Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΥΤΩΝΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΥΤΩΝΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7/12/20

Σε δημοπρασία έγγραφα του Νεύτωνα για πυραμίδες και κώδικες

 Από τον οίκο Sotheby’s θα δημοπρατηθούν αύριο, Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2020, σειρά εγγράφων του Ισαάκ Νεύτωνα που αφορούν τις αιγυπτιακές πυραμίδες και τους βιβλικούς κώδικες.

Συγκεκριμένα, αμέσως μετά το θάνατο του Ισαάκ Νεύτωνα το 1727, δεν υπήρχε διαθήκη αλλά ένας μεγάλος όγκος από έγγραφα και σημειώσεις. Τα χειρόγραφα του Βρετανού επιστήμονα εκτιμάται ότι περιέχουν 10 εκατομμύρια λέξεις, ενώ αν και πολλά από αυτά ασχολούνται με την επιστήμη και τα μαθηματικά, άλλες εργασίες αποκαλύπτουν μια άλλη πλευρά του ανθρώπου που ανακάλυψε τις αρχές της βαρύτητας.

Αυτές οι σημειώσεις του, που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, αποκαλύπτουν πως, ο Νεύτωνας, ενώ διατύπωνε τη θεωρία του για τη βαρύτητα, προσπαθούσε παράλληλα να αποκαλύψει τα μυστικά των πυραμίδων στην Αίγυπτο. Αυτές οι σημειώσεις λοιπόν αναμένεται να πουληθούν για εκατοντάδες χιλιάδες λίρες κατά τη διάρκεια της δημοπρασίας την Τρίτη.

Πιστεύεται ότι οι αδημοσίευτες σημειώσεις έχουν γραφτεί κατά τη δεκαετία του 1680 και βρέθηκαν περίπου 200 χρόνια μετά από τον θάνατο του Νεύτωνα. Ο Νεύτωνας, ο οποίος πιστώνεται ότι έθεσε τα θεμέλια της αρχικής «Νευτώνιας» φυσικής, θεσπίζοντας τους νόμους της κίνησης και το νόμο της βαρύτητας, μελέτησε τις πυραμίδες στα τέλη του 17ου αιώνα στη γενέτειρά του, το Λίνκολνσάιρ, επιδιώκοντας να αποκαλύψει μυστικά όπως βιβλικούς κώδικες και τον ακριβή χρόνο που θα πραγματοποιηθεί η βιβλική Αποκάλυψη.

 Τα έγγραφα του θρυλικού μαθηματικού αποκαλύπτουν πως, προσπαθούσε απεγνωσμένα να  αποκρυπτογραφήσει τη μονάδα μέτρησης που χρησιμοποίησαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι για την κατασκευή των πυραμίδων.

Ο ίδιος πίστευε ότι ο αρχαίος αιγυπτιακός πολιτισμός, είχε καταφέρει να μετρήσει τη Γη και πίστευε πως αν ανακάλυπτε πως έγιναν οι υπολογισμοί για την κατασκευή των πυραμίδων, θα μπορούσε να μετρήσει την περιφέρεια του πλανήτη. Οι άκρες στις σελίδες των σημειώσεών του έχουν σημάδια ζημιάς από φωτιά, η οποία λέγεται ότι συνέβη αφού ο σκύλος του, ο Ντάιαμοντ, έριξε ένα κερί πάνω στο τραπέζι.

Αξίζει να σημειωθεί πως ήθελε επίσης να αποκωδικοποιήσει τις προφητείες της Βίβλου και ήθελε να αποκρυπτογραφήσει τις διαστάσεις του Ναού του Σολομώντα.

Η ενασχόληση του Νεύτωνα με την αλχημεία

Αν και η φήμη του προέρχεται από τα επιτεύγματά του στα μαθηματικά, τα βασικά ενδιαφέροντα του Νεύτωνα ήταν η αλχημεία και η θεολογία. Η εμμονή του με την ψευδοεπιστήμη της αλχημείας, δηλαδή της μετατροπής όλων των μετάλλων σε χρυσό, καθώς και των ανορθόδοξων θρησκευτικών πεποιθήσεών του, κρατήθηκαν μυστικά λόγω του κινδύνου και της ζημιάς που θα μπορούσαν να προκαλέσουν στην καριέρα του.

