Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΩΛΟΓΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΩΛΟΓΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
22/3/21
Βίντεο: Η έκρηξη του ηφαιστείου στην Ισλανδία
16/3/21
Πώς αστραπές και κεραυνοί συνέβαλαν στην εμφάνιση της ζωής στη Γη
Οι αστραπές ήταν το ίδιο σημαντικές με τους μετεωρίτες ως προς τη δημιουργία των ιδανικών συνθηκών για την εμφάνιση της ζωής στη Γη, σύμφωνα με γεωλόγους.
12/3/21
Η Γη ήταν πιθανώς ένας υδάτινος κόσμος πριν 3,5 δισεκ. χρόνια
Η ξηρά ήταν μάλλον σπάνιο πράγμα πριν τρία έως τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια στη Γη και οι ωκεανοί του πλανήτη μας είχαν σχεδόν διπλάσιο νερό από ό,τι σήμερα, αρκετό για να είναι βυθισμένες όλες οι σημερινές ήπειροι σε ύψος μεγαλύτερο και από την κορυφή του Έβερεστ, σύμφωνα με την εκτίμηση μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής μελέτης.
9/3/21
Παρακολούθηση του φαινομένου της παλίρροιας στη Μεσόγειο από το ΙΤΕ
H πρόσφατη παλίρροια (άμπωτη) που παρατηρήθηκε στις ελληνικές παραλίες, αλλά και σε άλλες γειτονικές χώρες, εύλογα προκάλεσε το ενδιαφέρον του κοινού.
Τη δυνατότητα παρακολούθησης της εξέλιξης του φαινομένου δίνει η πλατφόρμα ωκεανογραφικής παρατήρησης και πρόγνωσης MARINOMICA (http://odysseaplatform.eu/) που δημιουργήθηκε μέσω του ευρωπαϊκού έργου H2020 ODYSSEA, στην εκτέλεση του οποίου συμμετέχει το Εργαστήριο Παράκτιας και Θαλάσσιας Έρευνας του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια.Η πλατφόρμα MARINOMICA φιλοξενεί μια διευρυμένη βάση ωκεανογραφικών δεδομένων από παρατηρήσεις και προγνώσεις, συμβατή με άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές βάσεις, όπως αυτή των θαλασσίων υπηρεσιών του Copernicus. Συνδέεται επίσης με οκτώ παρατηρητήρια γύρω από τις ακτές, στις βόρειες από το λιμάνι της Βαλένθια μέχρι την Καβάλα, και στις νότιες από το Μαρόκο μέχρι την Αίγυπτο, τα οποία σε πραγματικό χρόνο συλλέγουν επιτόπιες ωκεανογραφικές μετρήσεις. Το έργο ODYSSEA συντονίζεται από το Τμήμα Περιβαλλοντικής Μηχανικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
Η MARINOMICA παρέχει προβλέψεις για την εξέλιξη της παλίρροιας, καθώς και οπτικό υλικό από την περιοχή της Μεσογείου. Τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν την ένταση της άμπωτης, με τον παλιρροιογράφο στο Θρακικό πέλαγος να μετρά περί τα 45 εκατοστά πτώση και γενικά περί τα 40 εκατοστά στις βόρειες, αλλά περίπου τη μισή πτώση, περί τα 20-25 εκατοστά, στις νότιες ακτές της Μεσογείου, σύμφωνα με τον Νίκο Καμπάνη, επικεφαλής του Εργαστηρίου Παράκτιας και Θαλάσσιας Έρευνας του Ινστιτούτου Υπολογιστικών Μαθηματικών του ΙΤΕ.
https://www.amna.gr/home/article/535192/Parakolouthisi-tou-fainomenou-tis-palirroias-sti-Mesogeio-apo-to-ITE
Εντοπισμός πιθανής ηφαιστειακής δραστηριότητας σε εξωπλανήτη
Η τεκτονική δραστηριότητα στη Γη δεν είναι υπεύθυνη μόνο για βουνά και σεισμούς, μα και για τον κύκλο που φέρνει υλικό από το εσωτερικό του πλανήτη στην επιφάνεια και την ατμόσφαιρα, και μετά το μεταφέρει πίσω, κάτω από τον φλοιό της Γης. Ως εκ τούτου, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των συνθηκών που έκαναν τη Γη κατοικήσιμη.
5/3/21
Ο πρώτος υποθαλάσσιος γεωμορφολογικός χάρτης της Σαντορίνης...από άλλο πλανήτη
Ένα πρωτοποριακό για την Ελλάδα χάρτη δημιούργησε μια αμερικανο-ελληνική επιστημονική ομάδα, η πρωτοτυπία του οποίου βρίσκεται στο ότι εφαρμόστηκε η μεθοδολογία της πλανητικής γεωλογίας για τη δημιουργία υποθαλάσσιων γεωμορφολογικών χαρτών για τη Σαντορίνη και τη γύρω περιοχή του Αιγαίου.
29/6/12
Ανακαλυφθηκε ο μεγαλύτερος και αρχαιότερος κρατήρας στη Γη
... που δημιουργήθηκε από πτώση αστεροειδούς πριν από τρία δισεκατομμύρια χρόνια
Ένας πολύ μεγάλος κρατήρας διαμέτρου περίπου 100 χιλιομέτρων, ο οποίος ανακαλύφθηκε στη Γροιλανδία και χρονολογείται πριν από 3 δισεκατομμύρια χρόνια, είναι πλέον ο αρχαιότερος που έχει ποτέ βρεθεί στον πλανήτη μας και προέρχεται από την σφοδρή πρόσκρουση στη Γη ενός αστεροειδούς ή κομήτη.
Έως τώρα ο παλαιότερος και μεγαλύτερος γνωστός κρατήρας πρόσκρουσης στη Γη ήταν ηλικίας περίπου 2 δισεκατομμυρίων ετών. Πρόκειται για τον τεράστιο κρατήρα Βρεντεφόρτ διαμέτρου 300 χιλιομέτρων στη Νότιο Αφρική.
