκπληρώνοντας έτσι ένα από τα όνειρά του.

Το υποβρύχιο σκάφος ζυγίζει 11 τόνους και έχει πάνω από 7 μέτρα μήκος και αντέχει πίεση πάνω από 1000 ατμόσφαιρες 

Η κατάβαση με το ειδικά κατασκευασμένο υποβρύχιο Deepsea Challenge διήρκεσε 2 ώρες. 

Παρέμεινε στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών περίπου 3 ώρες κινηματογραφώντας τον βυθό.
Στο βάθος των 11 χιλιομέτρων η πίεση φτάνει τις 1.000 ατμόσφαιρες!
Η πρώτη κατάβαση στην τάφρο των Μαριανών είχε πραγματοποιηθεί το 1960, από τους Don Walsh και Jacques Piccard.

Ο James Cameron στο μονοθέσιο υποβρύχιο Deepsea Challenge (Photo by Mark Thiessen/National GeographicFilmmaker and National Geographic Explorer) 

dailymail.co.uk - bbc.co.uk
Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε την ανάδυση του υποβρυχίου και την έξοδο από αυτό του σκηνοθέτη James Cameron

http://youtu.be/Yc8Akn_Vhuk

Κατά 20 μέτρα θα ανέβει η στάθμη των ωκεανών

Αμερικανοί επιστήμονες αναφέρουν ωστόσο ότι θα χρειαστούν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια

Σύμφωνα με νέα μελέτη η στάθμη της θάλασσας αναμένεται να ανέβει ως και κατά 22 μέτρα μέσα στις επόμενα εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια με αποτέλεσμα να «βουλιάξουν» πολλά παραθαλάσσια μέρη 

Οι επερχόμενες γενιές ίσως θα δυσκολεύονται να βρουν γη να σταθούν: έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών προειδοποιεί ότι, ακόμα και αν η ανθρωπότητα καταφέρει να περιορίσει την άνοδο της θερμοκρασίας κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, η άνοδος της στάθμης των ωκεανών θα φτάσει τελικά τα 12 με 22 μέτρα.

«Δεν χρειάζεται πάντως να πουλήσετε από τώρα τα παραθαλάσσια ακίνητά σας, αφού θα χρειαστούν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια για να λιώσουν οι πάγοι» διευκρινίζει ο Κένεθ Μίλερ του Πανεπιστημίου Rutgers στο Νιου Τζέρσι, επικεφαλής της μελέτης.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Geology.

Προκειμένου να εκτιμήσουν πως θα εξελιχθεί το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, οι ερευνητές εξέτασαν μια φάση στην ιστορία του κλίματος στην οποία η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα ήταν ίση με τη σημερινή.....

Η ατμόσφαιρα της Γης «γινόταν περιοδικά αδιαφανής»

Ο μακρινός Τιτάνας καλύπτεται από ένα αδιαφανές πορτοκαλί πέπλο. Πίσω του διακρίνεται η Τέθυς, ένα άλλο φεγγάρι του Κρόνου (Φωτογραφία: NASA/ESA ) 

Η ατμόσφαιρα της Γης δεν ήταν πάντα το διαφανές γαλάζιο πέπλο που απολαμβάνουμε σήμερα. Χημικές αναλύσεις σε αρχέγονα ιζήματα δείχνουν ότι η ατμόσφαιρα του νεαρού πλανήτη γινόταν περιοδικά ομιχλώδης και αδιαφανής λόγω της παρουσίας υδρογονανθράκων.

Αυτό θα σήμαινε ότι, πριν από σχεδόν δυόμισι δισεκατομμύρια χρόνια, η Γη έμοιαζε με τον Τιτάνα, δορυφόρο του Κρόνου, το μόνο άλλο σώμα του Ηλιακού Συστήματος που διαθέτει πυκνή ατμόσφαιρα.