«Αυτά είναι πραγματικά συναρπαστικά έγγραφα, επειδή μπορείτε να δείτε τον Νεύτωνα να προσπαθεί να επεξεργαστεί τα μυστικά των πυραμίδων», δήλωσε στην εφημερίδα Observer ο ειδικός χειρόγραφων του οίκου Sotheby’s, Γκάμπριελ Χίτον.

Σύμφωνα με τον Χίτον, «η ιδέα της επιστήμης να είναι εναλλακτική στη θρησκεία είναι ένα σύγχρονο σύνολο σκέψης. Ο Νεύτωνας δεν θα πίστευε ότι το επιστημονικό του έργο θα μπορούσε να υπονομεύσει τη θρησκευτική πίστη».

«Δεν προσπαθούσε να διαψεύσει τον Χριστιανισμό - αυτός είναι ένας άνθρωπος που πέρασε πολύ καιρό προσπαθώντας να καθορίσει την πιθανή χρονική περίοδο για τη βιβλική αποκάλυψη. Γι 'αυτό ενδιαφερόταν τόσο πολύ για τις πυραμίδες» πρόσθεσε ο Χίτον.

Τα έγγραφα για αυτά τα θέματα βρέθηκαν στον οίκο Sotheby's το 1936 και μερικά αγοράστηκαν αργότερα από τον οικονομολόγο Τζον Μέιναρντ Κέινς, ο οποίος χαρακτήρισε τον Νεύτωνα «ο τελευταίος από τους μάγους».

Τα μυστικά χειρόγραφα του Νεύτωνα αναμένεται να καταλήξουν σε έναν ιδιωτικό συλλέκτη, αλλά ορισμένες βιβλιοθήκες ενδέχεται επίσης να προσπαθήσουν να συμμετάσχουν στην προσφορά, με το οικονομικό ενδιαφέρον για επιστημονικά βιβλία και έγγραφα να αυξάνονται την τελευταία δεκαετία.

https://www.athensvoice.gr/world/693471_se-dimoprasia-eggrafa-toy-neytona-gia-pyramides-kai-kodikes

11/11/20

Ανακάλυψαν άγνωστα αντίτυπα της 1ης έκδοσης του εμβληματικού «Principia» του Νεύτωνα

 


Τελικά το -καθόλου εύκολο- αριστούργημα του Ισαάκ Νεύτωνα Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (Μαθηματικές Αρχές Φυσικής Φιλοσοφίας), το βιβλίο που έφερε επανάσταση στην επιστήμη, μάλλον εξ αρχής διαβαζόταν ευρύτερα από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα. Ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) ανακοίνωσαν ότι, κάνοντας δουλειά «ντεντέκτιβ» σε πολλές ηπείρους, ανακάλυψαν σε 27 χώρες εκατοντάδες άγνωστα έως τώρα αντίτυπα της ιστορικής πρώτης έκδοσης του έργου του Βρετανού φυσικομαθηματικού.

Η ανακάλυψη υπερδιπλασιάζει πλέον τον αριθμό των γνωστών αντιτύπων της διάσημης πρώτης έκδοσης των Principia του 1687. Η τελευταία «απογραφή» το 1953 είχε καταγράψει 187 γνωστά αντίτυπα, τα οποία πλέον αυξάνονται σε 386, μετά την προσθήκη σχεδόν 200 βιβλίων. Οι ερευνητές θεωρούν πιθανό ότι τουλάχιστον ακόμη 200 αντίτυπα βρίσκονται διασκορπισμένα και καταχωνιασμένα σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές ανά τον κόσμο. Εκτιμάται η πρώτη έκδοση του βιβλίου αποτελείτο από 600 έως 750 αντίτυπα.

Ανάμεσα στα αντίτυπα που ήλθαν στο φως είναι και κλεμμένα, όπως ένα βιβλίο που βρέθηκε σε ένα βιβλιοπωλείο στην Ιταλία και είχε κλαπεί από κάποια βιβλιοθήκη στη Γερμανία πριν μισό αιώνα. Τα δυσεύρετα αντίτυπα της πρώτης έκδοσης των «Principia» πουλιούνται σήμερα σε δημοπρασίες των οίκων Christies’s και Sotheby’s, καθώς και στη «μαύρη» αγορά, σε τιμές από 300.000 έως τρία εκατομμύρια δολάρια το ένα.