Οι περισσότεροι κρατήρες της Σελήνης, οι οποίοι είναι πιο γνωστοί σε σχέση με αυτούς του πλανήτη μας, σχηματίστηκαν επίσης από προσκρούσεις πριν από 3 έως 4 δισεκατομμύρια χρόνια. Η Γη, εκείνη την εποχή, εξαιτίας και της μεγαλύτερης βαρύτητάς της σε σχέση με τον μικρότερο δορυφόρο της, πρέπει να είχε προσελκύσει ακόμα περισσότερα ουράνια σώματα, όμως οι κρατήρες από τις καταστροφικές προσκρούσεις έχουν πλέον διαγραφεί από το «πρόσωπο» του πλανήτη μας χάρη στις ενεργές γεωλογικές διαδικασίες (διάβρωση, κίνηση τεκτονικών πλακών κ.α.). Γι' αυτό, είναι πολύ δύσκολη η ανακάλυψη τόσο παλαιών και καλά διατηρημένων κρατήρων στη Γη.
Μία μεγάλη ερευνητική ομάδα από τη Βρετανία, τη Δανία, τη Σουηδία και τη Ρωσία, κατάφερε να εντοπίσει ίχνη του εν λόγω αρχαίου κρατήρα κοντά στην περιοχή Μανιτσόκ της Δυτικής Γροιλανδίας, σύμφωνα με ανακοίνωση της Σχολής Γεωεπιστημών του πανεπιστημίου Κάρντιφ στην Ουαλία. Ο κρατήρας δεν έχει πια αφήσει το χαρακτηριστικό αποτύπωμά του στην επιφάνεια του πλανήτη μας, καθώς σήμερα πια στο σημείο εκείνο έχουν αναδυθεί πετρώματα που πριν από 3 δισεκατομμύρια χρόνια βρίσκονταν 25 χιλιόμετρα κάτω από την τότε επιφάνεια του εδάφους όπου είχε γίνει η πρόσκρουση.
Παρόλα αυτά, αν και πλέον στην επιφάνεια δεν υπάρχουν ορατά ίχνη κρατήρα, το γεωλογικό αποτύπωμα της τρομακτικής πρόσκρουσης (κρουστικό σοκ) έχει διατηρηθεί βαθιά στο γήινο φλοιό - πολύ βαθύτερα από οποιονδήποτε άλλο γνωστό κρατήρα στη Γη- και αυτό εντόπισαν οι επιστήμονες, οι οποίοι, σαν άλλοι Σέρλοκ Χολμς, χρειάστηκαν τρία χρόνια ερευνών για να ανασυστήσουν το «παζλ» του κρατήρα.
Συνολικά, έχουν βρεθεί περίπου 180 κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη, σε καλύτερη ή χειρότερη κατάσταση, και το 30% από αυτούς περιέχει σημαντικά αποθέματα μετάλλων, πετρελαίου και φυσικού αερίου.
kathimerini.gr - dailymail.co.uk
Ένας πολύ μεγάλος κρατήρας διαμέτρου περίπου 100 χιλιομέτρων, ο οποίος ανακαλύφθηκε στη Γροιλανδία και χρονολογείται πριν από 3 δισεκατομμύρια χρόνια, είναι πλέον ο αρχαιότερος που έχει ποτέ βρεθεί στον πλανήτη μας και προέρχεται από την σφοδρή πρόσκρουση στη Γη ενός αστεροειδούς ή κομήτη.
Έως τώρα ο παλαιότερος και μεγαλύτερος γνωστός κρατήρας πρόσκρουσης στη Γη ήταν ηλικίας περίπου 2 δισεκατομμυρίων ετών. Πρόκειται για τον τεράστιο κρατήρα Βρεντεφόρτ διαμέτρου 300 χιλιομέτρων στη Νότιο Αφρική.
Οι περισσότεροι κρατήρες της Σελήνης, οι οποίοι είναι πιο γνωστοί σε σχέση με αυτούς του πλανήτη μας, σχηματίστηκαν επίσης από προσκρούσεις πριν από 3 έως 4 δισεκατομμύρια χρόνια. Η Γη, εκείνη την εποχή, εξαιτίας και της μεγαλύτερης βαρύτητάς της σε σχέση με τον μικρότερο δορυφόρο της, πρέπει να είχε προσελκύσει ακόμα περισσότερα ουράνια σώματα, όμως οι κρατήρες από τις καταστροφικές προσκρούσεις έχουν πλέον διαγραφεί από το «πρόσωπο» του πλανήτη μας χάρη στις ενεργές γεωλογικές διαδικασίες (διάβρωση, κίνηση τεκτονικών πλακών κ.α.). Γι' αυτό, είναι πολύ δύσκολη η ανακάλυψη τόσο παλαιών και καλά διατηρημένων κρατήρων στη Γη.
 |
| Η περιοχή της Γροιλανδίας στην οποία βρίσκεται ο κρατήρας |
Παρόλα αυτά, αν και πλέον στην επιφάνεια δεν υπάρχουν ορατά ίχνη κρατήρα, το γεωλογικό αποτύπωμα της τρομακτικής πρόσκρουσης (κρουστικό σοκ) έχει διατηρηθεί βαθιά στο γήινο φλοιό - πολύ βαθύτερα από οποιονδήποτε άλλο γνωστό κρατήρα στη Γη- και αυτό εντόπισαν οι επιστήμονες, οι οποίοι, σαν άλλοι Σέρλοκ Χολμς, χρειάστηκαν τρία χρόνια ερευνών για να ανασυστήσουν το «παζλ» του κρατήρα.
Συνολικά, έχουν βρεθεί περίπου 180 κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη, σε καλύτερη ή χειρότερη κατάσταση, και το 30% από αυτούς περιέχει σημαντικά αποθέματα μετάλλων, πετρελαίου και φυσικού αερίου.
kathimerini.gr - dailymail.co.uk
31/5/12
Βίντεο: πόσο είναι όλο το νερό της Γης;
Το βίντεο μας δείχνει την απεικόνιση του συνολικού υδάτινου αποθέματος του πλανήτη που παρουσίασε η Υπηρεσία Γεωλογικής Έρευνας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με αυτή, όλο το νερό της Γης χωράει μέσα σε μία σφαίρα διαμέτρου 1384 χιλιομέτρων περίπου (η διάμετρος της Γης, είναι περίπου 12.800 χιλιόμετρα). Παρότι το 70% της επιφάνειας της Γης καλύπτεται με νερό, η μάζα του δεν είναι τόσο μεγάλη διότι καταλαμβάνει μικρό πάχος....http://youtu.be/OiVwfAPSEH8
31/3/12
Διορθώθηκε το «ρολόι» χρονολόγησης των πετρωμάτων
Ως τώρα έπεφτε μέχρι και εκατομμύρια χρόνια έξω
Ορισμένα γεγονότα στην ιστορία της Γης τελικά συνέβησαν πιο πρόσφατα από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, καθώς δύο νέες επιστημονικές έρευνες, μια βρετανο-αμερικανική και μία αμερικανο-ισραηλινή, έρχονται να διορθώσουν το «ρολόι» χρονολόγησης των πετρωμάτων, το οποίο, όπως φαίνεται, έπεφτε έξω από αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια έως μερικά εκατομμύρια χρόνια.