Η αδιαφανής, πορτοκαλί ατμόσφαιρα του Τιτάνα αποτελείται από άζωτο, μεθάνιο και άλλους, πιο σύνθετους υδρογονάνθρακες, οι οποίοι μάλιστα σχηματίζουν νέφη και πέφτουν ως βροχή στην παγωμένη επιφάνεια του φεγγαριού. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο πυκνή ώστε κανείς δεν είχε καταφέρει να διακρίνει χαρακτηριστικά της επιφάνειας πριν από την άφιξη της αποστολής Cassini το 2004.

Η νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο Nature Geoscience, υποδεικνύει ότι η ατμόσφαιρα της Γης είχε κάποτε παρόμοια χαρακτηριστικά.

H ομάδα της Δρ Όμπρεϊ Ζερκλ, χημικού του Πανεπιστημίου του Νιουκάσλ στη Βρετανία, εξέτασε πετρώματα από τη Νότιο Αφρική που χρονολογούνται στα 2,65 με 2,50 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, όταν η ατμόσφαιρα της Γης δεν διέθετε ακόμα οξυγόνο.

Οι αναλύσεις έδειξαν ότι η ατμόσφαιρα του πλανήτη δεν βρισκόταν σε μια σταθερή κατάσταση, αλλά ταλαντωνόταν ανάμεσα στην καθαρή και την ομιχλώδη κατάσταση.

Η «ομίχλη» μεθανίου και άλλων υδρογονανθράκων, εκτιμούν οι ερευνητές, πρέπει να προερχόταν από μεθανογόνα βακτήρια που τροφοδοτούσαν έναν παγκόσμιο κύκλο.

Η κατάσταση άλλαξε όμως δραματικά περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, όταν εμφανίστηκαν τα φωτοσυνθετικά κυανοβακτήρια. Οι οργανισμοί αυτοί άρχισαν να γεμίζουν την ατμόσφαιρα με οξυγόνο και οδήγησαν τελικά στις συνθήκες που απολαμβάνουμε σήμερα.
Newsroom ΔΟΛ - newscientist.com

Ο δορυφόρος GOCE διερευνά το εσωτερικό της Γης

Φως στο εσωτερικό της Γης από τον ευρωπαϊκό δορυφόρο GOCE της ESA

Για πρώτη φορά οι επιστήμονες κατάφεραν να «χαρτογραφήσουν» με υψηλή ανάλυση και λεπτομέρεια το σύνορο ανάμεσα στον φλοιό της Γης και στο βαθύτερο στρώμα του μανδύα, που μεσολαβεί μέχρι τον πυρήνα, χρησιμοποιώντας την εξ ύψους βοήθεια του δορυφόρου GOCE (Gravity Field and Steady-State Ocean Circulation Explorer) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).

Το σύνορο, που ονομάζεται και «όριο Μόχο» (από τη συντόμευση του ονόματος του κροάτη γεωφυσικού 'Αντρια Μοχορόβισιτς, ο οποίος πρώτος το εντόπισε το 1909), βρίσκεται σε βάθος 10 έως 70 χιλιομέτρων και οριοθετεί την αρχή του μανδύα, προσδίδοντας ξεχωριστές ιδιότητες στα πετρώματά του σε σχέση με αυτά του φλοιού. Ο κροάτης επιστήμονας είχε υποθέσει την ύπαρξη της συνοριακής ασυνέχειας μεταξύ φλοιού-μανδύα βασιζόμενος στην ξεχωριστή ταχύτητα των σεισμικών κυμάτων που παράγουν οι επιφανειακοί σεισμοί.....

Αμασία, μια νέα υπερήπειρος

Αμερική και Ευρασία θα συναντηθούν ξανά στο μέλλον


Η επόμενη Παγγαία θα δημιουργηθεί σε 50 με 200 εκατομμύρια και θα λέγεται «Αμασία».