«Νιώσαμε σαν στον Σέρλοκ Χολμς», δήλωσε ο καθηγητής της Ιστορίας των Επιστημών Μορντεχάι Φάινγκολντ, ο οποίος έκανε τον «ντεντέκτιβ» μαζί με τον σλοβακικής καταγωγής συνεργάτη του Αντρέι Σβόρεντσικ του γερμανικού Πανεπιστημίου του Μανχάιμ, αφιερώνοντας πάνω από δέκα χρόνια σε μία εξαντλητική αναζήτηση των χαμένων βιβλίων. Η σχετική ανακοίνωση έγινε από τους ίδιους στο επιστημονικό περιοδικό «Annals of Science».

Αναλύοντας στοιχεία για τους κατόχους των αντιτύπων, καθώς και σημειώσεις στα περιθώρια των σελίδων, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι «Αρχές», που κάποτε πιστευόταν ότι είχαν διαβαστεί μόνο από μία μικρή ομάδα επίλεκτων μαθηματικών, μάλλον είχαν ευρύτερη απήχηση και αναγνωσιμότητα, ήδη, από την πρώτη έκδοσή τους. «Η διάδοση του βιβλίου και των ιδεών του ήταν πολύ ταχύτερη και πιο ανοιχτή από ό,τι είχαμε υποθέσει», ανέφερε ο Φάινγκολντ.

Στο εμβληματικό έργο του, ο Νεύτων εισήγαγε τους νόμους της κίνησης και την έννοια της καθολικής βαρύτητας, «ενώνοντας σε έναν ενιαίο νόμο για πρώτη φορά τους επίγειους και τους ουράνιους κόσμους», σύμφωνα με τον Σβόρεντσικ. Σταδιακά ο Νεύτων -όπως αργότερα ο Δαρβίνος και ο Αϊνστάιν- άσκησε επίδραση πολύ πέρα από το επιστημονικό πεδίο του.

Κομβικό ρόλο για τη συγγραφή των «Αρχών» είχε ο Βρετανός αστρονόμος Έντμοντ Χάλεϊ (μεταξύ άλλων, ο «πατέρας» του ομώνυμου κομήτη), ο οποίος ζήτησε από τον Νεύτωνα να κάνει μερικούς υπολογισμούς για τις ελλειπτικές τροχιές των ουράνιων σωμάτων στο ηλιακό μας σύστημα. Όταν ο Χάλεϊ είδε τους νευτώνειους υπολογισμούς, εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ, που «έσπρωξε» πιεστικά τον Νεύτωνα να γράψει ένα σχετικό βιβλίο και, επιπλέον, χρηματοδότησε την πρώτη έκδοσή του.

Σχεδόν αμέσως μετά την εμφάνιση του βιβλίου, έγινε αντιληπτό -με τη βοήθεια και της σχετικής «προπαγάνδας» του Χάλεϊ- ότι επρόκειτο για το έργο μίας μεγαλοφυΐας. Στην πορεία άρχισε να κυκλοφορεί και η φήμη ότι ο Νεύτων «έγραψε ένα βιβλίο που ούτε αυτός ούτε κανένας άλλος μπορεί να καταλάβει».

Όμως, η αντίληψη περί ακαταληψίας του βιβλίου, άρα και μικρής αναγνωσιμότητας, μάλλον καταρρίπτεται, σύμφωνα με τους ερευνητές-ντετέκτιβ, μετά την ανακάλυψη τόσων -εμφανώς διαβασμένων- αντιτύπων διάσπαρτων ανά τον κόσμο.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ / https://www.in.gr/2020/11/11/tech/anakalypsan-agnosta-antitypa-tis-1is-ekdosis-tou-emvlimatikou-principia-tou-neytona/