Οι ερευνητές της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας και του πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Ντάνιελ Κόντον, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το «Nature» και το «New Scientist», ανακάλυψαν ένα λάθος το οποίο γινόταν στον υπολογισμό της ηλικίας των πετρωμάτων και των ορυκτών, που βασίζεται συνήθως στη μέθοδο μέτρησης της σύνθεσης των ισοτόπων ουρανίου που υπάρχουν μέσα στα πετρώματα και τα ορυκτά.
Οι γεωχημικοί χρονολογούν τα πετρώματα υπολογίζοντας την αναλογία των ραδιενεργών ισοτόπων (παραλλαγών του ίδιου χημικού στοιχείου με διαφορετικές ατομικές μάζες). Τα ορυκτά αποκτούν με φυσικό τρόπο ουράνιο ήδη από τον σχηματισμό τους. Αυτό το ουράνιο, ως ραδιενεργό στοιχείο, υφίσταται μια αργή αποσύνθεση (διάσπαση) με συνέπεια το ένα ισότοπο σταδιακά να μετατρέπεται σε ένα άλλο, με ένα σταθερό ρυθμό σαν «ρολόι». Διαφορετικά στοιχεία και διαφορετικά ισότοπα αποσυντίθενται με διαφορετικό ρυθμό.
Εδώ και πάνω από 35 χρόνια, οι επιστήμονες χρησιμοποιούσαν μία αναλογία των ισοτόπων 238/235 του ουρανίου που πίστευαν ότι είναι σταθερή για όλα τα πετρώματα και ίση με 137,88. Όμως οι νέες μετρήσεις σε 58 δείγματα ορυκτών από όλο τον κόσμο δείχνουν ότι στην πραγματικότητα αυτήν η αναλογία ποικίλει από 137,74 έως 138,49. Οι ερευνητές όρισαν πλέον ως «ρολόι» τον μέσο όρο 137,818 (συν/πλην 0,045). Η ακριβέστερη μέτρηση οδηγεί σε διορθώσεις της χρονολόγησης της τάξης 700.000 έως 800.000 ετών νωρίτερα σε σχέση με τις παλαιότερες και λιγότερο ακριβείς μετρήσεις.
Η νέα μελέτη δείχνει ότι, μετρώντας πλέον με μεγαλύτερη ακρίβεια την αναλογία των ισοτόπων 238 και 235 του ουρανίου, οι επιστήμονες μπορούν να μάθουν με μεγαλύτερη βεβαιότητα πόσος χρόνος έχει περάσει από τον σχηματισμό ενός πετρώματος ή ορυκτού μέχρι σήμερα. Ο υπολογισμός αυτός είναι σημαντικός, επειδή σε αυτόν βασίζονται και άλλες εκτιμήσεις, όπως η χρονολόγηση των απολιθωμάτων από τους παλαιοντολόγους ή των φυσικών φαινομένων και καταστροφών του μακρινού παρελθόντος (π.χ. η κλιματική αλλαγή στο παρελθόν, οι μαζικές εξαφανίσεις των ειδών κ.α.).
Ως συνέπεια της βελτίωσης των μετρήσεων, θα πρέπει να αναθεωρηθούν όλες οι προηγούμενες μετρήσεις που βασίστηκαν στο ουράνιο, ήδη από τον σχηματισμό της Γης πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Η νέα αναλογία 238/235 των ισοτόπων ουρανίου θα επιτρέψει στους γεωλόγους να χρονολογήσουν καλύτερα όλα τα γεωλογικά και άλλα φαινόμενα, οδηγώντας σε καλύτερη κατανόηση της ίδιας της ιστορίας του πλανήτη μας.
Μία δεύτερη μελέτη, επίσης στο «Science», δείχνει ένα ανάλογο λάθος που υπάρχει με το ραδιενεργό ισότοπο του στοιχείου σαμάριου (σαμάριο-146), το οποίο επίσης χρησιμοποιείται, όπως το ουράνιο, για την χρονολόγηση των πετρωμάτων όχι μόνο στη Γη, αλλά σε όλο το ηλιακό σύστημα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μάικλ Πολ του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, υπολόγισαν ότι η ημιζωή του σαμάριου-146 (δηλαδή ο χρόνος που απαιτείται για να διασπαστούν ραδιενεργά τα μισά άτομά του) είναι 68 εκατ. χρόνια και όχι περίπου 103 εκατ., όπως πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες. Με άλλα λόγια, υπάρχει μία σημαντική χρονολογική απόκλιση της τάξης του 30%. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα πετρώματα που έως σήμερα χρονολογήθηκαν με βάση το σαμάριο (μεταξύ των οποίων είναι ορισμένα από τα παλαιότερα στη Γη και τη Σελήνη, καθώς και μετεωρίτες από τον 'Αρη), σχηματίστηκαν τελικά 20 έως 80 εκατ. χρόνια νωρίτερα. Πάντως, με βάση τα νέα κριτήρια γεωχρονολόγησης, η ίδια η ηλικία δεν αλλάζει- προς το παρόν τουλάχιστον.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΜΠΕ - www.newscientist.com
Ορισμένα γεγονότα στην ιστορία της Γης τελικά συνέβησαν πιο πρόσφατα από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, καθώς δύο νέες επιστημονικές έρευνες, μια βρετανο-αμερικανική και μία αμερικανο-ισραηλινή, έρχονται να διορθώσουν το «ρολόι» χρονολόγησης των πετρωμάτων, το οποίο, όπως φαίνεται, έπεφτε έξω από αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια έως μερικά εκατομμύρια χρόνια.
Οι ερευνητές της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας και του πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Ντάνιελ Κόντον, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το «Nature» και το «New Scientist», ανακάλυψαν ένα λάθος το οποίο γινόταν στον υπολογισμό της ηλικίας των πετρωμάτων και των ορυκτών, που βασίζεται συνήθως στη μέθοδο μέτρησης της σύνθεσης των ισοτόπων ουρανίου που υπάρχουν μέσα στα πετρώματα και τα ορυκτά.
