Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΖΩΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΖΩΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

29/8/12

Ύπαρξη εξωγήινης ζωής γύρω από δυαδικούς αστέρες;

Μάλλον όχι!
Tο σχήμα συγκρίνει το ηλιακό μας σύστημα με το Kepler-47, ένα διπλό σύστημα άστρων που περιέχει δύο πλανήτες, εκ των οποίων, ο Kepler-47c, βρίσκεται στην λεγόμενη «κατοικήσιμη ζώνη». Οι πλανήτες που κινούνται στην «κατοικήσιμη ζώνη» μπορούν να διατηρούν νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνειά τους, άρα έχουν πιθανότητες να φιλοξενούν ζωή. Σε αντίθεση με το ηλιακό μας σύστημα, το σύστημα Κέπλερ-47 έχει δυο «ήλιους». Ο ένας έχει παρόμοιο μέγεθος με τον ήλιο μας, αλλά μόνο το 84% της λαμπρότητάς του. Ο δεύτερος έχει το ένα τρίτο του μεγέθους του ήλιου και το 1% της λαμπρότητάς του. Ο πλανήτης Κέπλερ-47c ολοκληρώνει την τροχιά του σε 303 ημέρες. Παρότι κινείται στην κατοικήσιμη ζώνη και στην ατμόσφαιρά του θα μπορούσαν να υπάρχουν και υδρατμοί, μάλλον δεν φιλοξενεί ζωή διότι πρόκειται για έναν γίγαντα αερίων.
  Σύμφωνα με δελτίο τύπου του ΑΜΠΕ είναι πιθανή ύπαρξη εξωγήινης ζωής γύρω από δυαδικούς αστέρες:
"Υπάρχουν πιθανότητες να υπάρχει εξωγήινη ζωή γύρω από δυαδικούς αστέρες, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα. Αστρονόμοι στο Σαν Ντιέγκο (Καλιφόρνια) ανακοίνωσαν χθες Τρίτη ότι παρατήρησαν για πρώτη φορά τουλάχιστον δύο πλανήτες σε τροχιά γύρω από έναν δυαδικό αστέρα - δύο άστρα σε αμοιβαία τροχιά, μια ανακάλυψη που αυξάνει τις πιθανότητες να υπάρχει εξωγήινη ζωή. Οι επιστήμονες δεν ήταν ως τώρα σίγουροι πως σ' αυτή την περίπτωση, όταν δύο αστέρες περιστρέφονται μαζί γύρω από ένα κέντρο βαρύτητας, μπορεί να περιστρέφονται ταυτόχρονα γύρω τους πολλοί πλανήτες. Οι διατάξεις, οι αλληλεπιδράσεις τους και οι διαφορές στις τροχιές ανάλογα με τη θέση των πλανητών και των αστέρων τους καθιστούν πράγματι λιγότερο πιθανό να υπάρχουν πλανήτες σ' αυτό τον τύπο συστήματος. Όμως οι επιστήμονες του πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο κατάφεραν να παρατηρήσουν πλανήτες -δύο, ίσως μάλιστα και τρεις- γύρω από το Κέπλερ-47, ένα άστρο με μέγεθος ίσο με αυτό του Ηλίου, το οποίο συνδέεται με ένα άλλο άστρο τρεις φορές μικρότερο. Αυτοί οι δύο νέοι πλανήτες έχουν το μέγεθος του Ποσειδώνα και αποτελούνται από αέρια. Εκτός από την ανακάλυψη αυτή, οι καλιφορνέζοι επιστήμονες διαπίστωσαν πως ο πιο απομακρυσμένος από τους δύο πλανήτες βρίσκεται μέσα στην «κατοικήσιμη ζώνη» αυτού του πλανητικού συστήματος: ούτε υπερβολικά κοντά ούτε υπερβολικά μακριά από τους αστέρες, σε μια περιοχή όπου η ζωή θα μπορούσε να υπάρξει. «Τα μισά από τα άστρα που βλέπετε τη νύκτα στον ουρανό είναι δυαδικοί αστέρες», δήλωσε ο Ζερόμ Ορόζ, αστρονόμος στο Σαν Ντιέγκο. Συνεπώς «το γεγονός ότι μπορούμε να βρούμε πλανήτες στις κατοικήσιμες ζώνες τους σημαίνει πως υπάρχουν πολλά περισσότερα μέρη» που μπορεί εν δυνάμει να υπάρχει εξωγήινη ζωή."
Οι δύο πλανήτες του συστήματος Kepler-47.  Ο Kepler-47b (δεξιά), έχει τρεις φορές την ακτίνα της Γης και περιστρέφεται γύρω από το ζεύγος των άστρων σε λιγότερο από 50 ημέρες, ενώ ο Kepler-47c πιστεύεται ότι είναι ένας γίγαντας αερίων, λίγο μεγαλύτερος από τον Ποσειδώνας με μια τροχιακή περίοδο 303 ημερών.
Το σύστημα Kepler-47, βρίσκεται 4.900 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Κύκνου. Έχει τεράστιο ενδιαφέρον, κυρίως διότι για πρώτη φορά ανακαλύπτονται πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από δύο "ήλιους".  
Ο πλανήτης Kepler-47b έχει ακτίνα τρεις φορές την ακτίνα της Γης και περιφέρεται γύρω από το ζεύγος των άστρων σε λιγότερο από 50 ημέρες και θεωρείται ότι καλύπτεται από μια να πνιγηρή υπέρθερμη ατμόσφαιρα που περιέχει μεθάνιο. 
Ο δεύτερος πλανήτης Κέπλερ-47c πιστεύεται ότι είναι ένας αέριος γίγαντας, λίγο μεγαλύτερος από τον Ποσειδώνα, έχει μια τροχιακή περίοδο 303 ημερών και είναι δυνατή η παρουσία υδρατμών στην πυκνή ατμόσφαιρά του. 
Όμως, παρότι οι πλανήτες κινούνται στην κατοικήσιμη ζώνη και πιθανόν να διαθέτουν υδρατμούς, οι συνθήκες που επικρατούν σ' αυτούς είναι τέτοιες που μάλλον δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη ζωής. sciencemag.org - www.nasa.gov

6/8/12

Το Curiosity άρχισε να ψάχνει στον Άρη

... για εξωγήινη ζωή
Προς το παρόν δεν αναφέρθηκε κάτι σημαντικό ...
www.cartoonaday.com

www.newsday.com

Προσεδαφίστηκε επιτυχώς στον Αρη το Curiosity

 Η ρόδα του Curiosity αγγίζει την επιφάνεια του Άρη
Με επιτυχία προσεδαφίστηκε στις 08.30 το πρωί ώρα Ελλάδας στον Κόκκινο Πλανήτη το ενός τόνου ρομποτικό όχημα Curiosity (Περιέργεια) προκειμένουν να εξετάσει την πιθανότητα ο πλανήτης να έχει φιλοξενήσει κάποτε μικροβιακή ζωή.
Κατευθυνόμενο προς την επιφάνεια του Αρη με περισσότερα από 20.000 χιλιόμετρα την ώρα, το ρομποτικό όχημα χρησιμοποίησε στην προσεδάφισή του προωθητήρες και αλεξίπτωτο.

«Επιβεβαιώθηκε η επαφή με το έδαφος», δήλωσε μέλος της ομάδας ελέγχου του οχήματος από το διαστημικό κέντρο στην Πασαντίνα, ανατολικά του Λος Άντζελες.

Λίγο πριν από τις 08:30 (ώρα Ελλάδας) το κέντρο ελέγχου είχε λάβει το πρώτο σήμα του ρομπότ, το οποίο ετοιμαζόταν να εισέλθει στην ατμόσφαιρα του Άρη.

Αμέσως μετά την επιτυχημένη προσεδάφιση τα μέλη της αποστολής ξέσπασαν σε ζητωκραυγές και ένας από τους αξιωματούχους μοίρασε... σοκολάτες Mars.

Η ίδια ατμόσφαιρα χαράς επικράτησε και όταν το ρομπότ έστειλε την πρώτη φωτογραφία, εξαιρετικής καθαρότητας, της σκιάς του στο έδαφος του Άρη, αμέσως μετά την προσεδάφισή του.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα σε ανακοίνωσή του κάνει λόγο για «ένα άνευ προηγουμένου τεχνολογικό επίτευγμα».
Την προσεδάφιση μετέδωσε ο «Κάπτεν Κέρκ», κατά κόσμον Γουίλιαμ Σάτνερ, ο οποιος ενσάρκωσε τον κυβερνήτη του διαστημοπλοίου Enterprise στη γνωστή σειρά «Σταρ Τρεκ».