4/1/12

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ισαάκ Νεύτωνας

Ο πατέρας της Κλασικής Φυσικής, γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1643
Ο Σερ Ισαάκ Νεύτων (Sir Isaac Newton,  4 Ιανουαρίου 1643 – 31 Μαρτίου 1727[25 Δεκεμβρίου 1642 - σύμφωνα με το ημερολόγιο που ακολουθούσε η Αγγλία]) ήταν Άγγλος Φυσικός, Μαθηματικός, Αστρονόμος, Φιλόσοφος, Αλχημιστής και Θεολόγος. Θεωρείται πατέρας της Κλασικής Φυσικής, καθώς ξεκινώντας από τις παρατηρήσεις του Γαλιλαίου αλλά και τους νόμους του Κέπλερ για την κίνηση των πλανητών διατύπωσε τους τρεις μνημειώδεις νόμους της κίνησης και τον νόμο της βαρύτητας. Μεγάλης ιστορικής σημασίας υπήρξαν ακόμη οι μελέτες του σχετικά με τη φύση του φωτός καθώς επίσης και η καθοριστική συμβολή του στη θεμελίωση των σύγχρονων μαθηματικών και συγκεκριμένα του διαφορικού και ολοκληρωτικού λογισμού.
Ένα σοβαρό, σιωπηλό, σκεπτικό αγόρι
O Iσαάκ Νεύτωνας γεννήθηκε το πρωί των Χριστουγέννων του 1642 στο αρχοντικό του Woolsthorpe κοντά στο χωρίο Colsterworth, έντεκα χιλιόμετρα νότια του Grantham στο Lincolnshire. Καθώς ο Γαλιλαίος, στις ανακαλύψεις του οποίου έμελλε να στηριχτεί μεγάλο μέρος της επιστημονικής πορείας του Νεύτωνα, είχε πεθάνει εκείνο το χρόνο, το έτος 1642 αποκτά ιδιαίτερη σημασία.. Φυσικά δεν είναι ο πρώτος που το επισημαίνει - και αναμφίβολα ούτε ο τελευταίος. Γεννημένος το 1564, ο Γαλιλαίος είχε σχεδόν φτάσει στην ηλικία των ογδόντα ετών. Ο Νεύτωνα θα ζούσε μέχρι τα ογδόντα πέντε σχεδόν. Οι δυο τους κάλυψαν χρονικά ολόκληρη ουσιαστικά την επιστημονική επανάσταση, το δε έργο τους συγκρότησε τον κεντρικό πυρήνα της. Στην πραγματικότητα, ο χρονολογικός αυτός συσχετισμός οφείλεται στον ξεροκέφαλο προτεσταντισμό της Αγγλίας και μόνον. Η Αγγλία πιστεύοντας ότι ο παπισμός είχε μοιραία μολύνει και το γρηγοριανό ημερολόγιο, ήταν δέκα μέρες πίσω από την υπόλοιπη Ευρώπη, όπου είχαν 4 Ιανουαρίου 1643 την ημέρα που γεννήθηκε ο Νεύτωνας. Μπορούμε να αφήσουμε κατά μέρος το συμβολισμό χωρίς αν χάσουμε τίποτε από την ουσία. Σημασία έχει μόνον ότι γεννήθηκε, και μάλιστα σε μια στιγμή που του έδινε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει το έργο του Γαλιλαίου και άλλων πρωτοπόρων της σύγχρονης επιστήμης, όπως ο Κέπλερ (που είχε πεθάνει δώδεκα χρόνια νωρίτερα) και ο Καρτέσιος (που ζούσε ακόμη και συνέχιζε το έργο του στην Ολλανδία)......
Richard Westfall, "Η ζωή και το έργο του Ισαάκ Νεύτωνα", Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
Διαβάστε επίσης:
1. Οι νόμοι του Newton

2. Σημειώσεις του Νεύτωνα και στα Ελληνικά

3. Η συντριπτική υπεροχή του Λάμπνιτς επί του Νεύτωνα

21/12/11

Σημειώσεις του Νεύτωνα και στα Ελληνικά

Περισσότερες από 4000 σελίδες με σημειώσεις του Νεύτωνα είναι διαθέσιμες διαδικτυακά για το κοινό. Μπορούμε να τις δούμε  ΕΔΩ [Cambridge Digital Library]







....και ξεφυλλίζοντας τις σημειώσεις βρίσκει κανείς σημειώσεις και στα Ελληνικά !

