Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΕΛΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΕΛΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

6/4/12

Η μαγνητική δραστηριότητα της Αφροδίτης

Η Αφροδίτη μπορεί να μην έχει δικό της μαγνητικό πεδίο, αντίθετα με τη Γη, παρόλα αυτά, όπως ανακάλυψαν οι επιστήμονες για πρώτη φορά, διαθέτει μαγνητική δραστηριότητα, ακόμα και καταιγίδες που προκαλούν φαινόμενα όπως το γήινο σέλας στους πόλους.
Η ανακάλυψη των μαγνητικών καταιγίδων στην Αφροδίτη σημαίνει ότι στον πλανήτη θα δημιουργείται το φαινόμενο του σέλαος στους πόλους
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον κινεζικής καταγωγής Τιελόνγκ Ντρανγκ του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών του Γκρατς, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο «Science», σύμφωνα με το «Nature», ανέλυσαν δεδομένα που συνέλλεξε το σκάφος «Venus Express» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από την Αφροδίτη από το 2006. Οι επιστήμονες εντόπισαν, στον καυτό και πνιγηρό πλανήτη, σε μικρογραφία το φαινόμενο της «μαγνητικής επανασύνδεσης», που σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό λαμβάνει χώρα στον Ήλιο. Όταν τα μαγνητικά πεδία αντίθετης πολικότητας συγκρούονται και συγχωνεύονται, τότε απελευθερώνεται ένας βίαιος «χείμαρρος» ενέργειας. Το φαινόμενο αυτό αποκαλείται «μαγνητική επανασύνδεση» και προκαλεί τις ηλιακές εκλάμψεις και τις μαγνητικές καταιγίδες στον Ήλιο, καθώς και το θεαματικό σέλας στη Γη, αλλά και σε άλλους πλανήτες που έχουν δικό τους μαγνητικό πεδίο και ατμόσφαιρα, όπως ο Δίας και ο Κρόνος. Τώρα, για πρώτη φορά, οι επιστήμονες ανακαλύπτουν ότι κάτι ανάλογο τελικά συμβαίνει και στην Αφροδίτη παρά την ανυπαρξία μαγνητικού πεδίου σε αυτήν.Μάλιστα υποθέτουν ότι σε αυτό το μαγνητικό φαινόμενο μπορεί να οφείλεται εν μέρει η σταδιακή απώλεια της πυκνής και πλούσιας σε νερό ατμόσφαιρας που κάποτε, πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια, εκτιμάται ότι περιέβαλε τον γειτονικό πλανήτη. Η ανακάλυψη δείχνει ότι πιθανώς η εκρηκτική μαγνητική δραστηριότητα μπορεί να αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό των πλανητών παντού στο σύμπαν. Έτσι, οι μαγνητικές καταιγίδες σε εξωπλανήτες, εκτός του ηλιακού μας συστήματος, μπορεί περιστασιακά να παράγουν ραδιοσήματα αρκετά ισχυρά για να ανιχνευθούν από τα γήινα ραδιοτηλεσκόπια. Αν αυτό ισχύει, τότε ανοίγει ένας νέος δρόμος για την αναζήτηση εξωπλανητών, κάτι που ίσως επιβεβαιωθεί από νέα πιο ισχυρά ραδιοτηλεσκόπια, όπως το LOFAR (Low Frequency Array) στην Ολλανδία.

Η Σελήνη έχει παρέα!

Μία άλλη μελέτη, με επικεφαλής τον Μίκαελ Γράνβικ του Ινστιτούτου Αστρονομίας του πανεπιστημίου της Χαβάης και του Ζερεμί Βομπεγιόν του Αστεροσκοπείου του Παρισιού, που δημοσιεύτηκε στο αστρονομικό περιοδικό «Icarus», κατέληξε στο απρόσμενο συμπέρασμα ότι η Γη, σε οποιαδήποτε στιγμή της ιστορίας της, έχει συνήθως γύρω της πάνω από ένα φεγγάρια. Με άλλα λόγια, η Σελήνη δεν είναι μοναδική, καθώς πολύ συχνά μικροί αστεροειδείς διαμέτρου λίγων μέτρων «συλλαμβάνονται» από τη βαρύτητα του πλανήτη μας και μετατρέπονται και αυτοί σε μίνι-δορυφόρους.