Νέα εποχή στην εξερεύνηση του Άρη

Το βάρους 900 κιλών πυρηνοκίνητο (με καύσιμο πλουτώνιο) εξάτροχο ρομποτικό ρόβερ, με την επίσημη ονομασία «Mars Science Laboratory» (Επιστημονικό Εργαστήριο Άρη»), έχει μέγεθος αυτοκινήτου, είναι υπερδιπλάσιο σε μήκος και πέντε φορές βαρύτερο από τα δίδυμα ρόβερ «Spirit» και «Opportunity» που έφθασαν στον Άρη το 2004.
Το «Curiosity» εκτοξεύτηκε στις 26 Νοεμβρίου 2011 και ταξίδεψε περίπου 248 εκατ. χιλιόμετρα για να φθάσει στον Άρη, όντας το μεγαλύτερο και ακριβότερο όχημα που έχει ποτέ σταλεί σε άλλον πλανήτη. Η όλη αποστολή κόστισε περίπου 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια και ελπίζεται ότι το όχημα θα αντέξει να λειτουργήσει πολλά περισσότερα χρόνια από τη διετία που προβλέπει ο αρχικός σχεδιασμός της NASA.

Πρόκειται για το πιο πλήρες και τεχνολογικά εξελιγμένο διαστημικό κινητό επιστημονικό εργαστήριο, καθώς διαθέτει μια σειρά καμερών και επιστημονικών οργάνων, καθώς και ένα ρομποτικό βραχίονα συλλογής δειγμάτων, που θα του επιτρέψουν να πραγματοποιήσει, κατά τα επόμενα χρόνια, μία μεγάλη γκάμα επιτόπιων επιστημονικών αναλύσεων. Κάθε μέρα, τα αποτελέσματα των ερευνών του στο αρειανό έδαφος θα στέλνονται ηλεκτρονικά στη Γη για περαιτέρω ανάλυση από τους επιστήμονες.
Το αυτόνομο ρόβερ, που θα παραμείνει για αρκετές μέρες ακίνητο στη θέση του, ωσότου διασφαλιστεί ότι όλα πάνε καλά με τα ηλεκτρονικά συστήματά του, θα εστιάσει τις έρευνές του στα προσχωσιγενή πετρώματά του, ύψους περίπου 5 χλμ., όρους Σαρπ (ή, όπως είναι η επίσημη ονομασία του, όρους Αιολίς), το οποίο βρίσκεται μέσα στον αρχαίο και τεράστιο κρατήρα Γκέιλ, πλάτους 154 χλμ. και ηλικίας άνω των 3,5 δισ. ετών. Τα εν λόγω βράχια θεωρούνται ένα είδος «χρονοκάψουλας» για τα διαδοχικά γεωλογικά στάδια του πλανήτη από το πιο υγρό και θερμό παρελθόν του στο άνυδρο και κρύο παρόν του.

Το όχημα- εργαστήριο, που θα κινείται αργά με ταχύτητα μόλις 30 μέτρων την ώρα (διανύοντας το πολύ 200 μέτρα τη μέρα), θα κάνει συνεχείς αναλύσεις αρειανών πετρωμάτων αναζητώντας πολύπλοκα οργανικά μόρια, που πιθανώς θα αποτελούν τη χημική «υπογραφή» κάποιων μικροοργανισμών του παρελθόντος ή και του παρόντος.
Όμως η δυσκολία για τους επιστήμονες θα είναι να βεβαιωθούν ότι τέτοια μόρια με βάση τον άνθρακα έχουν όντως βιολογική προέλευση (τον μεταβολισμό των μικροβίων), αφού θα μπορούσαν να έχουν παραχθεί και μέσω αβιοτικών γεωχημικών διαδικασιών.

Οι έως τώρα έρευνες έχουν δείξει ότι κάποτε, πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, στον Άρη υπήρχε ατμόσφαιρα και νερό σε υγρή μορφή, συνεπώς πληρούταν μία βασική προϋπόθεση για την ανάδυση κάποιας μορφής ζωής.

Τώρα, εκφράζεται η ελπίδα ότι το «Curiosity» θα κάνει ένα ακόμα βήμα, βρίσκοντας και εξελιγμένα οργανικά μόρια που θα μπορούσαν να είναι απομεινάρια ή υποπροϊόντα τέτοιων μικροοργανισμών.
www.ethnos.gr


http://vimeo.com/46955132#at=0

28/7/12

Από τα Viking 1 και 2 στο Curiosity

Σε οκτώ ημέρες από σήμερα αναμένεται η προσεδάφιση στην επιφάνεια του πλανήτη Άρη, του διαστημικού ρομπότ της NASA, που ονομάζεται Curiosity (Περιέργεια).

Παρακολουθείστε την αντίστροφη μέτρηση για την προσγείωση στον Άρη του Mars Science Laboratory (MSL) ή Curiosity) ΕΔΩ: http://getcurious.com/
Το Curiosity είναι εφοδιασμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και ένας από τους βασικότερους στόχους του είναι η αναζήτηση κάποιου είδους ζωής στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη.

Οι επισκέψεις μη επανδρωμένων διαστημικών σκαφών στον πλανήτη Άρη εγκαινιάστηκαν την 1η Νοεμβρίου του 1962 με την εκτόξευση του Mars1, από την Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ). Όμως το διαστημόπλοιο αυτό βάρους 894 kg που θα προσέγγιζε για πρώτη φορά τον Άρη έχασε την επαφή του με τη Γη στις 13 Μαρτίου 1963, ενώ απείχε από τη Γη 100,000,000 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Από τότε εκτοξεύθηκαν κι άλλα διαστημόπλοια από την Σοβιετική Ένωση και τις ΗΠΑ πολλά από τα οποία κατόρθωσαν να στείλουν πλήθος φωτογραφιών,
όμως οι πρώτες αποστολές που πέραν της μετάδοσης εικόνων από τον Άρη είχαν σκοπό και την διερεύνηση της ύπαρξης ζωής στην επιφάνειά του, πραγματοποιήθηκαν το 1976. Πρόκειται για τις αποστολές της NASA, Viking 1 και Viking 2.

Οι αποστολές αυτές - πραγματοποιήθηκαν επτά χρόνια μετά την πρώτη προσεδάφιση επανδρωμένου διαστημοπλοίου στην επιφάνεια της Σελήνης -  προκάλεσαν τον θαυμασμό του κόσμου, που εν τω μεταξύ είχε συνηθίσει να βλέπει τους αστροναύτες να περπατάνε στη Σελήνη.  

Ας δούμε την περιγραφή των αποστολών Viking μέσα από έντυπα εκείνης της εποχής (1976-1977):

«…Το Βίκινγκ 1, προσεδαφίσθη ομαλώς εις την επιφάνειαν του Άρεως την 20ην Ιουλίου 1976, εις τας Χρυσάς Πεδιάδας με καθυστέρησιν 17 δευτερολέπτων του προβλεπόμενου χρόνου. Ήτο εξωπλισμένον με τας τελειοτέρας συγχρόνους τηλεοπτικάς συσκευάς και άλλα ειδικά όργανα δια την καταγραφήν της θερμοκρασίας του πλανήτου, της βαρομετρικής πιέσεως, της υγρασίας του εδάφους, των ηφαιστεικών δραστηριοτήτων και των σεισμών.

Η πρώτη εικόνα που έστειλε το Viking 1 αμέσως μετά την προσεδάφισή του στην επιφάνεια του Άρη
Η πρώτη μεταδοθείσα φωτογραφία παρουσίαζε τας στρογγύλας βάσεις στηρίξεως του σκάφους επί σκληρού εδάφους, επί του οποίου ευρίσκοντο διασκορπισμένοι μικροί λίθοι και βράχοι διαφόρων διαστάσεων. Εν συνεχεία η τηλεοπτική συσκευή μετέδωσε πολλάς άλλας φωτογραφίας του ορίζοντος και της πεδιάδος εις την οποίαν προσεδαφίσθη το διαστημόπλοιον.

H πρώτη έγχρωμη φωτογραφία της επιφάνειας του Άρη από το Viking 1 την 21 Ιουλίου 1976
Το έδαφος εφαίνετο να αποτελήται από εν λετπότατον κοκκινωπόν υλικόν, επί του οποίου διεκρίνοντο μικραί, γαλαναί, μαύραι και πράσιναι κηλίδες, πολλοί δεν βράχοι ήσαν κοκκινωπού χρώματος, γεγονός το οποίον αποδεικνύει την έντονον παρουσίαν σιδήρου οξειδωμένου υπό του οξυγόνους της ατμόσφαιρας. Από διαφόρους άλλας ενδείξεις κατέστη φανερόν ότι ο Άρης έχει πλείστα από τα απαραίτητα στοιχεία δια την γήϊνην ζωήν. Ο μηχανικός βραχίων μήκους 3 περίπου μέτρων, ο οποίος κατέληγεν εις εν μικροσκοπικόν εκσκαφέα, κατόρθωσε ύστερα από μίαν μικρή βλάβην, να περισυλλέξη ολίγην ποσότητα χώματος εκ του εδάφους η οποία εμοιράσθη δια περιστροφικού διανομέως εις τα διάφορα τμήματα του “βιολογικού εργαστηρίου” του Βίκινγκ, το οποίον αποτελεί εν από τα μεγαλύτερα τεχνολογικά αριστουργήματα του διαστημοπλοίου. Το βιολογικόν εργαστήριον τούτο εστοίχισε πενήντα εκατομμύρια δολλάρια περίπου και καταλαμβάνει χώρον μόλις ενός κυβικού ποδός.