26/9/11

Η συντριπτική υπεροχή του Λάμπνιτς επί του Νεύτωνα

Ποιός ήταν ο Λάιμπνιτς;
Αφήστε με να σας μιλήσω για τον Λάιμπνιτς.
Ο Λάιμπνιτς επινόησε τον απειροστικό λογισμό, τη δυαδική αριθμητική, ένα καταπληκτικό μηχανικό υπολογιστή, ήταν ο πρώτος που οραματίστηκε τη συμβολική λογική, έδωσε το όνομα στην τοπολογία (analysis situs) και τη συνδυαστική ανάλυση, ανακάλυψε το θεώρημα του Γουίλσον (έναν έλεγχο για πρώτους αριθμούς) κλπ, κλπ.
Ο Νεύτων ήταν σπουδαίος φυσικός, ήταν όμως σαφώς κατώτερος του Λάιμπνιτς τόσο ως μαθηματικός όσο και ως φιλόσοφος. Και ακόμα ο Νεύτων ως άνθρωπος ήταν σάπιος – τόσο που οι Τζεράσι και Πίνερ ονόμασαν το νέο τους βιβλίο, Newton’s Darkness (Στα σκοτάδια του Νεύτωνα).
Ο Λάιμπνιτς επινόησε τον απειροστικό λογισμό, τον δημοσιοποίησε, έγραψε επιστολές επί επιστολών στους μαθηματικούς της Ευρώπης για να τους εξηγήσει, αρχικά αναγνωρίστηκε από τους συγχρόνους του η προσφορά του και μετά, έκπληκτος πληροφορήθηκε ότι ο Νεύτων, που ποτέ δεν είχε δημοσιεύσει ούτε μια λέξη σχετικά με το θέμα, ισχυριζόταν ότι ο Λάιμπνιτς του είχε κλέψει την ίδέα. Είναι ζήτημα αν ο Λάιμπνιτς μπορούσε να πάρει τον Νεύτωνα στα σοβαρά.!
Στο τέλος όμως νίκησε ο Νεύτων, όχι ο Λάιμπνιτς.
Ο Νεύτων καυχιόταν ότι είχε καταστρέψει τον Λάιμπνιτς και δεν έκρυψε τη χαρά του όταν ο τελευταίος πέθανε, εγκαταλειμμένος από το βασιλικό προστάτη του, τον οποίο είχε βοηθήσει να γίνει βασιλιάς της Αγγλίας.
Είναι μια σκληρή ειρωνεία ότι τα ακατανόητα Principia του Νεύτωνα – γραμμένα στο στυλ των Στοιχείων του Ευκλείδη – εκτιμήθηκαν από τους ευρωπαίους μαθηματικούς μόνον αφότου κατάφεραν να τα μεταφράσουν με τη βοήθεια αυτού του αποτελεσματικού εργαλείου, του απειροστικού λογισμού, που τους είχε διδάξει ο Λάιμπνιτς!
Τι αντίθεση και από ηθική άποψη! Ο Λάιμπνιτς ήταν τόσο ανώτερο πνεύμα που μπόρεσε να ανακαλύψει καλά στοιχεία σε όλες τις φιλοσοφίες: Καθολικούς, Προτεστάντες, οπαδούς της Καμπάλα, σχολαστικούς του Μεσαίωνα, αρχαίους, Κινέζους....
Λυπάμαι που αναφέρω ότι στον Νεύτωνα άρεσε να παρακολουθεί τις εκτελέσεις των παραχαρακτών που καταδίωκε ως Διευθυντής του Νομισματοκοπείου. Τις απολάμβανε κιόλας.
Ο Λάιμπνιτς ήταν επίσης πολύ καλός φυσικός. Στην ουσία, ο Λάιμπνιτς ήταν καλός σε όλα.
Για παράδειγμα, προσέξτε το σχόλιό του ότι «η μουσική είναι η ασυνείδητη χαρά που βιώνει η ψυχή όταν μετρά, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι μετρά», ή την προσπάθειά του να μελετήσει τις μεταναστεύσεις του προϊστορικού ανθρώπου εξετάζοντας τις ομοιότητες μεταξύ των γλωσσών – κάτι που σήμερα επιχειρείται με το DNA!
Αρχίζετε να βλέπετε το πρόβλημα:
Ο Λάιμπνιτς έχει υπερβολικά υψηλό πνευματικό επίπεδο. Είναι πολύ δύσκολο να τον κατανοήσει και να τον εκτιμήσει κανείς.
Στην πραγματικότητα, δεν μπορείτε να εκτιμήσετε τον Λάιμπνιτς αν δεν έχετε το δικό του επίπεδο.
Για να συνειδητοποιήσετε ότι ο Λάιμπνιτς σας έχει προλάβει, πρέπει να επινοήσετε ένα νέο κλάδο από μόνος σας – κάτι που όπως αναφέρει ο Τζ. Μακ Ντόναλντ Ρος στο βιβλιαράκι Λάιμπνιτς στις εκδόσεις Oxford University Press, έχει συμβεί σε πολλούς ανθρώπου. (...)
Απ’ ότι φαίνεται ο Νεύτων δεν ήταν ο μόνος σημαντικός αντίπαλος του Λάιμπνιτς. Φαντάζομαι ότι δεν σας είχε περάσει ποτέ από το νου ότι η ενασχόληση με τα μαθηματικά και τη φιλοσοφία θα μπορούσε να αποδειχτεί τόσο επικίνδυνη, έτσι δεν είναι;
Η σατιρική νουβέλα Καντίντ του Βολταίρου, που ανέβηκε σαν μουσική κωμωδία όταν ήμουν μικρός, είναι μια καρικατούρα του Λάιμπνιτς. Ο Βολταίρος ήταν αδυσώπητος πολέμιος του Λάιμπνιτς και ένθερμος υποστηρικτής του Νεύτωνα – η φίλη του μαρκησία ντι Σατελιέ μετέφρασε τα Principia του Νεύτωνα στα Γαλλικά.
Ο Βολταίρος ήταν εναντίον του ενός και υπέρ του άλλου, όχι με βάση την κατανόηση του έργου τους, αλλά απλώς επειδή ο Λάιμπνιτς αναφέρεται συνεχώς στον Θεό, ενώ το έργο του Νεύτωνα μοιάζει να ταιριάζει απόλυτα με μια αθεϊστική, μηχανιστική κοσμοθεωρία. Αυτό οδηγούσε προς τη Γαλλική Επανάσταση, που στρεφόταν τόσο κατά της εκκλησίας όσο και κατά της μοναρχίας.
Ο καημένος ο Βολταίρος – αν είχε διαβάσει τις προσωπικές σημειώσεις του Νεύτωνα, θα είχε συνειδητοποιήσει ότι υποστήριζε τον λάθος άνθρωπο!
Τα πιστεύω του Νεύτωνα ήταν στην κυριολεξία πρωτόγονα – σκεφτείτε μόνο ότι υπολόγιζε την ηλικία του σύμπαντος με βάση τη Βίβλο.
Τον Λάιμπνιτς αντίθετα κανείς δεν τον είδε να μπαίνει ποτέ σε εκκλησία.
Η αντίληψή του για τον Θεό ήταν βαθιά και πολύπλοκη. Ο Θεός του Λάιμπνιτς ήταν μια λογική αναγκαιότητα που γεννούσε την αρχική πολυπλοκότητα για τη δημιουργία του κόσμου και του ήταν απαραίτητος, γιατί το τίποτα είναι αναγκαστικά απλούστερο από το κάτι. Αυτή είναι η απάντηση του Λάιμπνιτς στο ερώτημα «Γιατί υπάρχει κάτι αντί να υπάρχει τίποτα; Διότι το τίποτα είναι απλούστερο και ευκολότερο από το κάτι» (Αρχές της φύσεως και της χάριτος, 1714, Ενότητα 7).
Σε σύγχρονη γλώσσα, είναι σα να λέμε ότι η αρχική πολυπλοκότητα του σύμπαντος οφείλεται στην επιλογή των νόμων της φυσικής και τις αρχικές συνθήκες στις οποίες εφαρμόζονται αυτοί οι νόμοι. Αν οι αρχικές συνθήκες είναι απλές, για παράδειγμα, ένα κενό σύμπαν ή ένα εκρηγνυόμενο σημείο ανωμαλίας, τότε όλη αρχική πολυπλοκότητα προέρχεται από τους νόμους τη φυσικής.......
Gregory Chaitin, "ΜΕΤΑ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ, τα μυστικά του αριθμού Ω", εκδόσεις ΤΡΑΥΛΟΣ