Οι γεωχημικοί χρονολογούν τα πετρώματα υπολογίζοντας την αναλογία των ραδιενεργών ισοτόπων (παραλλαγών του ίδιου χημικού στοιχείου με διαφορετικές ατομικές μάζες). Τα ορυκτά αποκτούν με φυσικό τρόπο ουράνιο ήδη από τον σχηματισμό τους. Αυτό το ουράνιο, ως ραδιενεργό στοιχείο, υφίσταται μια αργή αποσύνθεση (διάσπαση) με συνέπεια το ένα ισότοπο σταδιακά να μετατρέπεται σε ένα άλλο, με ένα σταθερό ρυθμό σαν «ρολόι». Διαφορετικά στοιχεία και διαφορετικά ισότοπα αποσυντίθενται με διαφορετικό ρυθμό.
Εδώ και πάνω από 35 χρόνια, οι επιστήμονες χρησιμοποιούσαν μία αναλογία των ισοτόπων 238/235 του ουρανίου που πίστευαν ότι είναι σταθερή για όλα τα πετρώματα και ίση με 137,88. Όμως οι νέες μετρήσεις σε 58 δείγματα ορυκτών από όλο τον κόσμο δείχνουν ότι στην πραγματικότητα αυτήν η αναλογία ποικίλει από 137,74 έως 138,49. Οι ερευνητές όρισαν πλέον ως «ρολόι» τον μέσο όρο 137,818 (συν/πλην 0,045). Η ακριβέστερη μέτρηση οδηγεί σε διορθώσεις της χρονολόγησης της τάξης 700.000 έως 800.000 ετών νωρίτερα σε σχέση με τις παλαιότερες και λιγότερο ακριβείς μετρήσεις.
Η νέα μελέτη δείχνει ότι, μετρώντας πλέον με μεγαλύτερη ακρίβεια την αναλογία των ισοτόπων 238 και 235 του ουρανίου, οι επιστήμονες μπορούν να μάθουν με μεγαλύτερη βεβαιότητα πόσος χρόνος έχει περάσει από τον σχηματισμό ενός πετρώματος ή ορυκτού μέχρι σήμερα. Ο υπολογισμός αυτός είναι σημαντικός, επειδή σε αυτόν βασίζονται και άλλες εκτιμήσεις, όπως η χρονολόγηση των απολιθωμάτων από τους παλαιοντολόγους ή των φυσικών φαινομένων και καταστροφών του μακρινού παρελθόντος (π.χ. η κλιματική αλλαγή στο παρελθόν, οι μαζικές εξαφανίσεις των ειδών κ.α.).
Ως συνέπεια της βελτίωσης των μετρήσεων, θα πρέπει να αναθεωρηθούν όλες οι προηγούμενες μετρήσεις που βασίστηκαν στο ουράνιο, ήδη από τον σχηματισμό της Γης πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Η νέα αναλογία 238/235 των ισοτόπων ουρανίου θα επιτρέψει στους γεωλόγους να χρονολογήσουν καλύτερα όλα τα γεωλογικά και άλλα φαινόμενα, οδηγώντας σε καλύτερη κατανόηση της ίδιας της ιστορίας του πλανήτη μας.
Μία δεύτερη μελέτη, επίσης στο «Science», δείχνει ένα ανάλογο λάθος που υπάρχει με το ραδιενεργό ισότοπο του στοιχείου σαμάριου (σαμάριο-146), το οποίο επίσης χρησιμοποιείται, όπως το ουράνιο, για την χρονολόγηση των πετρωμάτων όχι μόνο στη Γη, αλλά σε όλο το ηλιακό σύστημα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μάικλ Πολ του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, υπολόγισαν ότι η ημιζωή του σαμάριου-146 (δηλαδή ο χρόνος που απαιτείται για να διασπαστούν ραδιενεργά τα μισά άτομά του) είναι 68 εκατ. χρόνια και όχι περίπου 103 εκατ., όπως πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες. Με άλλα λόγια, υπάρχει μία σημαντική χρονολογική απόκλιση της τάξης του 30%. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα πετρώματα που έως σήμερα χρονολογήθηκαν με βάση το σαμάριο (μεταξύ των οποίων είναι ορισμένα από τα παλαιότερα στη Γη και τη Σελήνη, καθώς και μετεωρίτες από τον 'Αρη), σχηματίστηκαν τελικά 20 έως 80 εκατ. χρόνια νωρίτερα. Πάντως, με βάση τα νέα κριτήρια γεωχρονολόγησης, η ίδια η ηλικία δεν αλλάζει- προς το παρόν τουλάχιστον.
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΜΠΕ - www.newscientist.com
26/3/12
Ο σκηνοθέτης Τζ. Κάμερον άγγιξε το βαθύτερο σημείο των ωκεανών
http://youtu.be/EXZdPmo0Otc
 |
| Η Τάφρος των Μαριανών. Η κόκκινη διακεκομμένη γραμμή μας δείχνει ότι η υψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Έβερεστ των Ιμαλαίων χωράει και περισσεύει στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών |
 |
| Το υποβρύχιο σκάφος ζυγίζει 11 τόνους και έχει πάνω από 7 μέτρα μήκος και αντέχει πίεση πάνω από 1000 ατμόσφαιρες |
Παρέμεινε στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών περίπου 3 ώρες κινηματογραφώντας τον βυθό.
Στο βάθος των 11 χιλιομέτρων η πίεση φτάνει τις 1.000 ατμόσφαιρες!
Η πρώτη κατάβαση στην τάφρο των Μαριανών είχε πραγματοποιηθεί το 1960, από τους Don Walsh και Jacques Piccard.
Στο βάθος των 11 χιλιομέτρων η πίεση φτάνει τις 1.000 ατμόσφαιρες!