Το Βίκινγκ 2, το οποίον ήτο εφωδιασμένον με τα ίδια περίπου όργανα του Βίκινγκ 1 και ήτο προωρισμένον δια τας ιδίας εργασίας, προσεδαφίσθη εις τον Άρην την 4ην Σεπτεμβρίου 1976, 6000 χιλιόμετρα βορειοανατολικώς του σημείου προσεδαφίσεως του Βίκινγκ 1, εις την Κοιλάδα της Ουτοπίας. Εις τας φωτογραφίας τας οποίας απέστειλεν εις την γην ενώ ήτνα ακόμη εις τροχιάν πέριξ του πλανήτου, διεκρίνοντο τεράστιαι εκτάσεις, αι οποίαι ωμοίαζον προς ωργωμένους αγρούς της γης και παρουσίαζον εντυπωσιακό θέαμα. Λόγω βλάβης αρχικώς εις στο σύστημα επικοινωνίας του διαστημοπλοίου δυστυχώς δεν διαβιβάσθησαν αι πρώται φωτογραφίαι μετά την προσεδάφισιν της ακάτου, ολίγον όμως αργότερον η βλάβη επιδιωρθώθη και αι πρώται φωτογραφίαι του βορείου ημισφαιρίου του Άρεως έφθασαν εις το διαστημικόν κέντρον της Πασαντήνα, δια να καταδείξουν ότι το Βίκινγκ 2 είχε προσεδαφιστεί εις βραχώδη περιοχήν ομοίαν περίπου προς την περιοχήν της προσεδαφίσεως του Βίκινγκ 1, και η οποία παρουσίαζε μεγαλύτερον ενδιαφέρον δια τους επιστήμονας του διαστημικού κέντρου.

Παρά το γεγονός όμως ότι αι άκατοι προσεδαφίσεως δεν κατώρθωσαν να ανιχνεύσουν μέχρι σήμερον (1977) ζώντας οργανισμούς επί της επιφανείας του ερυθρού πλανήτου, η πιθανότης, εν τούτοις, να υπάρχη ζωή εις τον Άρην δεν δύναται να αποκλεισθή, διότι η ζωή επί του πλανήτου είναι δυνατόν να βασίζεται σε χημικάς αντιδράσεις τελείως διαφορετικάς από εκείνας αι οποίαι αποτελούν την βάσιν της γήϊνης ζωής. Εξ άλλου αι άκατοι προσεδαφίσθησαν εις τοποθεσίαν η οποία είχε εκλεγή περισσότερον δια τας παρεχομένας εγγυήσεις ασφαλείας παρά δια την επιστημονικήν της αξίαν και είναι πιθανόν η έρευνα να διενεργήται εις ακατάλληλον τοποθεσίαν. Επί πλέον αι άκατοι δεν δύνανται να μετακινηθούν εκ της θέσεώς των και ούτως είναι αδύνατον να δοθούν πληροφορίαι ακόμη και δια το πλησιέστερον ύψωμα της επιφάνειας.

Οιαδήποτε όμως και αν είναι τα επόμενα αποτελέσματα των ερευνών των δυο διαστημοπλοίων, το πολυδάπανον τούτο πρόγραμμα δια την εξερεύνησιν του ερυθρού πλανήτου έχει ήδη αποδώσει σημαντικούς καρπούς. Δια της τεχνολογικής προόδου ο άνθρωπος κατώρθωσε να φθάση, να φωτογραφήση και να εξερευνήση ένα μικρόν τμήμα του Άρεως, επίτευγμα το οποίον και η τολμηροτέρα φαντασία του ανθρώπου δεν θα ηδύνατο να συλλάβη πριν από ήμισυ αιώνα….(Πηγή: Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου»)»

Διαβάζοντας τα παραπάνω θα περίμενε κανείς πως μετά από 36 χρόνια το Mars Science Laboratory ή Curiosity θα μετέφερε τουλάχιστον ....  αστροναύτες στον Άρη. Πάντως το Curiosity - παρότι μη επανδρωμένο - μπορεί να λειτουργήσει ως κινούμενο εργαστήριο στην επιφάνεια του Άρη και αναμένεται να ξεκαθαρίσει πολλά αναπάντητα ερωτήματα που άφησαν οι προηγούμενες αποστολές εξερεύνησης του πλανήτη. Όπως η ύπαρξη ή όχι μικροοργανισμών. Υπομονή, οκτώ μέρες και σήμερα.... 

16/7/12

Οι εξωγήινοι μοιάζουν με τσούχτρες

H βρετανίδα επιστήμονας Maggie Aderin-Pocock πιστεύει πως, αν υπάρχουν, δεν έχουν καμία σχέση με τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια
 Ξεχάστε τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια. Οι εξωγήινοι - αν υπάρχουν - μπορεί να μοιάζουν με τεράστιες τσούχτρες, υποστηρίζει μια επιστήμονας ειδική στους δορυφόρους και σύμβουλος στη βρετανική κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τη Μάγκι Αντεριν Πόκοκ, είναι πολύ πιθανό να υπάρχει εξωγήινη ζωή, αλλά αυτή δεν μπορεί να έχει τη μορφή που της προσδίδει κατά καιρούς η κινηματογραφική βιομηχανία. Αντί για ανθρωπόμορφα πλάσματα, οι εξωγήινοι κατά πάσα πιθανότητα θα μοιάζουν με τεράστιες μέδουσες που θα έχουν μέγεθος όσο ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.
Επιπλέον, σύμφωνα με τη βρετανίδα επιστήμονα, οι τσούχτρες θα έχουν ορισμένα μέρη ή μέλη που θα μοιάζουν με κρεμμύδια, ενώ το υπογάστριό τους θα έχει χρώμα πορτοκαλί.

ΠυρίτιοΘα είναι φτιαγμένες, όπως πιστεύει η ίδια, από πυρίτιο και όχι από άνθρακα που αποτελεί το δομικό συστατικό στοιχείο της ζωής εδώ στη Γη. Για τον λόγο αυτόν θα μπορούν να ζουν απορροφώντας μέσω του δέρματός τους το φως αλλά και χημικά στοιχεία με τα τεράστια στόματά τους.

Παρά το γεγονός ότι μπορεί να μοιάζουν με μέδουσες, οι εξωγήινοι δεν θα ζουν σε ωκεανούς αλλά στην ατμόσφαιρα μεθανίου μεγάλων πλανητών σαν τον Δία. Εκεί θα περιφέρονται και ενδεχομένως να επικοινωνούν μεταξύ τους με παλμούς φωτός.
Σύμφωνα με τη δρα Πόκοκ, το πορτοκαλί χρώμα στο υπογάστριό τους θα μπορούσε να λειτουργεί ως καμουφλάζ, ενώ τα μέρη που μοιάζουν με κρεμμύδια μπορεί να είναι ένα είδος αερόσακων, που θα προσροφούν αέρια και θα τα αποβάλλουν για να κερδίσουν ή να χάσουν αναλόγως ύψος.
Η ίδια ανέφερε ότι «συνήθως, για να φανταστούμε με τι μπορεί να μοιάζουν οι εξωγήινοι, παίρνουμε παράδειγμα απ' ό,τι βλέπουμε γύρω μας και επηρεαζόμαστε από το γεγονός ότι η ζωή στη Γη στηρίζεται στο νερό και τον άνθρακα. Ομως είναι πολύ πιθανό οι εξωγήινοι να μη μοιάζουν με ανθρώπους, αλλά να πρόκειται για μορφές ζωής δημιουργημένες με βάση το πυρίτιο και να έχουν τη όψη μεδουσών».
Η βρετανίδα επιστήμονας προσθέτει, ωστόσο, ότι είναι απειροελάχιστη η πιθανότητα να γίνει κάποια επαφή ανάμεσα σε ανθρώπους και εξωγήινους. Κι αυτό γιατί μπορεί να υπάρχουν δισεκατομμύρια πλανήτες στον γαλαξία μας μόνο, αλλά είναι πολύ λίγοι εκείνοι που μπορούν να υποστηρίξουν ζωή.
 Ελευθεριάδου Εύη, Κρίκης Στέφανος-> www.tanea.gr - www.dailymail.co.uk

1/6/12

Το μεθάνιο του Άρη δεν έχει βιολογική προέλευση

Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις ατμοσφαιρικού μεθανίου (κόκκινο) καταγράφονται στους «τροπικούς» του Άρη (Φωτογραφία: NASA )
Οι πλανητολόγοι αναθάρρησαν πριν από εννέα χρόνια, όταν ανίχνευσαν μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του Άρη. Μήπως αυτό το οργανικό αέριο προέρχεται από εξωγήινα μικρόβια; Δυστυχώς όχι, απαντά τώρα διεθνής ερευνητική ομάδα, η οποία διαπιστώνει ότι το μεθάνιο προέρχεται από μετεωρίτες εκτεθειμένους στην ηλιακή ακτινοβολία....