Αυτό τουλάχιστον, σύμφωνα με το Space.com, δείχνουν οι νέες προσομοιώσεις των ερευνητών με τη βοήθεια ενός γαλλικού σούπερ-υπολογιστή, ο οποίος υπολόγισε τις τροχιές περίπου 10 εκατομμυρίων κοντινών στη Γη αστεροειδών, καθώς αυτοί περνούν σε μικρή απόσταση από τον πλανήτη μας. Από αυτά τα σώματα, με βάση τις προσομοιώσεις, περίπου 18.000 κατά καιρούς «κλειδώνουν» σε πρόσκαιρη τροχιά γύρω από τη Γη. Τουλάχιστον ένας μικρός αστεροειδής διαμέτρου ενός μέτρου ή μεγαλύτερος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας κάθε στιγμή. Σύμφωνα με τους θεωρητικούς υπολογισμούς, κάθε ένα τέτοιο μίνι-φεγγάρι γυρνάει γύρω από τη Γη επί περίπου εννέα μήνες κατά μέσο όρο, προτού «απαγκιστρωθεί» ξανά από τη γήινη έλξη και συνεχίσει το ταξίδι του στο διάστημα, σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, ο οποίος ασκεί πολύ μεγαλύτερη έλξη βαρύτητας.

Όμως μερικοί αστεροειδείς υπολογίστηκε ότι μπορεί να «κολλάνε» σε τροχιά -συνήθως ακανόνιστη και όχι κυκλική- γύρω από τη Γη ακόμα και για δεκαετίες, κάνοντας παρέα στη Σελήνη, η οποία, με διάμετρο 3.474 χλμ., περιφέρεται γύρω μας εδώ και πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια.

Link: Για τις πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες στις διευθύνσεις:

http://www.sciencemag.org/content/early/2012/04/04/science.1217013

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0019103511004684

kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ - www.nature.com

12/3/12

Το βόρειο σέλας από τις πρόσφατες ηλιακές καταιγίδες

Το βίντεο που δημιούργησε ο Antti Pietikäinen δείχνει το σέλας πάνω από την πόλη Muonio της Φινλανδίας στις 11 Μαρτίου 2012


Ακολουθούν φωτογραφίες του βόρειου σέλαος από διάφορες περιοχές
Yellowknife, βορειοοδυτικά του Καναδά (The Canadian Press, Bill Braden/AP)
Πάνω από το Faskusfjordur στην ανατολική ακτή της Ισλανδίας (Jonina Oskardottir/AP)
Το Βόρειο Σέλας στον ουρανό πάνω από τη Ρωσική Ορθόδοξη του Αγίου Νικολάου στην Αλάσκα (Peninsula Clarion, M. Scott Moon/AP)
Αλάσκα (Peninsula Clarion, M. Scott Moon/AP)
Σουηδική Λαπωνία (François CAMPREDON / AFP / Getty Images)

26/1/12

Δυο εκπληκτικά βίντεο με το βόρειο σέλας

Η ηλιακή καταιγίδα των προηγούμενων ημερών ήταν μια από τις ισχυρότερες από το 2005. Όπως βλέπουμε στα δυο βίντεο που ακολουθούν το βόρειο σέλας που δημιουργήθηκε εξαιτίας της ήταν εντυπωσιακό ....

Auroras 22.01.12 Birtavarre Norway
by Ørjan Bertelsen

http://vimeo.com/35586157

Lights Over Lapland Photo Expedition video of CME impact on 1-24-2012
by Lights Over Lapland

http://vimeo.com/35618405

23/1/12

Bίντεο: το βόρειο σέλας και η αντίστοιχη ηλιακή έκρηξη

Οι εντυπωσιακές εικόνες του βόρειου σέλαος (Aurora Borealis), που βλέπουμε στο πρώτο βίντεο από το Tromvik της Νορβηγίας, οφείλεται στην γεωμαγνητική καταιγίδα που δημιουργήθηκε από την ηλιακή έκρηξη στις 19 Ιανουαρίου (και την οποία που βλέπουμε στο δεύτερο και τρίτο βίντεο όπως καταγράφηκε από δορυφόρους της ΝΑSA))


http://youtu.be/vZhNeplSzPE

Στα δυο βίντεο που ακολουθούν βλέπουμε την ηλιακή έκρηξη

http://youtu.be/ChHv-4IaQN0


http://youtu.be/spPVZuwJFsI

25/10/11

Εικόνες από τη χθεσινή γεωμαγνητική καταιγίδα

Βίντεο και Φωτογραφίες από το εντυπωσιακό βόρειο Σέλας - συνέπεια της χθεσινής γεωμαγνητικής καταιγίδας