Η πρώτη κατάβαση στην τάφρο των Μαριανών είχε πραγματοποιηθεί το 1960, από τους Don Walsh και Jacques Piccard.
 |
| Ο James Cameron στο μονοθέσιο υποβρύχιο Deepsea Challenge (Photo by Mark Thiessen/National GeographicFilmmaker and National Geographic Explorer) |
Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε την ανάδυση του υποβρυχίου και την έξοδο από αυτό του σκηνοθέτη James Cameron
http://youtu.be/Yc8Akn_Vhuk
20/3/12
Κατά 20 μέτρα θα ανέβει η στάθμη των ωκεανών
Αμερικανοί επιστήμονες αναφέρουν ωστόσο ότι θα χρειαστούν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια
Οι επερχόμενες γενιές ίσως θα δυσκολεύονται να βρουν γη να σταθούν: έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών προειδοποιεί ότι, ακόμα και αν η ανθρωπότητα καταφέρει να περιορίσει την άνοδο της θερμοκρασίας κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, η άνοδος της στάθμης των ωκεανών θα φτάσει τελικά τα 12 με 22 μέτρα.
«Δεν χρειάζεται πάντως να πουλήσετε από τώρα τα παραθαλάσσια ακίνητά σας, αφού θα χρειαστούν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια για να λιώσουν οι πάγοι» διευκρινίζει ο Κένεθ Μίλερ του Πανεπιστημίου Rutgers στο Νιου Τζέρσι, επικεφαλής της μελέτης.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Geology.
Προκειμένου να εκτιμήσουν πως θα εξελιχθεί το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, οι ερευνητές εξέτασαν μια φάση στην ιστορία του κλίματος στην οποία η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα ήταν ίση με τη σημερινή.....
 |
| Σύμφωνα με νέα μελέτη η στάθμη της θάλασσας αναμένεται να ανέβει ως και κατά 22 μέτρα μέσα στις επόμενα εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια με αποτέλεσμα να «βουλιάξουν» πολλά παραθαλάσσια μέρη |
«Δεν χρειάζεται πάντως να πουλήσετε από τώρα τα παραθαλάσσια ακίνητά σας, αφού θα χρειαστούν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια για να λιώσουν οι πάγοι» διευκρινίζει ο Κένεθ Μίλερ του Πανεπιστημίου Rutgers στο Νιου Τζέρσι, επικεφαλής της μελέτης.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Geology.
Προκειμένου να εκτιμήσουν πως θα εξελιχθεί το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, οι ερευνητές εξέτασαν μια φάση στην ιστορία του κλίματος στην οποία η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα ήταν ίση με τη σημερινή.....
13/3/12
Ο δορυφόρος GOCE διερευνά το εσωτερικό της Γης
Φως στο εσωτερικό της Γης από τον ευρωπαϊκό δορυφόρο GOCE της ESA
Για πρώτη φορά οι επιστήμονες κατάφεραν να «χαρτογραφήσουν» με υψηλή ανάλυση και λεπτομέρεια το σύνορο ανάμεσα στον φλοιό της Γης και στο βαθύτερο στρώμα του μανδύα, που μεσολαβεί μέχρι τον πυρήνα, χρησιμοποιώντας την εξ ύψους βοήθεια του δορυφόρου GOCE (Gravity Field and Steady-State Ocean Circulation Explorer) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).
Το σύνορο, που ονομάζεται και «όριο Μόχο» (από τη συντόμευση του ονόματος του κροάτη γεωφυσικού 'Αντρια Μοχορόβισιτς, ο οποίος πρώτος το εντόπισε το 1909), βρίσκεται σε βάθος 10 έως 70 χιλιομέτρων και οριοθετεί την αρχή του μανδύα, προσδίδοντας ξεχωριστές ιδιότητες στα πετρώματά του σε σχέση με αυτά του φλοιού. Ο κροάτης επιστήμονας είχε υποθέσει την ύπαρξη της συνοριακής ασυνέχειας μεταξύ φλοιού-μανδύα βασιζόμενος στην ξεχωριστή ταχύτητα των σεισμικών κυμάτων που παράγουν οι επιφανειακοί σεισμοί.....
Για πρώτη φορά οι επιστήμονες κατάφεραν να «χαρτογραφήσουν» με υψηλή ανάλυση και λεπτομέρεια το σύνορο ανάμεσα στον φλοιό της Γης και στο βαθύτερο στρώμα του μανδύα, που μεσολαβεί μέχρι τον πυρήνα, χρησιμοποιώντας την εξ ύψους βοήθεια του δορυφόρου GOCE (Gravity Field and Steady-State Ocean Circulation Explorer) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).
Το σύνορο, που ονομάζεται και «όριο Μόχο» (από τη συντόμευση του ονόματος του κροάτη γεωφυσικού 'Αντρια Μοχορόβισιτς, ο οποίος πρώτος το εντόπισε το 1909), βρίσκεται σε βάθος 10 έως 70 χιλιομέτρων και οριοθετεί την αρχή του μανδύα, προσδίδοντας ξεχωριστές ιδιότητες στα πετρώματά του σε σχέση με αυτά του φλοιού. Ο κροάτης επιστήμονας είχε υποθέσει την ύπαρξη της συνοριακής ασυνέχειας μεταξύ φλοιού-μανδύα βασιζόμενος στην ξεχωριστή ταχύτητα των σεισμικών κυμάτων που παράγουν οι επιφανειακοί σεισμοί.....
11/2/12
Λίμνη Βοστόκ: Οδηγός για να βρεθεί ζωή στο Διάστημα
«Αγγιξαν» τη θαμμένη λίμνη
Παρέμενε ανέγγιχτη εδώ και 20 εκατ. χρόνια σε βάθος 4.000 μέτρων κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής
Aκόμα κι αν οι ρώσοι επιστήμονες κατάφεραν να διατρυπήσουν τα τέσσερα χιλιόμετρα πάγου και να φθάσουν στη θρυλική λίμνη Βοστόκ, τα μυστικά της θα παραμείνουν κρυφά για ακόμη μερικούς μήνες, έως ότου ληφθούν δείγματα νερού και αναλυθεί η σύστασή τους. Η γεώτρηση σταμάτησε στις 4 Φεβρουαρίου, λίγες μέρες δηλαδή προτού επέλθει ο δριμύς χειμώνας της Ανταρκτικής, όπου η θερμοκρασία πέφτει ακόμη και στους μείον 80 βαθμούς. Τη μέρα εκείνη, όπως ανέφερε ο επικεφαλής του Ερευνητικού Σταθμού Βοστόκ, Α. Μ. Γιελατζίν, το τρυπάνι ήρθε σε επαφή με το νερό της λίμνης σε βάθος 3.770 μέτρων.