5/3/12

Υπάρχει ζωή στην Ευρώπη;

... τον δορυφόρο του πλανήτη Δία
Όχι απαντούν οι επιστήμονες. Ο ωκεανός που υπάρχει στον δορυφόρο Ευρώπη (και συγκέντρωνε τις περισσότερες πιθανότητες για ύπαρξη μορφών ζωής) είναι πάρα πολύ όξινος (πε -χα = 2,6)
Ο ωκεανός του της Ευρώπης (δορυφόρου του πλανήτη Δία) είναι πολύ όξινος για να υποστηρίξει τη ζωή
Αμερικανοί ερευνητές που μελετούν την Ευρώπη, τον παγωμένο δορυφόρο του Δία, υποστηρίζουν ότι ο υπόγειος ωκεανός που πιθανότατα υπάρχει κάτω από το παχύ στρώμα πάγου δεν διαθέτει ευνοϊκές για την ανάπτυξη της ζωής συνθήκες. Η Ευρώπη μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν το πιθανότερο σημείο ύπαρξης ζωής στο ηλιακό μας σύστημα.

Η Ευρώπη

Η Ευρώπη είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος δορυφόρος του Δία. Εχει διάμετρο 3122 χλμ (10% μικρότερη από τη διάμετρο της Σελήνης). Ο δορυφόρος διαθέτει μια αραιότατη ατμόσφαιρα από οξυγόνο και μία από τις πλέον λείες επιφάνειες στο ηλιακό μας σύστημα. Η Ευρώπη ανακαλύφθηκε τον Ιανουάριο του 1610 από τον Γαλιλαίο.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το στρώμα πάγου εκτείνεται σε βάθος δεκάδων χιλιόμετρων από την επιφάνεια και κάτω από αυτό υπάρχει ένας ωκεανός. Η ύπαρξη του υπόγειου ωκεανού στην Ευρώπη έχει εξάψει τη φαντασία ειδικών και μη εδώ και δεκαετίες για το τι μπορεί να υπάρχει μέσα σε αυτόν. Ο κορυφαίος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Αρθουρ Κλαρκ ήταν από τους πρώτους που αναφέρθηκε στην ύπαρξη ζωής στην Ευρώπη. Την έκανε μάλιστα κεντρικό σκηνικό σε μια από τις συνέχειες της περίφημης «Οδύσσειας του Διαστήματος».

Τα σουλφίδια

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλόριδας μελέτησαν τα χημικά στοιχεία που βρίσκονται στην επιφάνεια της Ευρώπης και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι χημικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη αν όχι αδύνατη την ανάπτυξη ζωής.

Στην Ευρώπη αφθνούν μεν το υπεροξείδιο υδρογόνου και το οξυγόνο που είναι βασικοί παράγοντες για την ανάπτυξη ζωής αλλά, σύμφωνα με τους ερευνητές, στις ιδιαίτερες συνθήκες της Ευρώπης είναι πολύ πιθανό να συντελούνται σε μεγάλη κλίμακα αντιδράσεις με ενώσεις του θείου που ονομάζονται σουλφίδια, παράγοντας άλλες ενώσεις, όπως θειϊκό οξύ, που δεν ευνοούν την ανάπτυξη ζωής.

Δορυφόροι του πλανήτη Δία: Από πάνω προς τα κάτω, Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης και Καλλιστώ
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η οξύτητα του ωκεανού της Ευρώπης είναι πιθανό να βρίσκεται σε επίπεδα 2,6 pH, παρόμοια δηλαδή με εκείνη ενός αναψυκτικού τύπου κόλα. «Δεν πρόκειται για φιλικές για τη ζωή συνθήκες» αναφέρει ο Μάθιου Πάσεκ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Ο Εγκέλαδος

Τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκε ότι και ο Εγκέλαδος, το παγωμένο φεγγάρι του Κρόνου, διαθέτει πιθανώς μια θάλασσα κάτω από το μόνιμο στρώμα πάγου. Οι διαστημικές υπηρεσίες μελετούν εδώ και πολύν καιρό τη διοργάνωση μιας αποστολής εξερεύνησης σε κάποιον από τους δύο δορυφόρους και μάλιστα για διαφόρους λόγους φαινόταν ότι προβάδισμα έπαιρνε ο Εγκέλαδος.

Αν ληφθούν υπόψη και τα ευρήματα της νέας έρευνας ίσως η προσπάθεια επικεντρωθεί τελικά μόνο στον δορυφόρου του Κρόνου όπου εκτιμάται ότι ο ωκεανός είναι πολύ πιο κοντά στην επιφάνεια από ό,τι στην Ευρώπη και άρα θα είναι πιο εύκολη η προσέγγιση σε αυτόν. Τα σχέδια εξερεύνησης αφορούν την εκτόξευση μια βολίδας η κάποιου άλλου μηχανισμού που θα τρυπήσει τον πάγο και όταν φτάσει στο νερό θα απελευθερώσει κάποια συσκευή η οποία θα αναζητήσει την ύπαρξη ζωής εκεί.
news.in.gr - dailymail.co.uk

2/3/12

Η λάμψη εξωπλανητών μπορεί να περιέχει σημάδια ζωής

Διαβάστε επίσης: Μπορούμε να δούμε το φως των εξωγήινων πόλεων
Η λάμψη της Γης στο κυνήγι εξωγήινων

Η αντανάκλαση που ο πλανήτης μας στέλνει στο φεγγάρι προσφέρει «πατρόν» για την αναζήτηση της ζωής αλλού

Αν και δεν μπορεί να συγκριθεί με τη λαμπρότητα ενός άστρου, η Γη εκπέμπει στο Διάστημα μια λάμψη, και η λάμψη αυτή φέρει μέσα της τα σημάδια της ζωής. Τώρα οι επιστήμονες βρήκαν τρόπο να τα αποκρυπτογραφήσουν με στόχο να τα χρησιμοποιήσουν ως βάση για την αναζήτηση ζωής σε άλλους πλανήτες.

Φωτεινές «βιοϋπογραφές»

Ο πλανήτης μας φυσικά δεν είναι αυτόφωτος, αντανακλά όμως προς το Διάστημα το φως που δέχεται από τον Ηλιο. Τα φυτά αντανακλούν το φως με διαφορετικό τρόπο από ό,τι τα πετρώματα ενώ οι χημικές ουσίες που συνοδεύουν την ύπαρξη ζωής αφήνουν σε αυτή την αντανάκλαση χαρακτηριστικά αποτυπώματα – σημάδια που οι επιστήμονες ονομάζουν «βιοϋπογραφές».

Οι γήινες βιοϋπογραφές είχαν παρατηρηθεί πριν από περίπου δυο δεκαετίες, όταν το ερευνητικό σκάφος Galileo της NASA είχε περάσει επάνω από τον πλανήτη μας καθ’ οδόν προς τον Δία. Οι επιστήμονες είχαν σκεφτεί τότε ότι η ανίχνευση ανάλογων αποτυπωμάτων σε άλλους πλανήτες θα μπορούσε να αποτελέσει μια χειροπιαστή ένδειξη για την ύπαρξη ζωής.

Ωστόσο η ακτινοβολία των πλανητών είναι αρκετά «μουντή« και από απόσταση, εξουδετερώνεται εντελώς από τη λάμψη του άστρου τους. Ιδιαίτερα όταν αυτοί είναι πολύ μακρινοί όπως συμβαίνει με τους εξωπλανήτες που οι ειδικοί θεωρούν ότι θα μπορούσαν να είναι κατοικήσιμοι, είναι αδύνατον να συλληφθεί με τα επιστημονικά όργανα που διαθέτουμε.

Αντανάκλαση στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης

Μια ομάδα ερευνητών του Νότιου Ευρωπαϊκού Αστεροσκοπείου ανακάλυψε τώρα έναν τρόπο για να «χαρτογραφήσει» την αδύναμη πλανητική λάμψη. Για την ανάλυσή της βασίστηκε στο τεφρώδες φως ή γαιόφως (Earthshine) – την αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας που «φεύγει» από τη Γη στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης.

Όπως περιγράφουν στη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature», αναλύοντας τα δεδομένα του Very Large Telscope (VLT) στη Χιλή οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι αντίθετα με το φως των άστρων, το φως που αντανακλάται από τους πλανήτες είναι πολωμένο. Μελετώντας το φάσμα αυτού του πολωμένου φωτός εντόπισαν τις «υπογραφές» του οξυγόνου, του όζοντος και του νερού καθώς και διαφορές στα μήκη κύματος οι οποίες υποδηλώνουν την ύπαρξη βλάστησης.