Αυτό τουλάχιστον είναι το «όνομα εργασίας» που της έδωσαν γεωλόγοι του Πανεπιστημίου Γέιλ οι οποίοι προβλέπουν ότι όλες οι σημερινές ήπειροι της Γης θα συγκλίνουν και πάλι σε μια «υπερήπειρο» ξεκινώντας από την ένωση της Αμερικής με την Ασία και την Ευρώπη στις βόρειες πολικές περιοχές.

Θα ακολουθήσουν η Αφρική και η Αυστραλία, ενώνοντας για άλλη μια φορά όλες τις χερσαίες μάζες του πλανήτη σε μια.

Οι κύκλοι των υπερηπείρων

ΟΙ χερσαίες μάζες της Γης, μετακινούνται συνεχώς εξ αιτίας της δραστηριότητας των τεκτονικών πλακών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ενώνονται και να αποχωρίζονται ανά ορισμένα χρονικά διαστήματα.

Οι ήπειροι που γνωρίζουμε σήμερα πιστεύεται ότι είχαν ενωθεί για τελευταία φορά πριν από 300 εκατομμύρια χρόνια, σε μια «υπερήπειρο» που έχει πάρει το όνομα Παγγαία. Οι γεωλόγοι υποθέτουν ότι πριν από 1 δισ. χρόνια είχε δημιουργηθεί η υπερήπειρος Ροδινία και πριν από 1,8 χρόνια η Νούνα.

Ένα μεγάλο ερώτημα είναι το πότε θα «κλείσει» ο κύκλος για τη δημιουργία της επόμενης υπερηπείρου και από πού ακριβώς θα αρχίσει ο σχηματισμός της. Σε αυτό απαντά η ομάδα των ερευνητών του Γέιλ με επιβλέποντες τους Τέιλορ Κίλαν και Ντέιβιντ Εβανς.

Η ένωση της Αμερικής
Όπως περιγράφεται στη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature», η επανένωση των ηπείρων υπολογίζεται ότι θα ξεκινήσει σε 50-300 εκατομμύρια χρόνια από τον Βορρά, με την Αμερική και την Ευρασία να ενώνονται επάνω από τον Βόρειο Πόλο. Στη συνέχεια η Αφρική και η Αυστραλία θα προστεθούν στην ήδη τεράστια αυτή χερσαία μάζα για να δημιουργήσουν τη νέα υπερήπειρο.

«Για την ακρίβεια, στο μοντέλο μας η Νότια Αμερική ενώνεται με τη Βόρεια κλείνοντας τη θάλασσα της Καραϊβικής ενώ η θάλασσα της Αρκτικής κλείνει ενώνοντας τις Αμερικές με την Ασία» εξήγησε o Ρος Μίτσελ, επικεφαλής της μελέτης, μιλώντας στο BBC.

Οι προβλέψεις των ερευνητών βασίστηκαν σε ανάλυση των μαγνητικών δεδομένων από πετρώματα διαφόρων σημείων του πλανήτη. Τα δεδομένα αυτά αποκαλύπτουν τον μαγνητικό προσανατολισμό των πετρωμάτων σε παλαιότερες εποχές.
news.in.gr - bbc.co.uk


http://youtu.be/KG9NG6407a0

Η υπερθέρμανση του πλανήτη καθυστερεί την εποχή των παγετώνων

..... σύμφωνα με νέα έρευνα, υπό ελληνική καθοδήγηση.

Παγετώνας στις Άλπεις (Wikimedia Commons)

Η Γη μπορεί να μην εισέλθει σε μια νέα εποχή παγετώνων μέσα στην επόμενη χιλιετία, χάρη στις αυξημένες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα σε Βρετανία και ΗΠΑ, με επικεφαλής Έλληνα ερευνητή.
Οι ερευνητές, υπό τον καθηγητή φυσικής γεωγραφίας Χρόνη Τζεδάκη, του University College του Λονδίνου, σε συνεργασία με συναδέλφους τους του πανεπιστημίου Κέμπριτζ και του πανεπιστημίου της Φλόριδα, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό γεωεπιστημών «Nature Geoscience», κάνοντας συγκρίσεις με ανάλογες περιόδους στο μακρινό παρελθόν, εκτιμούν ότι η επόμενη εποχή παγετώνων πιθανώς θα καθυστερήσει κατά δεκάδες χιλιάδες χρόνια....