Στη συνέχεια, όπως ανακοίνωσε ο διευθυντής της Ρωσικής Ανταρκτικής Αποστολής, Βαλερί Λουκίν, από την Αγία Πετρούπολη, το νερό της λίμνης ωθούμενο από την πίεση εισήλθε στο φρεάτιο σε ύψος 30 έως 40 μέτρων και απομάκρυνε τα χημικά υγρά του τρυπανιού. Εκεί πάγωσε δημιουργώντας ένα είδος πώματος, προστατεύοντας τη λίμνη από οποιαδήποτε μόλυνση.....
Παρέμενε ανέγγιχτη εδώ και 20 εκατ. χρόνια σε βάθος 4.000 μέτρων κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής
Aκόμα κι αν οι ρώσοι επιστήμονες κατάφεραν να διατρυπήσουν τα τέσσερα χιλιόμετρα πάγου και να φθάσουν στη θρυλική λίμνη Βοστόκ, τα μυστικά της θα παραμείνουν κρυφά για ακόμη μερικούς μήνες, έως ότου ληφθούν δείγματα νερού και αναλυθεί η σύστασή τους. Η γεώτρηση σταμάτησε στις 4 Φεβρουαρίου, λίγες μέρες δηλαδή προτού επέλθει ο δριμύς χειμώνας της Ανταρκτικής, όπου η θερμοκρασία πέφτει ακόμη και στους μείον 80 βαθμούς. Τη μέρα εκείνη, όπως ανέφερε ο επικεφαλής του Ερευνητικού Σταθμού Βοστόκ, Α. Μ. Γιελατζίν, το τρυπάνι ήρθε σε επαφή με το νερό της λίμνης σε βάθος 3.770 μέτρων.
10/2/12
Αμασία, μια νέα υπερήπειρος
Αμερική και Ευρασία θα συναντηθούν ξανά στο μέλλον
Η επόμενη Παγγαία θα δημιουργηθεί σε 50 με 200 εκατομμύρια και θα λέγεται «Αμασία».
Αυτό τουλάχιστον είναι το «όνομα εργασίας» που της έδωσαν γεωλόγοι του Πανεπιστημίου Γέιλ οι οποίοι προβλέπουν ότι όλες οι σημερινές ήπειροι της Γης θα συγκλίνουν και πάλι σε μια «υπερήπειρο» ξεκινώντας από την ένωση της Αμερικής με την Ασία και την Ευρώπη στις βόρειες πολικές περιοχές.
Θα ακολουθήσουν η Αφρική και η Αυστραλία, ενώνοντας για άλλη μια φορά όλες τις χερσαίες μάζες του πλανήτη σε μια.
Οι κύκλοι των υπερηπείρων
ΟΙ χερσαίες μάζες της Γης, μετακινούνται συνεχώς εξ αιτίας της δραστηριότητας των τεκτονικών πλακών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ενώνονται και να αποχωρίζονται ανά ορισμένα χρονικά διαστήματα.
Οι ήπειροι που γνωρίζουμε σήμερα πιστεύεται ότι είχαν ενωθεί για τελευταία φορά πριν από 300 εκατομμύρια χρόνια, σε μια «υπερήπειρο» που έχει πάρει το όνομα Παγγαία. Οι γεωλόγοι υποθέτουν ότι πριν από 1 δισ. χρόνια είχε δημιουργηθεί η υπερήπειρος Ροδινία και πριν από 1,8 χρόνια η Νούνα.
Ένα μεγάλο ερώτημα είναι το πότε θα «κλείσει» ο κύκλος για τη δημιουργία της επόμενης υπερηπείρου και από πού ακριβώς θα αρχίσει ο σχηματισμός της. Σε αυτό απαντά η ομάδα των ερευνητών του Γέιλ με επιβλέποντες τους Τέιλορ Κίλαν και Ντέιβιντ Εβανς.
Η ένωση της Αμερικής
Όπως περιγράφεται στη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature», η επανένωση των ηπείρων υπολογίζεται ότι θα ξεκινήσει σε 50-300 εκατομμύρια χρόνια από τον Βορρά, με την Αμερική και την Ευρασία να ενώνονται επάνω από τον Βόρειο Πόλο. Στη συνέχεια η Αφρική και η Αυστραλία θα προστεθούν στην ήδη τεράστια αυτή χερσαία μάζα για να δημιουργήσουν τη νέα υπερήπειρο.
«Για την ακρίβεια, στο μοντέλο μας η Νότια Αμερική ενώνεται με τη Βόρεια κλείνοντας τη θάλασσα της Καραϊβικής ενώ η θάλασσα της Αρκτικής κλείνει ενώνοντας τις Αμερικές με την Ασία» εξήγησε o Ρος Μίτσελ, επικεφαλής της μελέτης, μιλώντας στο BBC.
Οι προβλέψεις των ερευνητών βασίστηκαν σε ανάλυση των μαγνητικών δεδομένων από πετρώματα διαφόρων σημείων του πλανήτη. Τα δεδομένα αυτά αποκαλύπτουν τον μαγνητικό προσανατολισμό των πετρωμάτων σε παλαιότερες εποχές.
news.in.gr - bbc.co.uk
http://youtu.be/KG9NG6407a0
Η επόμενη Παγγαία θα δημιουργηθεί σε 50 με 200 εκατομμύρια και θα λέγεται «Αμασία».
Αυτό τουλάχιστον είναι το «όνομα εργασίας» που της έδωσαν γεωλόγοι του Πανεπιστημίου Γέιλ οι οποίοι προβλέπουν ότι όλες οι σημερινές ήπειροι της Γης θα συγκλίνουν και πάλι σε μια «υπερήπειρο» ξεκινώντας από την ένωση της Αμερικής με την Ασία και την Ευρώπη στις βόρειες πολικές περιοχές.
Θα ακολουθήσουν η Αφρική και η Αυστραλία, ενώνοντας για άλλη μια φορά όλες τις χερσαίες μάζες του πλανήτη σε μια.
Οι κύκλοι των υπερηπείρων
ΟΙ χερσαίες μάζες της Γης, μετακινούνται συνεχώς εξ αιτίας της δραστηριότητας των τεκτονικών πλακών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ενώνονται και να αποχωρίζονται ανά ορισμένα χρονικά διαστήματα.