Η μέθοδος, αν και πολλά υποσχόμενη, θα πρέπει πάντως να περιμένει. «Η χρήση της συγκεκριμένης τεχνικής δεν είναι προσιτή με τη σημερινή τεχνολογία» παραδέχθηκε ο Μίχαελ Στέρτσικ, επικεφαλής της μελέτης. Ισχυρότερα τηλεσκόπια που θα αναπτυχθούν στο μέλλον, όπως το European Extremely Large Telescope, θα είναι ίσως σε θέση να βοηθήσουν.
tovima.gr - www.eso.org

27/2/12

Πόσο μακριά στο σύμπαν έχουν φτάσει οι τηλεοπτικές μας εκπομπές;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο μακριά έχουν εξαπλωθεί οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές στον γαλαξία μας;

Στο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας «Επαφή» του Carl Sagan, οι ραδιοαστρονόμοι στη Γη συλλαμβάνουν σήματα  από τον Βέγα που βρίσκεται σε απόσταση 25 έτη φωτός. Η αρχική αποκωδικοποίηση του σήματος έδειξε ότι αυτό περιείχε τηλεοπτικά στιγμιότυπα με τον Αδόλφο Χίτλερ να κηρύσσει την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων το 1936!
Η εναρκτήρια τελετή των Ολυμπιακών του Βερολίνου ήταν στην πραγματικότητα η πρώτη τηλεοπτική εκπομπή από τη Γη με κάποια υπολογίσιμη ισχύ. Αυτό το τηλεοπτικό σήμα – σε αντίθεση με τις συνηθισμένες ραδιοφωνικές εκπομπές των προηγούμενων δεκαετιών - διαπέρασε την ιονόσφαιρα και έφυγε προς το διάστημα.
Σύμφωνα λοιπόν με την πλοκή του μυθιστορήματος το σήμα αυτό συνέλαβαν οι εξωγήινοι στον Βέγα και το έστειλαν ξανά πίσω, δείχνοντας έτσι στους κατοίκους της Γης ότι «ανίχνευσαν» την ύπαρξή τους (χωρίς βέβαια να έχουν καμιά ιδέα για το τι ήταν ο Χίτλερ).
Αν υιοθετήσουμε την άποψη του Carl Sagan, ότι τα πρώτα ραδιοτηλεοπτικά σήματα ικανά να ανιχνευθούν από εξωγήινους, διέφυγαν προς το διάστημα την δεκαετία του 1930, τότε αυτά θα έχουν διανύσει, από τότε μέχρι σήμερα, περίπου 80 έτη φωτός.
Ή δεδομένου ότι οι άνθρωποι εξέπεμπαν ραδιοκύματα από τις αρχές του αιώνα και κάποια από αυτά διέφυγαν στο διάστημα, τότε θα έχουν διανύσει χονδρικά απόσταση 100 ετών φωτός.
Έτσι υπάρχει μια σφαίρα διαμέτρου 200 ετών φωτός, στην οποία περιέχονται «σημάδια» που θα αποκάλυπταν την ύπαρξη του ανθρώπινου πολιτισμού σε όποιον εξωγήινο πολιτισμό βρίσκεται μέσα στην σφαίρα αυτή (και θα είχε τη δυνατότητα να συλλάβει αυτά τα ραδιοτηλεοπτικά κύματα).
Ενώ αυτή η σφαίρα των 200 ετών φωτός είναι αστρονομικά μεγάλη απόσταση (στην κυριολεξία),
σε σύγκριση με το μέγεθος του γαλαξία μας είναι πολύ μικρή – και σε σύγκριση με το σύμπαν εντελώς μηδαμινή.

Αυτό αποδεικνύει η εικόνα που κατασκεύασε ο Adam Grossman (blog.jackadam.net)

Η εικόνα μεγεθύνεται με διαδοχικά κλικ πάνω της
Μια διαφορετική άποψη της προηγούμενης εικόνας (κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)
Η "φούσκα" των 200 ετών φωτός είναι η μικρή μπλε κουκκίδα μέσα στο πλαίσιο στην πρώτη εικόνα ή η κίτρινη κουκκίδα στη δεύτερη εικόνα. Βέβαια όταν ένα ραδιοφωνικό σήμα διανύσει μια απόσταση 100 ετών φωτός έχει εξασθενήσει τόσο πολύ που πιθανόν να είναι μη ανιχνεύσιμο. Αλλά κανείς δεν είναι σίγουρος με τεχνολογία των .... εξωγήινων!

Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε τα πρώτα λεπτά της ταινίας «Επαφή» που βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Sagan. Το πλάνο δείχνει αρχικά τη Γη από κοντά και στη συνέχεια "απομακρύνεται" ταχύτατα. Όσο πιο πολύ απομακρυνόμαστε από τη Γη τόσο πιο παλιοί είναι και οι ραδιοτηλεοπτικοί ήχοι που ακούμε!

http://youtu.be/kNAUR7NQCLA

11/2/12

Λίμνη Βοστόκ: Οδηγός για να βρεθεί ζωή στο Διάστημα

«Αγγιξαν» τη θαμμένη λίμνη
Παρέμενε ανέγγιχτη εδώ και 20 εκατ. χρόνια σε βάθος 4.000 μέτρων κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής
Aκόμα κι αν οι ρώσοι επιστήμονες κατάφεραν να διατρυπήσουν τα τέσσερα χιλιόμετρα πάγου και να φθάσουν στη θρυλική λίμνη Βοστόκ, τα μυστικά της θα παραμείνουν κρυφά για ακόμη μερικούς μήνες, έως ότου ληφθούν δείγματα νερού και αναλυθεί η σύστασή τους. Η γεώτρηση σταμάτησε στις 4 Φεβρουαρίου, λίγες μέρες δηλαδή προτού επέλθει ο δριμύς χειμώνας της Ανταρκτικής, όπου η θερμοκρασία πέφτει ακόμη και στους μείον 80 βαθμούς. Τη μέρα εκείνη, όπως ανέφερε ο επικεφαλής του Ερευνητικού Σταθμού Βοστόκ, Α. Μ. Γιελατζίν, το τρυπάνι ήρθε σε επαφή με το νερό της λίμνης σε βάθος 3.770 μέτρων.
Στη συνέχεια, όπως ανακοίνωσε ο διευθυντής της Ρωσικής Ανταρκτικής Αποστολής, Βαλερί Λουκίν, από την Αγία Πετρούπολη, το νερό της λίμνης ωθούμενο από την πίεση εισήλθε στο φρεάτιο σε ύψος 30 έως 40 μέτρων και απομάκρυνε τα χημικά υγρά του τρυπανιού. Εκεί πάγωσε δημιουργώντας ένα είδος πώματος, προστατεύοντας τη λίμνη από οποιαδήποτε μόλυνση.....

7/1/12

Σήματα εξωγήινων από τους εξωπλανήτες Kepler;

... όχι ακόμα!
Από τον Μάρτιο του 2011, το πρόγραμμα του Berkeley SETI (Search for Extraterrestrial Intelligence) σε συνεργασία με επιστήμονες από το Ινστιτούτο SETI και το Εθνικό Παρατηρητήριο Ραδιοαστρονομίας στις ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο στον πλανήτη - το 100 μέτρων Green Bank Telescope στη Δυτική Βιρτζίνια, ψάχνει για ενδείξεις εξωγήινης νοημοσύνης στους εξωπλανήτες που ανακαλύπτει το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler.
Από τους εξωπλανήτες που βρίσκει η αποστολή Kepler επιλέγονται για την αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης εκείνοι που βρίσκονται στην «κατοικήσιμη ζώνη», αυτοί που έχουν ακριβώς στη σωστή απόσταση από το άστρο τους έτσι ώστε να υπάρχει νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνειά τους (άρα και πιθανότητες ανάπτυξης ζωής).
Η δημοσίευση κάποιων προκαταρκτικών αποτελεσμάτων αυτής της έρευνας δημιούργησαν φήμες περί της ανίχνευσης σημάτων από εξωγήινους. Όμως τα σήματα αυτά είχαν γήινη προέλευση.
Εν πάσει περιπτώσει η έρευνα συνεχίζεται και εξετάζονται σήματα όπως αυτά των παρακάτω διαγραμμάτων



Τι παριστάνουν αυτά τα διαγράμματα;
Τα διαγράμματα αυτά παριστάνουν τη ηλεκτρομαγνητική ενέργεια συναρτήσει της συχνότητας και του χρόνου. Φωτεινότερα χρώματα σημαίνουν ραδιοφωνικό σήμα με περισσότερη ενέργεια. Για παράδειγμα ένας ραδιοφωνικός σταθμός που εκπέμπει στα 101,5 MΗz, θα παράγει ένα μεγάλο ποσό ενέργειας κοντά σ’ αυτή τη συχνότητα.
Γιατί τα σήματα αυτά έχουν ενδιαφέρον;
Γιατί θα μπορούσαν να έχουν παραχθεί από έναν εξωγήινο πολιτισμό. Είναι στενά στη συχνότητα, πολύ πιο στενά απ’ αυτά που παράγουν τα αστροφυσικά φαινόμενα, και η συχνότητά τους μετατοπίζεται εξαιτίας του φαινομένου Doppler που προκαλείται εξαιτίας της σχετικής κίνησης μεταξύ πομπού και δέκτη.