6/9/11

Οι νόμοι του Newton

κίνηση και ακινησία
Κανείς δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι η κλασική ή Νευτώνεια μηχανική όπως ονομάζεται, αποτελεί το θεμέλιο όλης της Φυσικής και καλύπτει μια πληθώρα φαινομένων που η μελέτη τους συμπίπτει με την περίοδο που ο Γαλιλαίος ξεκίνησε την επανάσταση, που οδήγησε στη σύγχρονη φυσική. Τα φαινόμενα αυτά συνοπτικά περιλαμβάνουν τις κινήσεις των «επίγειων» υλικών σωμάτων.
Ο Νεύτωνας επεξέτεινε τη δυνατότητα περιγραφής και στις κινήσεις των ουρανίων σωμάτων.
Η κατανόηση των νόμων της κίνησης του Νεύτωνα αποτελεί αναντίρρητα το πρώτο βήμα προς την κατανόηση της Φυσικής.
Αναμφισβήτητα ένα μεγάλο ποσοστό της δυσκολίας στην κατανόηση των σύγχρονων φυσικών θεωριών (σχετικότητα – κβαντομηχανική) οφείλεται στη συχνή παρερμηνεία της Νευτώνιας μηχανικής και ιδιαίτερα στην τάση που υποβόσκει στις αίθουσες διδασκαλίας ότι δήθεν οι νόμοι του Νεύτωνα είναι σχεδόν αυταπόδεικτοι και εκείνο που έχει σημασία είναι να ξέρουμε μόνο να τους χρησιμοποιούμε σωστά.
Αυτός ο τρόπος παρουσίασης είναι εμπόδιο στην πορεία για μια πραγματική και βαθιά κατανόηση της Φυσικής. Οφείλει αντίθετα κανείς να τονίζει συνεχώς τη δύναμη της φαντασίας που ήταν απαραίτητη για να διατυπωθούν αυτοί οι νόμοι και πόσο μακρύς και δύσβατος υπήρξε ο δρόμος που οδήγησε τη φυσική από την παρατήρηση των γεγονότων στους νόμους του Νεύτωνα.
Όσο περισσότερο αυταπόδεικτοι μας φαίνονται αυτοί οι νόμοι τόσο λιγότερο τους έχουμε καταλάβει.
...................................................
 Το τεράστιο πειραματικό υλικό που είχε συσσωρευτεί και προπάντων την τεράστια θεωρητική και πειραματική συνεισφορά του Γαλιλαίου αποκρυστάλλωσε ο Νεύτωνας τους γνωστούς σε όλους μας τρεις νόμους ή αξιώματα της μηχανικής.
Με το επίτευγμά του αυτό ο Νεύτωνας επιβεβαίωσε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο ότι με τη φυσική εδραιώνουμε και συστηματοποιούμε τη γνώση μας αναπτύσσοντας παράλληλα μια βαθύτερη κατανόηση ανάμεσα στα φαινόμενα. Στους τρεις αυτούς νόμους συμπυκνώνεται ο αγώνας και η αγωνία των φιλοσόφων από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Νεύτωνα για τη βαθύτερη κατανόηση των σχέσεων ανάμεσα στις αλληλεπιδράσεις ενός σώματος με το περιβάλλον του και στις μεταβολές της κινητικής του κατάστασης.
Οι τρεις νόμοι του Νεύτωνα
Ι) Νόμος της Αδράνειας.
Κάθε σώμα διατηρεί την κατάσταση ηρεμίας ή ομαλής ευθύγραμμης κίνησης εκτός αν αναγκαστεί να τη μεταβάλλει από δυνάμεις που ασκούνται πάνω του.
ΙΙ) Θεμελιώδης νόμος της δυναμικής

ΙΙΙ) Δράση = αντίδραση
Πριν προχωρήσουμε σε κάποια συζήτηση πάνω σ’ αυτούς θα πρέπει ο καθένας μας να παραδεχθεί ότι, θάταν τουλάχιστον προσβλητικό για τους φυσικούς και φιλοσόφους από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Νεύτωνα, συμπεριλαμβανομένων και του Γαλιλαίου και Κοπέρνικου, να ισχυριστούμε ότι τους έχουμε καταλάβει αμέσως όταν τους διδαχθήκαμε ή ακόμη περισσότερο ότι μπορέσαμε να τους καταστήσουμε κατανοητούς σ’ αυτούς που τους διδάξαμε.....