Οι ήπειροι που γνωρίζουμε σήμερα πιστεύεται ότι είχαν ενωθεί για τελευταία φορά πριν από 300 εκατομμύρια χρόνια, σε μια «υπερήπειρο» που έχει πάρει το όνομα Παγγαία. Οι γεωλόγοι υποθέτουν ότι πριν από 1 δισ. χρόνια είχε δημιουργηθεί η υπερήπειρος Ροδινία και πριν από 1,8 χρόνια η Νούνα.
Ένα μεγάλο ερώτημα είναι το πότε θα «κλείσει» ο κύκλος για τη δημιουργία της επόμενης υπερηπείρου και από πού ακριβώς θα αρχίσει ο σχηματισμός της. Σε αυτό απαντά η ομάδα των ερευνητών του Γέιλ με επιβλέποντες τους Τέιλορ Κίλαν και Ντέιβιντ Εβανς.
Η ένωση της Αμερικής
Όπως περιγράφεται στη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature», η επανένωση των ηπείρων υπολογίζεται ότι θα ξεκινήσει σε 50-300 εκατομμύρια χρόνια από τον Βορρά, με την Αμερική και την Ευρασία να ενώνονται επάνω από τον Βόρειο Πόλο. Στη συνέχεια η Αφρική και η Αυστραλία θα προστεθούν στην ήδη τεράστια αυτή χερσαία μάζα για να δημιουργήσουν τη νέα υπερήπειρο.
«Για την ακρίβεια, στο μοντέλο μας η Νότια Αμερική ενώνεται με τη Βόρεια κλείνοντας τη θάλασσα της Καραϊβικής ενώ η θάλασσα της Αρκτικής κλείνει ενώνοντας τις Αμερικές με την Ασία» εξήγησε o Ρος Μίτσελ, επικεφαλής της μελέτης, μιλώντας στο BBC.
Οι προβλέψεις των ερευνητών βασίστηκαν σε ανάλυση των μαγνητικών δεδομένων από πετρώματα διαφόρων σημείων του πλανήτη. Τα δεδομένα αυτά αποκαλύπτουν τον μαγνητικό προσανατολισμό των πετρωμάτων σε παλαιότερες εποχές.
news.in.gr - bbc.co.uk
http://youtu.be/KG9NG6407a0
18/1/12
Μετεωρίτες από τον Άρη έπεσαν στο Μαρόκο
 |
| Μετεωρίτης που προέρχεται από τον πλανήτη Άρη(AP Photo/Darryl Pitt, Macovich Collection) |
Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι τα τμήματα του μετεωρίτη που έπεσαν στο Μαρόκο τον περασμένο Ιούλιο προέρχονται από τον Άρη. Ενώ ο μετεωρίτης είχε εντοπιστεί στον ουρανό όταν έπεφτε στη Γη, ανακαλύφθηκε στο έδαφος της Βόρειας Αφρικής στα τέλη Δεκεμβρίου. Είναι η πέμπτη φορά στην ιστορία που ανιχνεύονται πετρώματα από τον Άρη.
Μέχρι στιγμής, κανένα διαστημικό σκάφος της NASA ή των Ρώσων δεν έχει επιστρέψει με δείγματα πετρωμάτων από την επιφάνεια Άρη. Μια ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων επιβεβαίωσε ότι τα πετρώματα που βρέθηκαν ήρθαν από τον Άρη, με βάση την ηλικία και την χημική τους σύσταση. Βρέθηκαν 7 κιλά πετρωμάτων και το μεγαλύτερο από αυτά ζυγίζει περίπου 1 κιλό.
Η τελευταία φορά που ένας μετεωρίτης από τον Άρη έπεσε στη Γη και βρέθηκε σχετικά γρήγορα ήταν το 1962.
Ένας μετεωρίτης με προέλευση τον Άρη που βρέθηκε θαμμένος στην Ανταρκτική έγινε πρώτη είδηση το 1996. Επιστήμονες της NASA θεώρησαν ότι περιείχε ενδείξεις ζωής – που σήμαινε ύπαρξη ζωής και στον πλανήτη Άρη. Ακόμη και ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι ήταν το πρώτο σημάδι εξωγήινης ζωής. Όμως επιπλέον μακροχρόνιες μελέτες ανάγκασαν τους περισσότερους αστρονόμους να παραδεχθούν ότι δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ύπαρξη ζωής.
 |
| Τα πετρώματα με αρειανή προέλευση είναι ένα εκατομμύριο φορές σπανιότερα από τον χρυσό(AP Photo/Darryl Pitt, Macovich Collection) |
30 γραμμάρια πετρώματος από τον Άρη κοστίζει από 11000 έως 22500 δολάρια, πολύ ακριβότερα από τον χρυσό!!
Για αυτό αν ποτέ δείτε μετεωρίτη να πέφτει ... μην κάνετε ευχές. Τρέξτε να τον βρείτε!
ΠΗΓΗ
11/12/11
Βίντεο: Πετρογλυφικά στο φως των αστεριών
Ένα εκπληκτικό βίντεο από τον φωτογράφο Stéphane Guisard που γυρίστηκε στην έρημο της Ατακάμα στη Χιλή. Βλέπουμε πετρογλυφικά – αρχαία σχήματα λαξευμένα σε βράχους – στο φως των άστρων του νυχτερινού ουρανού
"Hierbas Buenas" Valley Petroglyphs (Night Time Lapse Movie)
"Hierbas Buenas" Valley Petroglyphs (Night Time Lapse Movie)
11/11/11
Ο πυρήνας της Γης στο εργαστήριο ESRF
Ξεκινά πείραμα αναδημιουργίας των συνθηκών στο κέντρο του πλανήτη
Ξεκίνησε χθες στο Ευρωπαϊκό Συγκρότημα Ακτινοβολίας Σύγχροτρον (ESRF) ένα καινούργιο πείραμα στο οποίο θα γίνει προσπάθεια αναδημιουργίας των συνθηκών που επικρατούν στον πυρήνα της Γης. Το πείραμα θα γίνει με έναν μηχανισμό παραγωγής ακτίνων Χ που είναι γνωστός ως ID24. Ο μηχανισμός αυτός αναβαθμίστηκε για να γίνει το απαιτητικό πείραμα.....
4/11/11
Ένα παγόβουνο γεννιέται
Ένα μεγάλο παγόβουνο γεννιέται αυτή τη στιγμή στην Ανταρκτική και η διαδικασία της δημιουργίας του παρακολουθείται για πρώτη φορά «καρέ-καρέ» από τους επιστήμονες.