Μπορεί τα πρώτα σήματα που ανιχνεύθηκαν να οφείλονταν σε γήινες παρεμβολές και όχι σε εξωγήινους, απέδειξαν όμως ότι οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση τέτοιων σημάτων λειτουργούν σωστά.
Αυτά τα πρώτα τεστ των αλγορίθμων θα εφαρμοστούν στα δεδομένα των παρατηρήσεων των εξωπλανητών του Kepler.
Στις επόμενες εβδομάδες θα δημοσιευθούν αποτελέσματα από την έρευνα των δεδομένων 50 ΤΒ που συλλέχθηκαν στις αρχές του 2011.
seti.berkeley.edu

25/12/11

Ψάχνοντας για ίχνη εξωγήινων στην επιφάνεια της Σελήνης

Εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες της Σελήνης θα εξεταστούν για πιθανά ίχνη στην επιφάνειά της που θα αποδεικνύουν το πέρασμα εξωγήινων.
Ένα κοίλωμα στην περιοχή της Σελήνης Mare Ingenii. Θα μπορούσε να είναι σήραγγα μιας βάσης εξωγήινων στη Σελήνη που κατασκευάστηκε πριν από εκατομμύρια χρόνια!
Αν οι εξωγήινοι είχαν περάσει στο παρελθόν από τον δορυφόρο μας τότε είναι πολύ πιθανό να άφησαν μηνύματα, επιστημονικά όργανα, σκουπίδια και άλλα αποδεικτικά στοιχεία που θα μπορούσαν αν εντοπιστούν από τα ανθρώπινα τηλεσκόπια και τα διαστημόπλοια σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.
Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αν η αναζήτηση γίνει από υπολογιστές ή από εθελοντές ερασιτέχνες – που δεν κοστίζει - η έρευνα αυτή μπορεί να δικαιολογηθεί δεδομένης της τεράστιας σημασίας που θα έχει μια τέτοια ανακάλυψη, παρότι οι πιθανότητες να βρεθούν αντικείμενα εξωγήινων είναι ελάχιστες.
Οι Paul Davies και Robert Wagner από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα υποστηρίζουν ότι οι εικόνες της Σελήνης και οι άλλες πληροφορίες που συλλέγονται από τους επιστήμονες για την έρευνά τους θα πρέπει να ερευνηθούν εξονυχιστικά για ίχνη από εξωγήινους επισκέπτες. Η πρότασή τους είναι συμπληρωματική στις άλλες έρευνες για εξωγήινη ζωή , όπως είναι η αναζήτηση της εξωγήινης νοημοσύνης (SETI), που βασίζεται στα στοιχεία ραδιοτηλεσκοπίων που ψάχνουν στο διάστημα για μηνύματα εξωγήινων πολιτισμών.
Παρά το γεγονός ότι η πιθανότητα να έχουν αφήσει ίχνη στη Σελήνη οι εξωγήινοι είναι πολύ μικρή, το γεγονός ότι τα σημάδια πάνω στην επιφάνειά της παραμένουν αναλλοίωτα για τεράστιο χρονικό διάστημα – διότι η Σελήνη δεν έχει ατμόσφαιρα και καιρικά φαινόμενα που θα έσβηναν τα πιθανά ίχνη – οι επιστήμονες δημοσίευσαν μια εργασία στο περιοδικό Acta Astronautica, όπου αιτιολογούν την αναγκαιότητα αυτής της έρευνας.
Οι επιστήμονες εστιάζουν την προσοχή τους στην αποστολή Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA (LRO), η οποία έχει χαρτογραφήσει το ένα τέταρτο της επιφάνειας της Σελήνης με υψηλή ανάλυση από τα μέσα του 2009. Στις εικόνες αυτές, οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει ήδη τα σημεία προσγείωσης των διαστημοπλοίων Απόλλων και όλα τα τηλεκατευθυνόμενα διαστημικά σκάφη της NASA και της Σοβιετικής Ένωσης..
Η NASA δημοσιοποίησε ήδη στο κοινό περισσότερες από 340.000 εικόνες του LRO, και ο αριθμός αυτός αναμένεται να φθάσει στο ένα εκατομμύριο. Είναι προφανές ότι μια «χειροκίνητη αναζήτηση» από μια μικρή ομάδα ανθρώπων θα ήταν αδύνατη σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Ένας τρόπος για να ερευνήσει κανείς όλες τις εικόνες είναι η κατασκευή ενός λογισμικού για την αναζήτηση περίεργων χαρακτηριστικών, που ίσως να οφείλονται σε αντικείμενα, ίχνη στο έδαφος ή κτίσματα που άφησαν εξωγήινοι.. Αυτά μπορεί να παραμένουν αναλλοίωτα εκατομμύρια χρόνια διότι η επιφάνεια του φεγγαριού είναι γεωλογικά ανενεργή και μεταβάλλεται πολύ αργά – κυρίως από μετεωρίτες.
Το σεισμόμετρο από την αποστολή του Απόλλων της NASA ανιχνεύει μόνο μια φορά το μήνα περίπου, μετεωρίτες σε μέγεθος πορτοκαλιού, μέσα σε μια περιοχή ακτίνας 350 χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τους Davies και Wagner, απαιτούνται εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια για να εξαφανιστεί από το σεληνιακό έδαφος ένα αντικείμενο διαμέτρου δέκα μέτρων.
Εκτός από την διερεύνηση των σεληνικών φωτογραφιών μέσω υπολογιστή, μια εναλλακτική λύση που προτείνεται είναι η εξέταση των φωτογραφιών από ενθουσιώδεις ερασιτέχνες μέσω του διαδικτύου.
Αν μάλιστα οι εξωγήινοι πέρασαν από την επιφάνεια της Σελήνης και άφησαν σκόπιμα κάποιο μήνυμα, τότε αυτό θα μπορούσε να βρεθεί εύκολα.
guardian.co.uk - sciencedirect.com

24/11/11

Οι δείκτες που καθορίζουν την ύπαρξη ζωής σε άλλους πλανήτες

Oι επιστήμονες δημιούργησαν δυο συστήματα κατάταξης βάσει των οποίων θα γίνεται η αξιολόγηση των πλανητών και των δορυφόρων τους σχετικά με τη δυνατότητά τους να φιλοξενήσουν ζωή.
Σε εργασία που δημοσιεύθηκε ΕΔΩ προτείνουν τους δυο διαφορετικούς δείκτες:
τον Δείκτη Γήινης Ομοιότητας [Earth Similarity Index (ESI)] και τον Πλανητικό Δείκτη Κατοικησιμότητας [Planetary Habitability Index (PHI)].
O πρώτος δείκτης σχετίζεται με το αν στους άλλους πλανήτες και εξωπλανήτες επικρατούν συνθήκες παρόμοιες με τη Γη, διότι γνωρίζουμε εμπειρικά ότι αυτές οι συνθήκες ευνοούν την ύπαρξη ζωής.
Ο δεύτερος σχετίζεται με το αν στους εξωπλανήτες υπάρχουν συνθήκες που ίσως να υποδηλώνουν την πιθανότητα άλλων μορφών ζωής - ακόμη και άγνωστων για μας.
Ο Δείκτης Γήινης Ομοιότητας κατατάσσει τους πλανήτες και τους δορυφόρους ανάλογα με το αν μοιάζουν στην Γη, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως το μέγεθος, την πυκνότητα και την απόσταση από το μητρικό άστρο.
Ο Πλανητικός Δείκτης Κατοικησιμότητας εξετάζει ένα διαφορετικό σύνολο παραγόντων, όπως το αν ο πλανήτης έχει βραχώδη ή παγωμένη επιφάνεια, αν έχει ατμόσφαιρα ή μαγνητικό πεδίο, αν υπάρχει η διαθέσιμη ενέργεια που απαιτείται από κάθε είδους ζωντανούς οργανισμούς και τέλος παίρνει υπόψη την Χημεία – το αν υπάρχουν δηλαδή οι υγροί διαλύτες που είναι απαραίτητοι για τις χημικές αντιδράσεις της «ζωής».
Η μέγιστη τιμή για το Δείκτη Γήινης Ομοιότητας είναι 1,00 για τη Γη, όπως είναι φυσικό,
και την μεγαλύτερη τιμή για πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα έχει ο εξωπλανήτης Gliese 581g (η ύπαρξη του οποίου είναι υπό αμφισβήτηση), με 0,89.
Ιδού ένας σχετικός πίνακας

Δείκτης Γήινης Ομοιότητας
Γη - 1.00
Gliese 581g - 0,89
Gliese 581d - 0.74
Gliese 581c - 0,70
Άρης - 0,70
Ερμής - 0,60
HD 69830 δ - 0,60
55 Cnc γ - 0.56
Σελήνη - 0.56
Gliese 581e - 0.53

Ακολουθεί ο αντίστοιχος πίνακας για τον δείκτη Πλανητικής Κατοικησιμότητας με πρώτο τον δορυφόρο του Κρόνου Τιτάνα:

Πλανητικός Δείκτης Κατοικησιμότητας
Τιτάνας - 0.64
Άρης - 0.59
Ευρώπη - 0.49
Gliese 581g - 0,45
Gliese 581d - 0.43
Gliese 581c - 0.41
Δίας - 0.37
Κρόνος - 0.37
Αφροδίτη - 0.37
Εγκέλαδος - 0.35

www.bbc.co.uk

17/11/11

Νερό σε υγρή μορφή σε δορυφόρο του Δία σύμφωνα με τη NASA

... που θα μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή
Η NASA ανακοίνωσε ότι ανακάλυψε μια τεράστια λίμνη αλμυρού νερού ακριβώς κάτω από την παγωμένη κρούστα της Ευρώπης, ενός από τους πολλούς δορυφόρους του Δία - ένα πιθανό μέρος για εξωγήινη ζωή


http://youtu.be/wt58KiJW2kk

Οι επιστήμονες εδώ και χρόνια υποψιαζόντουσαν την ύπαρξη νερού στον δορυφόρο του Δία Ευρώπη, αλλά η νέα μελέτη των ερευνητών B. E. Schmidt, D. D. Blankenship, G. W. Patterson και P. M. Schenk που δημοσιεύεται στο Nature δείχνει ότι πράγματι υπάρχει θερμό νερό κάτω από τους πάγους. Το νερό αυτό λιώνει τους πάγους, βγαίνει στην επιφάνεια οπότε και ξανα-παγώνει δημιουργώντας ρωγμές.