Video 1: Το παρατηρητήριο του ήλιου, SOHO (SOlar Heliospheric Observatory) κατέγραψε την ηλιακή καταιγίδα που προκάλεσε τις παρακάτω εικόνες του βόρειου σέλαος....

27/9/11

Το κόκκινο Σέλας

Συνήθως το χρώμα του είναι πράσινο.
Όμως, μερικές φορές όπως σ΄αυτή τη φωτογραφία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό εμφανίζεται και το κόκκινο χρώμα.
Το φαινόμενο Aurora (Σέλας) οφείλεται στα φορτισμένα σωματίδια της κοσμικής ακτινοβολίας (τα περισσότερα έρχονται από τον ήλιο) που συγκρούονται με τα άτομα των ανώτερων στρωμάτων της ατμόσφαιρας.
Τα άτομα διεγείρονται από τις συγκρούσεις (ηλεκτρόνια μετακινούνται σε πιο απομακρυσμένες τροχιές) και στη συνέχεια αποδιεγείρονται (τα ηλεκτρόνια επιστρέφουν στις αρχικές τους θέσεις) εκπέμποντας φωτόνια.
Όταν τα σωματίδια έχουν μεγάλες ενέργειες και συγκρούονται με οξυγόνο τότε παράγονται φωτόνια με πράσινο χρώμα.
Το κόκκινο χρώμα ή τα κόκκινα φωτόνια, δημιουργούνται από τις συγκρούσεις σωματιδίων μικρότερης ενέργειας με άτομα οξυγόνου καθώς επίσης και από τις συγκρούσεις με άτομα αζώτου.
www.flickr.com

18/9/11

Βίντεο: To νότιο σέλας από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

Το νότιο σέλας (Aurora Australis) από το διάστημα
Αυτό το βίντεο δημιουργήθηκε από τις λήψεις των αστροναυτών του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 11 Σεπτεμβρίου 2011, όταν ο ΔΔΣ διερχόταν πάνω από την ανατολική Αυστραλία.

http://youtu.be/09v7ubxGjQQ

(update)
Αυτή η πανέμορφη θέα του σέλαος λήφθηκε από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, όταν περνούσε πάνω από το νότιο Ινδικό Ωκεανό στις 17 Σεπτεμβρίου 2011. Παρότι το σέλας παρατηρείται συνήθως κοντά στους πόλους, αυτό το σέλας εμφανίστηκε σε μικρότερο γεωγραφικό πλάτος, εξαιτίας μιας γεωμαγνητικής καταιγίδας που προκάλεσε η μαζική εκπομπή σωματιδίων από τον ήλιο στις 14 Σεπτεμβρίου. Η καταιγίδα βαθμολογήθηκε με 6 σε μια κλίμακα από 0 έως 9.

16/7/11

Διαστημικός σταθμός, διαστημικό λεωφορείο και νότιο σέλας

Σ’ αυτή την πανοραμική θέα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, βλέπουμε αγκυροβολημένο το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς, τμήμα του σταθμού και το νότιο ημισφαίριο. Παρατηρήστε το νότιο σέλας (Aurora Australis) και τα άστρα στο βάθος.....
nasa.gov

