Βραβείο Νόμπελ στις Μαύρες τρύπες και το σκοτεινό μυστικό του Γαλαξία μας

Το «Βραβείο Θεμελιώδους Φυσικής»

To νέο βραβείο (Fundamental Physics Prize) δίνει περισσότερα εκατομμύρια έναντι του βραβείου Νόμπελ σε θεωρητικούς φυσικούς

Yuri Milner

Αν ένας φυσικός τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ, εκτός από φήμη, θα γίνει πλουσιότερος κατά περίπου 1,2 εκατ. δολάρια (8 εκατ. σουηδικές κορώνες), αν βέβαια δεν έχει την ατυχία, ως συνήθως, να το μοιραστεί με έναν ή δύο άλλους ερευνητές. Αν όμως βραβευθεί με το νέο «Βραβείο Θεμελιώδους Φυσικής», το οποίο θεσμοθετήθηκε και μόλις ανακοινώθηκε από τον Ρώσο πάμπλουτο επιχειρηματία Γιούρι Μίλνερ, τότε θα «τσεπώσει» 3 εκατ. ευρώ.

Κανένα άλλο βραβείο Φυσικής στον κόσμο -στην πραγματικότητα κανένα άλλο βραβείο γενικότερα- δεν μοιράζει τόσα χρήματα. Τα άλλα ιδιωτικά επιστημονικά βραβεία (π.χ. Kavli και Shaw) δίνουν ένα εκατομμύριο δολάρια το καθένα, ενώ το πιο πλουσιοπάροχο μέχρι σήμερα ήταν το βραβείο του Ιδρύματος Τέμπλετον αξίας 1,7 εκατ. δολαρίων, το οποίο βραβεύει διανοητές που αναδεικνύουν την πνευματική διάσταση της ζωής.

Ήδη, σύμφωνα με το «Science», το «Nature» και τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο σε εννέα φυσικούς, οι περισσότεροι ιδιαίτερα γνωστοί διεθνώς, που πήραν από 3 εκατ. ευρώ (συνολικά μοιράστηκαν 27 εκατ. ευρώ). Πρόκειται για τους: Νίμα Αρκανί- Χαμέντ (Πρίνστον), Άλαν Γκουθ (ΜΙΤ), Αλεξέι Κιτάεφ (Caltech), Μαξίμ Κόνστεβιτς (Ινστιτούτο Προωθημένων Επιστημονικών Μελετών Γαλλίας), Αντρέι Λίντε (Στάνφορντ), Χουάν Μαλδασένα (Πρίνστον), Νέιθαν Σάιμπεργκ (Πρίνστον), Ασόκε Σεν (Ινστιτούτο Ερευνών Χάρις- Τσάντρα Ινδίας) και Έντουαρντ Γουίτεν (Πρίνστον).

Ο 50χρονος Γιούρι Μίλνερ, που δημιούργησε την περιουσία του κυρίως κατά την τελευταία τριετία επενδύοντας σε εταιρείες του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (Twitter, Facebook, Spotify, Groupon) κ.α., εκτιμάται ότι διαχειρίζεται επενδυτικά κεφάλαια 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η προσωπική περιουσία του είναι γύρω στο 1 δισ. δολάρια.

Όπως είπε, δημιούργησε το νέο βραβείο, επειδή αγαπά πολύ τη θεωρητική φυσική, την οποία σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Μόσχας, αλλά τα παράτησε το 1989. Μάλιστα, ο ίδιος, επέλεξε τους πρώτους εννέα φυσικούς που βραβεύτηκαν και πήραν τα 3 εκατ. δολ. έκαστος. «Πρόθεσή μου είναι να περάσω το μήνυμα ότι η επιστήμη είναι εξίσου σημαντική με την αξιολόγηση των μετοχών στη Γουόλ Στριτ», δήλωσε ο Μίλνερ και εξέφρασε την ελπίδα ότι το νέο βραβείο θα επιτρέψει στο ευρύ κοινό να καταλάβει καλύτερα τη σημασία της θεωρητικής φυσικής.