Η ύπαρξη υγρού νερού πολύ κοντά στην επιφάνεια της Ευρώπης θα μπορούσε να ευνοεί την ύπαρξη ζωής, αλλά σύμφωνα με τους επιστήμονες οι πιθανότητες για κάτι τέτοιο είναι μικρές.
Ένα σύστημα από κορυφογραμμές και ρωγμές στην παγωμένη επιφάνεια του δορυφόρου του Δία, Ευρώπη, όπως δείχνει η φωτογραφία της NASA που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 10 Μαρτίου 2011
Έρευνες από το τηλεσκόπιο του Γαλιλαίου δείχνουν ότι η «λίμνη του νερού» μπορεί να είναι αρκετά κοντά στην επιφάνεια: Οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν σε μια περιοχή της επιφάνειας όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία, αλλά είναι πολύ πιθανόν να υπάρχουν και άλλες λίμνες.

dailymail.co.uk - www.nasa.gov

8/11/11

Λευκός Οίκος: δεν υπάρχει καμία απόδειξη για εξωγήινους

Ο Λευκός Οίκος ξεκαθαρίζει ότι δεν έχουμε έρθει ποτέ σε επαφή με εξωγήινους


Κάποιοι σκέφτηκαν ότι για να γίνεται αυτή η διάψευση περί εξωγήινων από τον Λευκό Οίκο .... προφανώς κάτι διέρρευσε που μας το κρύβουν!
Όμως πρόκειται για απάντηση στην ερώτηση που υπέβαλλαν πολίτες σε ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου.
Όταν είναι αρκετοί οι πολίτες που υποβάλλουν μια ερώτηση-αίτηση τότε ο Λευκός Οίκος είναι υποχρεωμένος να απαντήσει.
Πάνω από 5.000 άνθρωποι ζητούσαν να μάθουν αν Λευκός Οίκος γνωρίζει για την ύπαρξη εξωγήινων όντων. Και περισσότεροι από 12.000 ήθελαν να μάθουν από επίσημα χείλη αν ήρθαμε ποτέ σε επαφή με εξωγήινους.
Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Phil Larson απάντησε ότι: "Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχει καμία απόδειξη για την ύπαρξη ζωής εκτός του πλανήτη μας, ούτε έχει στη διάθεσή της πληροφορίες για επαφές εξωγήινων με την ανθρώπινη φυλή. Επιπλέον, δεν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες που να δείχνουν ότι κάποια αποδεικτικά στοιχεία παραμένουν μυστικά για το ευρύ κοινό."
Ωστόσο ο Larson, δεν αποκλείει την ύπαρξη εξωγήινων αφού ούτε η NASA αποκλείει κάτι τέτοιο, σημειώνοντας ότι:
"Πολλοί επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν πολλές πιθανότητες, ανάμεσα στα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων άστρων του σύμπαντος, να υπάρχει εξωγήινη ζωή. Επίσης πολλοί από τους επιστήμονες αυτούς θεωρούν ότι οι πιθανότητες να έρθουμε σε επαφή με κάποιον εξωγήινο πολιτισμό είναι εξαιρετικά μικρές δεδομένων των τεράστιων αποστάσεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κάποια απόδειξη για την ύπαρξη εξωγήινων"
http://www.guardian.co.uk

1/11/11

Μπορούμε να δούμε το φως των εξωγήινων πόλεων

Αρκεί να υπάρχουν εξωγήινοι που το βράδυ ανάβουν τα φώτα !
H Aθήνα από το διάστημα
Έχουμε δει αρκετές νυχτερινές εικόνες της Γης από το διάστημα, στις οποίες τα φώτα των γιγάντιων πόλεων αναπτυγμένων χωρών δημιουργούν εντυπωσιακούς συνδυασμούς.
Οι ερευνητές Abraham Loeb από το Πανεπιστήμιο Harvard στο Cambridge και Edwin L. Turner από το Πανεπιστήμιο του Princeton στο New Jersey, θεωρούν ότι και οι εξωγήινοι πολιτισμοί σε άλλους πλανήτες ανάβουν επίσης τα φώτα στις πόλεις τους την νύχτα !
Και αυτό το φως είναι διαφορετικό από τον φυσικό φωτισμό. 
Το φάσμα του τεχνητού φωτός από μακρινά αντικείμενα μπορεί να διαχωριστεί από το φυσικό φως γεγονός που θα σηματοδοτεί την ύπαρξη εξωγήινου πολιτισμού.
Όμως πόσο εύκολο είναι να εντοπιστεί το φως μιας πόλης σε έναν μακρινό πλανήτη;
Οι Loeb και Turner προτείνουν τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνει αυτό.
Κατ’ αρχήν θα πρέπει το φως αυτό να διαχωριστεί από το φως του άστρου-ήλιου γύρω από το οποίο θα περιστρέφεται ο πλανήτης των εξωγήινων.
Η ιδέα τους είναι να παρατηρηθεί η αλλαγή του φωτός του εξωπλανήτη καθώς αυτός κινείται γύρω από τον ήλιο του.
Δεδομένου ότι η τροχιά του εξωπλανήτη θα είναι ελλειπτική, η ποσότητα του ανακλώμενου φωτός στον πλανήτη θα μεταβάλλεται συναρτήσει της απόστασής του από τον ήλιο του.
Όμως η ποσότητα του τεχνητού φωτός (από τον εξωγήινο πολιτισμό) θα παραμένει σταθερή. Έτσι η συνολική ροή του φωτός θα μεταβάλλεται διαφορετικά σε σχέση με έναν πλανήτη που δεν έχει φωτισμένες πόλεις.
Αλλά – πάντα στις απόψεις αυτές υπάρχει ένα «αλλά» – για να είναι ανιχνεύσιμος ο τεχνητός φωτισμός, η τεχνητή λαμπρότητα του ημισφαιρίου του εξωπλανήτη όπου επικρατεί νύχτα, θα πρέπει να είναι συγκρίσιμη με την φυσική λαμπρότητα του άλλου ημισφαιρίου στο οποίο επικρατεί ημέρα.
Αυτό φαίνεται μάλλον απίθανο δεδομένου ο τεχνητός φωτισμός της νυχτερινής Γης είναι 100.000 φορές μικρότερος από τον φυσικό φωτισμό της ημέρας.
Αλλά κανείς δεν ξέρει τι είδους εξωγήινοι υπάρχουν – μπορεί να απεχθάνονται το σκοτάδι.....
Επίσης, σύμφωνα με τους Loeb και Turner τα καλύτερα τηλεσκόπια σήμερα στη Γη είναι σε θέση να δουν το φως που παράγεται από μια πόλη στο μέγεθος του Τόκιο, σε απόσταση περίπου 50 αστρονομικών μονάδων (1 Αστρονομική Μονάδα = 149 598 000 χιλιόμετρα), μια απόσταση περίπου μέχρι τη ζώνη Kuiper.
Έτσι - προς το παρόν -  αν υπάρχουν ή περάσουν από εκεί αντικείμενα που φωτίζονται τεχνητά (αδέσποτοι κατοικημένοι πλανήτες ή γιγάντια εξωγήινα διαστημόπλοια;) σίγουρα μπορούμε να τα παρατηρήσουμε.
Δεδομένου όμως, ότι τον τελευταίο καιρό ανακαλύπτονται συνεχώς πλανήτες σε μακρινά ηλιακά συστήματα, ίσως με τη βελτίωση των επίγειων και διαστημικών τηλεσκοπίων η ιδέα των Loeb και Turner να μπορεί να υλοποιηθεί.
http://arxiv.org

13/10/11

Στον Άρη επικρατούσαν συνθήκες Γης

Για μικρά χρονικά διαστήματα ημερησίως επικρατούσαν συνθήκες ευνοϊκές για τη ζωή
Απόδειξη: Η μελέτη αυτών των ανθρακικών ορυκτών που σχηματίστηκαν σε έναν μετεωρίτη από τον Άρη δείχνουν ότι ο πλανήτης ήταν κάποτε πολύ θερμότερη
Μια ακόμη μελέτη έρχεται να προστεθεί σε εκείνες που έχουν δείξει ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες που ευνοούσαν την παρουσία ζωής. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι ευνοϊκές συνθήκες διαρκούσαν για μικρά χρονικά διαστήματα ημερησίως και έτσι πιθανότατα δεν εμφανίστηκε ποτέ η ζωή στον κόκκινο πλανήτη.