13/4/11

Γεωμαγνητική καταιγίδα σε εξέλιξη

Χθεσινή φωτογραφία από το Marquette στο Michigan.
Μια γεωμαγνητική καταιγίδα που προκλήθηκε από ροή ηλιακού ανέμου υψηλής ταχύτητας βρίσκεται σε εξέλιξη. Στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη εμφανίστηκε το εντυπωσιακό Βόρειο Σέλλας.
Το μαγνητικό πεδίο της Γης (η μαγνητόσφαιρα) μας προστατεύει από τα περισσότερα σωματίδια που εκπέμπονται από τον ήλιο (κυρίως πρωτόνια). Όταν ένα ρεύμα τέτοιων σωματιδίων - υψηλής ταχύτητας - φθάνει στην Γη, το μαγνητικό πεδίο της τα κατευθύνει προς τους πόλους. Στην επιφάνεια της Γης μια μαγνητική καταιγίδα φαίνεται σαν μια ταχεία πτώση της έντασης του μαγνητικού πεδίου της Γης. Η μείωση αυτή διαρκεί περίπου 6 έως 12 ώρες και στη συνέχεια το μαγνητικό πεδίο σταδιακά επανέρχεται σε μερικές μέρες.
Το Βόρειο Σέλας στην Αλάσκα
www.nasa.gov

6/4/11

Βίντεο: Σέλας (Aurora)


Το βόρειο σέλας όπως το είδε ο Νορβηγός φωτογράφος Terje Sorgjerd στα σύνορα Νορβηγίας - Ρωσίας.Το βίντεο διάρκειας περίπου 2 λεπτών προέκυψε από τις 22.000 φωτογραφίες του!

17/3/11

Σέλας (Aurora)


Στα ανώτερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας παρατηρούνται ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων που προέρχονται από τον ήλιο (πρωτόνια), αλλά λόγω της ύπαρξης του μαγνητικού πεδίου της Γης αποκλίνουν προς τους πόλους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, κοντά στους πόλους, να εμφανίζονται στον νυχτερινό ουρανό πλατιά χρωματιστά τόξα ή φωτεινοί χείμαρροι, το σέλας.
Σέλας ονομάζουμε το φαινόμενο κατά το οποίο εμφανίζονται στον ουρανό κινούμενες πολύχρωμες ταινίες κεντραρισμένες πάνω από τους μαγνητικούς πόλους της Γης. Η ταινία αυτή περιβάλλεται από μια ζώνη απαλής αίγλης, που ονομάζεται διάχυτο σέλας. Το φαινόμενο αυτό που παρατηρείται στις δυο πολικές περιοχές (Aurora Borealis, Aurora Australis) δημιουργείται όταν σωματίδια μεγάλης ταχύτητας συγκρουστούν με άτομα οξυγόνου και αζώτου της γήινης ατμόσφαιρας. Τότε προκαλούνται φαινόμενα φθρισμού με αποτέλεσμα να εκπέμπεται ακτινοβολία στα οπτικά, ραδιοφωνικά, υπερυθρα και υπεριώδη μήκη κύματος, καθώς και στην περιοχή των ακτίνων Χ.
Το ομιχλώδες παραπέτασμα (κουρτίνα) του σέλαος που εμφανίζεται σε ύψος 110 km πάνω σ' ένα κόκκινο μπλε φόντο που δημιουργείται, όταν ηλεκτρόνια ενέργειας μεγαλύτερης των 110 keV συγκρουσθούν με άτομα αζώτου. Το συνολικό ύψος των παραπετασμάτων είναι συνήθως 100 - 400 km ενώ πολλές φορές φθάνουν και τα 1000 km. To μήκος τους από ανατολικά προς δυτικά φθάνει αρκετά εκατοντάδες χιλιόμετρα, ενώ το πάχος τους προσεγγίζει το ένα χιλιόμετρο.
Σε ύψος 110 - 250 km εμφανίζονται αναλαμπές πράσινων ακτίνων που οφείλονται στην ύπαρξη διεγερμένων ατόμων οξυγόνου. Ακόμα υψηλότερα στα 300 με 400 χιλιόμετρα εμφανίζεται μια σταθερή κόκκινη λάμψη που δημιουργείται όταν σωματίδια μικρότερης ενέργειας συγκρούονται με άτομα οξυγόνου.("To σύμπαν που αγάπησα - Α",  Μάνος Δανέζης - Στράτος Θεοδοσίου)
Μια σπάνια εικόνα ...το βόρειο σέλας στο φως της πανσελήνου
Και ένα εντυπωσιακό βίντεο με το σέλας όπως το συνέλαβε ο αστροναύτης Don Pettit από τον διεθνή διαστημικό σταθμό