Το παγόβουνο, το οποίο εκτιμάται ότι θα έχει επιφάνεια 880 τετ. χλμ, – έκταση ελάχιστα μικρότερη από αυτή της Κεφαλλονιάς – έχει αρχίσει να αποκολλάται από τον Παγετώνα της Νήσου Πάιν προς τη Θάλασσα Αμούνδσεν και υπολογίζεται ότι θα έχει «απελευθερωθεί» ως το τέλος του χρόνου ή στις αρχές του 2012.
http://youtu.be/CuvAtyXvpoc
Η ρωγμή της δημιουργίας του έχει μήκος περίπου 30 χλμ. Εντοπίστηκε από αποστολή της Επιχείρησης IceBridge της NASA η οποία και άλλαξε το πρόγραμμά της προκειμένου να προσφέρει την πρώτη λεπτομερή και τρισδιάστατη από αέρος καταγραφή μιας τέτοιας διαδικασίας......
http://youtu.be/CuvAtyXvpoc
Η ρωγμή της δημιουργίας του έχει μήκος περίπου 30 χλμ. Εντοπίστηκε από αποστολή της Επιχείρησης IceBridge της NASA η οποία και άλλαξε το πρόγραμμά της προκειμένου να προσφέρει την πρώτη λεπτομερή και τρισδιάστατη από αέρος καταγραφή μιας τέτοιας διαδικασίας......
19/10/11
Ο καλύτερος τοπογραφικός χάρτης της Γης
Ο λόγος για την τελευταία, βελτιωμένη έκδοση του χάρτη - ή, για την ακρίβεια, του Παγκόσμιου Ψηφιακού Υψομετρικού Μοντέλου- που δημιουργήθηκε από εικόνες, τις οποίες συνέλεξε το ιαπωνικό ραδιόμετρο ASTER από το δορυφόρο Terra της NASA. Καλύπτει με συγκλονιστική λεπτομέρεια το 99% της ξηράς, καθώς τα σημεία μέτρησης απέχουν μεταξύ τους μόλις 30 μέτρα, ενώ στις βελτιώσεις περιλαμβάνονται και εκατοντάδες χιλιάδες εικόνες, τοποθετημένες έτσι ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι ο χάρτης είναι τρισδιάστατος.
«Η αναθεωρημένη έκδοση του Παγκόσμιου Ψηφιακού Υψομετρικού Μοντέλου του ASTER παρέχει στους πολίτες παγκόσμια τοπογραφικά δεδομένα στην υψηλότερη δυνατή ανάλυση», λέει ο Μάικ Έμπραμς, επικεφαλής του προγράμματος ASTER στο Jet Propulsion Laboratory της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας. «Τα δεδομένα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μια μεγάλη ποικιλία εφαρμογών, από το σχεδιασμό αυτοκινητοδρόμων και την προστασία εκτάσεων με πολιτιστικό και περιβαλλοντικό ενδιαφέρον μέχρι την αναζήτηση φυσικών πόρων.»
Το ASTER είναι ένα από τα πέντε όργανα που μπήκαν σε τροχιά με το δορυφόρο Terra, το 1999. Από το Φεβρουάριο του 2000 στέλνει εικόνες του πλανήτη σε 15 διαφορετικές ζώνες του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, η ανάλυση των οποίων κυμαίνεται από τα 15 έως τα 90 μέτρα.....
8/9/11
Πιθανώς…εξωγήινη η προέλευση του χρυσού
Ήρθε στη Γη με τους μετεωρίτες. Αφθονία πολύτιμων μετάλλων στο κέντρο του πλανήτη μας.
Η Γη, όταν ακόμα βρισκόταν σε πολύ νεαρή ηλικία, δέχτηκε μια βροχή διαρκείας από μετεωρίτες, η οποία κράτησε για καιρό και έστρωσε την επιφάνεια του πλανήτη μας με πολύτιμα μέταλλα, όπως ο χρυσός και η πλατίνα (λευκόχρυσος), που είχαν δημιουργηθεί κατά τις πρώτες φάσεις σχηματισμού του ηλιακού μας συστήματος, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ματίας Γουίλμπολντ της Σχολής Γεωεπιστημών του πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το «New Scientist» και το «Physics World», ανέλυσαν με νέες τεχνικές μεγάλης ακρίβειας δείγματα από πανάρχαια πετρώματα της Γροιλανδίας ηλικίας σχεδόν 3,8 δισ. ετών και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα σημερινά προσβάσιμα αποθέματα πολύτιμων μετάλλων στη Γη αποτελούν συνέπεια του βομβαρδισμού μετεωριτών περίπου 200 εκατ. χρόνια μετά τη δημιουργία της. Καθώς η Γη διαμορφωνόταν, ο λιωμένος σίδηρος βυθίστηκε στο κέντρο αποτελώντας τον πυρήνα της, συμπαρασύροντας βαθιά στο υπέδαφος την συντριπτική πλειονότητα των επιφανειακών πολύτιμων μετάλλων. Μάλιστα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι στον γήινο πυρήνα υπάρχουν ακόμα αρκετά πολύτιμα μέταλλα -αν έρχονταν ποτέ στο φως- για να καλύψουν όλη την επιφάνεια της Γης με ένα στρώμα πάχους τεσσάρων μέτρων!....
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ματίας Γουίλμπολντ της Σχολής Γεωεπιστημών του πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το «New Scientist» και το «Physics World», ανέλυσαν με νέες τεχνικές μεγάλης ακρίβειας δείγματα από πανάρχαια πετρώματα της Γροιλανδίας ηλικίας σχεδόν 3,8 δισ. ετών και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα σημερινά προσβάσιμα αποθέματα πολύτιμων μετάλλων στη Γη αποτελούν συνέπεια του βομβαρδισμού μετεωριτών περίπου 200 εκατ. χρόνια μετά τη δημιουργία της. Καθώς η Γη διαμορφωνόταν, ο λιωμένος σίδηρος βυθίστηκε στο κέντρο αποτελώντας τον πυρήνα της, συμπαρασύροντας βαθιά στο υπέδαφος την συντριπτική πλειονότητα των επιφανειακών πολύτιμων μετάλλων. Μάλιστα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι στον γήινο πυρήνα υπάρχουν ακόμα αρκετά πολύτιμα μέταλλα -αν έρχονταν ποτέ στο φως- για να καλύψουν όλη την επιφάνεια της Γης με ένα στρώμα πάχους τεσσάρων μέτρων!....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)