Ο διάσημος βράχος

Ομάδα ερευνητών στις ΗΠΑ μελέτησε το διασημότερο πέτρωμα που έχουμε στα χέρια μας και έχει διαστημική προέλευση. Πρόκειται για το ALH84001,0, ένα κομμάτι βράχου το οποίο εντοπίστηκε το 1984 στην Ανταρκτική και οι ειδικοί έχουν καταλήξει ότι προέρχετα από τον Άρη.....

25/9/11

Μικροοργανισμοί θα μεταφερθούν σε δορυφόρο του Άρη

ΡΩΣΟΙ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΕΥΝΗΣΟΥΝ ΑΝ ΘΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ
Φόβος, φεγγάρι του Αρη, θα είναι το θέατρο του νέου πειράματος

Οι περισσότεροι είναι τόσο μικροί, που δεν είναι ορατοί με γυμνό μάτι. Γι' αυτό, εξάλλου, τους αποκαλούν «μικροναύτες». Είναι τοποθετημένοι σε μικρούς κυλίνδρους στο ρωσικό σκάφος 11 τόνων Phobos-Grunt, το οποίο θα εξερευνήσει τον Φόβο, το φεγγάρι του Αρη, και θα επιστρέψει στη Γη με δείγματα των πετρωμάτων του. Το ταξίδι αναμένεται να διαρκέσει περίπου τρία χρόνια. Η επιστροφή του προγραμματίζεται για τον Αύγουστο του 2014, όταν η μικρή κάψουλα με τα δείγματα θα προσγειωθεί στο Καζακστάν.

Η αμερικανική Πλανητική Εταιρεία (Planetary Society) έχει αναλάβει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση του πειράματος στο Phobos-Grunt. Συγκεκριμένα, οι μικροναύτες θα απομονωθούν στη μικρή συσκευή του πειράματος, LIFE (Living Interplanetary Flight Experiment). Στο διάστημα των 34 μηνών που θα διαρκέσει το ταξίδι θα φιλοξενηθούν δέκα διαφορετικές κατηγορίες οργανισμών μέσα σε τριάντα μικρούς κυλίνδρους.

Στόχος του πειράματος είναι να ελεγχθεί αν και κατά πόσο μπορούν να μεταφερθούν μικροοργανισμοί από τον έναν πλανήτη στον άλλον επιβιώνοντας στις συνθήκες του αφιλόξενου διαστήματος. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, η υπόθεση της πανσπερμίας -σύμφωνα με την οποία οι πρώτοι μικροοργανισμοί μεταφέρθηκαν στη Γη με τη βοήθεια αστεροειδών και μετεωριτών που προσέκρουσαν στην επιφάνειά της- θα αποκτήσει ισχυρότερα ερείσματα.

Προϋπόθεση γι' αυτό είναι να βρίσκονται οι μικροοργανισμοί σε ένα είδος νάρκης. Η φύση έχει μεριμνήσει εξασφαλίζοντας για κάποιους μικροοργανισμούς ένα τέτοιο είδος μακροχρόνιας νάρκης. Αφυπνίζονται όταν οι συνθήκες επιβίωσης είναι ευνοϊκές. Τέτοιοι ακριβώς οργανισμοί έχουν επιλεγεί για το πείραμα LIFE.....

1/9/11

Δομικά στοιχεία της ζωής σε μετεωρίτες

Νουκλεοτίδια που εντοπίσθηκαν σε 12 μετεωρίτες ενισχύουν τη θεωρία ότι η ζωή ήρθε στη Γη από το Διάστημα
H ανάλυση των δειγμάτων του μετεωρίτη του Murchison αποκάλυψε την παρουσία αμινοξέων, βασικών συστατικών για τη ζωή
Νέα χημική ανάλυση σε 12 μετεωρίτες δείχνει να ενισχύει τη θεωρία ότι οι δομικοί λίθοι της ζωής έπεσαν στη Γη από τον ουρανό: οι ερευνητές ανίχνευσαν νουκλεοτίδια, τα μόρια από τα οποία συναρμολογείται η διπλή έλικα του DNA. Ανάλογοι ισχυρισμοί εμφανίζονται κατά καιρούς στην επιστημονική βιβλιογραφία από τη δεκαετία του 1960. Πάντα όμως γίνονταν δεκτοί με σκεπτικισμό, καθώς πάντα υπήρχε πιθανότητα να είχαν μολυνθεί τα δείγματα από το DNA γήινων οργανισμών. Η νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο στo «Proceedings of the National Academy of Sciences», μοιάζει τώρα να αποκλείει το ενδεχόμενο μόλυνσης: εκτός από τα νουκλεοτίδια που υπάρχουν και στη Γη, η έρευνα ανίχνευσε και άλλα μόρια, τα οποία έχουν παρόμοια δομή αλλά όμως ουδέποτε έχουν ανακαλυφθεί στο έδαφος του πλανήτη....

23/5/11

Η αναζήτηση εξωγήινης ζωής και το παράδοξο του Fermi

Ο Νίκος Πράντζος απαντά στο ερώτημα "που είναι οι εξωγήινοι;"
Σε μια επίσκεψη στο στρατιωτικό εργαστήριο του Λος Άλαμος το 1950, ο Ιταλός φυσικός Enrico Fermi άρχισε μια συζήτηση για τα ΑΤΙΑ (αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα) μαζί με μερικούς συναδέλφους του, και ιδίως με τον Edward Teller, τον μετέπειτα "πατέρα" της αμερικανικής υδρογονοβόμβας. Όλοι συμφώνησαν γρήγορα ότι η εξωγήινη προέλευση των ΑΤΙΑ ήταν απίθανη. Η συζήτηση μετατοπίστηκε, λοιπόν, στο γενικότερο θέμα των εξωγήινων πολιτισμών και των διαστρικών ταξιδιών. Τότε ξαφνικά, ο Fermi ρώτησε τους συνομιλητές του: "Μα που είναι;"και έκανε μερικούς υπολογισμούς για να εκτιμήσει τον πιθανό αριθμό των πολιτισμών στον Γαλαξία μας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι θα έπρεπε να μας έχουν ήδη επισκεφθεί πολλές φορές στο παρελθόν.
Σύμφωνα με τον Fermi, η απουσία ίχνους μιας τέτοιας επίσκεψης δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι. Θα μπορούσε, θαυμάσια, να οφείλεται είτε στις απαγορευτικές δυσκολίες των διαστρικών ταξιδιών είτε στο ότι ένας τεχνολογικός πολιτισμός είναι από τη φύση του βραχύβιος, πιθανότατα διότι αυτοκαταστρέφεται....
Η συζήτηση ανάμεσα στον Fermi και στον Teller παρέμεινε άγνωστη για πολύν καιρό. Η ερώτηση "που είναι;" αναφέρεται για πρώτη φορά το 1966 στο βιβλίο των Sagan και Σκλοφσκι Noήμων ζωή στο Σύμπαν, αποδιδόμενη στον Φερμι αλλά χωρίς κανένα σχόλιο. Το 1975, ο Αμερικανός αστρονόμος Michael Hart επικαλέστηκε εκ νέου τα επιχειρήματα του Fermi, χωρίς να γνωρίζει τη συζήτηση με τον Teller. To άρθρο του κατέληγε με το συμπέρασμα ότι η απουσία εξωγήινων στη Γη σημαίνει πως είμαστε ο μόνος τεχνολογικός πολιτισμός στον Γαλαξία μας και, κατά συνέπεια, η αναζήτηση ραδιοσημάτων είναι χάσιμο χρόνου και χρήματος. Μετά τη δημοσίευση αυτού του προκλητικού άρθρου, ο Carl Sagan ονόμασε την όλη προβληματική "παράδοξο του Fermi"...
Στο βίντεο που ακολουθεί μπορούμε να παρακολουθήσουμε (στα Γαλλικά δυστυχώς..) τη διάλεξη του αστροφυσικού Νίκου Πράντζου, με θέμα την "αναζήτηση εξωγήινης ζωής και το παράδοξο Fermi". Ο Νίκος Πράντζος εργάζεται στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Παρισιού και έχει γράψει αρκετά βιβλία εκλαΐκευσης της αστρονομίας.  Στα ελληνικά κυκλοφορεί το βιβλίο του "Η περιπέτεια του μέλλοντος. Σενάρια για τις προοπτικές του ανθρώπου στο Σύμπαν".

H διάλεξη κλείνει με την παρακάτω ρήση:
"Μερικές φορές σκέφτομαι ότι η πιο βάσιμη ένδειξη ότι υπάρχει ευφυής ζωή κάπου αλλού στο σύμπαν είναι ότι ποτέ δεν προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί μας"

17/5/11

Βίντεο: Η θέση του εξωπλανήτη Gliese 581d....

...που θα μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή
Ο πλανήτης Gliese 581d, βρίσκεται σχετικά κοντά στο ηλιακό μας σύστημα (20 έτη φωτός μακριά) και είναι αρκετά ζεστός ώστε να έχει ωκεανούς, σύννεφα και βροχοπτώσεις. Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε ποια είναι η θέση του στο δικό του "ηλιακό" σύστημα.