Ο πυρήνας της Γης στο εργαστήριο ESRF

Ξεκινά πείραμα αναδημιουργίας των συνθηκών στο κέντρο του πλανήτη

Ξεκίνησε χθες στο Ευρωπαϊκό Συγκρότημα Ακτινοβολίας Σύγχροτρον (ESRF) ένα καινούργιο πείραμα στο οποίο θα γίνει προσπάθεια αναδημιουργίας των συνθηκών που επικρατούν στον πυρήνα της Γης. Το πείραμα θα γίνει με έναν μηχανισμό παραγωγής ακτίνων Χ που είναι γνωστός ως ID24. Ο μηχανισμός αυτός αναβαθμίστηκε για να γίνει το απαιτητικό πείραμα.....

Βίντεο: H τρύπα του όζοντος

H τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική έφτασε στο μέγιστό της στις 12 Σεπτεμβρίου - 10,05 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια - το ένατο μεγαλύτερο μέγεθος που έχει καταγραφεί μέχρι τώρα.

http://youtu.be/JZ1M4TJMUAc

Ο καλύτερος τοπογραφικός χάρτης της Γης

Χαρακτηρίζεται ο πληρέστερος, λεπτομερέστερος ψηφιακός τοπογραφικός χάρτης του πλανήτη που έχει δημιουργηθεί ποτέ. Αρθρογράφος σχολίαζε ότι αυτή η εντυπωσιακή, τρισδιάστατη σύμπραξη της NASA και του υπουργείου Οικονομίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Ιαπωνίας κάνει το Google Earth να μοιάζει με παιδικό βιβλίο ζωγραφικής.

Ο λόγος για την τελευταία, βελτιωμένη έκδοση του χάρτη - ή, για την ακρίβεια, του Παγκόσμιου Ψηφιακού Υψομετρικού Μοντέλου- που δημιουργήθηκε από εικόνες, τις οποίες συνέλεξε το ιαπωνικό ραδιόμετρο ASTER από το δορυφόρο Terra της NASA. Καλύπτει με συγκλονιστική λεπτομέρεια το 99% της ξηράς, καθώς τα σημεία μέτρησης απέχουν μεταξύ τους μόλις 30 μέτρα, ενώ στις βελτιώσεις περιλαμβάνονται και εκατοντάδες χιλιάδες εικόνες, τοποθετημένες έτσι ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι ο χάρτης είναι τρισδιάστατος.
«Η αναθεωρημένη έκδοση του Παγκόσμιου Ψηφιακού Υψομετρικού Μοντέλου του ASTER παρέχει στους πολίτες παγκόσμια τοπογραφικά δεδομένα στην υψηλότερη δυνατή ανάλυση», λέει ο Μάικ Έμπραμς, επικεφαλής του προγράμματος ASTER στο Jet Propulsion Laboratory της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας. «Τα δεδομένα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μια μεγάλη ποικιλία εφαρμογών, από το σχεδιασμό αυτοκινητοδρόμων και την προστασία εκτάσεων με πολιτιστικό και περιβαλλοντικό ενδιαφέρον μέχρι την αναζήτηση φυσικών πόρων.»

Το ASTER είναι ένα από τα πέντε όργανα που μπήκαν σε τροχιά με το δορυφόρο Terra, το 1999. Από το Φεβρουάριο του 2000 στέλνει εικόνες του πλανήτη σε 15 διαφορετικές ζώνες του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, η ανάλυση των οποίων κυμαίνεται από τα 15 έως τα 90 μέτρα.....