Αντίθετα με το Νόμπελ, το νέο βραβείο μπορεί να δοθεί και σε θεωρητικούς φυσικούς, των οποίων οι ιδέες δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί από τις παρατηρήσεις και τα εμπειρικά δεδομένα. Στόχος, είναι να ενθαρρυνθεί η πρωτοποριακή θεωρητική έρευνα, γι’ αυτό, άλλωστε, βραβεύτηκαν έξι θεωρητικοί της «θεωρίας των χορδών», που ακόμα, παρά τη δημοτικότητά της, δεν είναι παρά μια υποθετική θεωρία για τη δομή του σύμπαντος.

Η ξαφνική ανακοίνωση του νέου βραβείου και του ποσού που το συνοδεύει, προκάλεσε σοκ (μάλλον ευχάριστο!) στους νικητές. «Ήταν απόλυτη έκπληξη» δήλωσε ο Έντουαρντ Γουίτεν, φυσικός του Ινστιτούτου Προωθημένων Μελετών του πανεπιστημίου Πρίνστον (εκεί που κάποτε εργαζόταν ο Αϊνστάιν), από το οποίο προέρχονται και άλλοι τρεις από τους βραβευθέντες.

Ο κοσμολόγος του πανεπιστημίου Στάνφορντ Αντρέι Λίντε, όταν ρωτήθηκε τι θα τα κάνει τόσα χρήματα, απάντησε: «Αυτό είναι ένα πρόβλημα πολύ πιο πολύπλοκο από τα προβλήματα φυσικής που προσπαθώ να λύσω!». Ο καθηγητής φυσικής του ΜΙΤ Άλαν Γκουθ, που προώθησε τη θεωρία του «κοσμικού πληθωρισμού» κατά το αρχικό στάδιο δημιουργίας του σύμπαντος, είπε ότι έμεινε έκθαμβος όταν είδε τον τραπεζικό λογαριασμό του, ο οποίος είχε υπόλοιπο μόλις 200 δολαρίων, να «γράφει» ξαφνικά 3.000.200 δολάρια.

Οι μελλοντικοί νικητές θα επιλεγούν από την ομάδα των πρώτων εννέα βραβευθέντων και, κάθε χρόνο, οι έως τότε νικητές θα επιλέγουν τους επόμενους. Επιπλέον, θα απονέμονται και τρία «τζούνιορ» βραβεία (με την ονομασία «Νέοι Ορίζοντες»), αξίας 100.000 δολαρίων το καθένα, αποκλειστικά για νεαρούς, πολλά υποσχόμενους φυσικούς.

Τα επόμενα βραβεία θα απονεμηθούν στο πρώτο τρίμηνο του 2013. Μάλιστα, οι κανονισμοί δεν αποκλείουν κάποιον φυσικό να κερδίσει ξανά το βραβείο (και άλλα 3 εκατ. δολάρια) στο μέλλον!

Πηγή: ΑΜΠΕ - nytimes.com

144η επέτειος γέννησης της Μαρίας Κιουρί

Σαν σήμερα 7 Νοεμβρίου του 1867 γεννήθηκε η μεγάλη φυσικός Μαρία Σκουοντόφσκα-Κιουρί (Marie Skłodowska-Curie) στη Βαρσοβία.... και για τον λόγο μπαίνοντας στην αρχική σελίδα της Google βλέπουμε την παρακάτω εικόνα

Η Μαντάμ Κιουρί όπως ήταν γνωστή, είναι ο μόνος επιστήμονας μέχρι σήμερα, που τιμήθηκε με δύο βραβεία Νόμπελ σε 2 διαφορετικούς τομείς.
 Οι γονείς της ήταν εκπαιδευτικοί. Σπούδασε στο Παρίσι, όπου στερείτο ακόμα και το φαγητό για να τα βγάλει πέρα λόγω οικονομικών δυσκολιών. Εκεί γνωρίζει και παντρεύεται τον Πιερ Κιουρί το 1895. Ο Πιερ ήταν καθηγητής στη Σχολή Βιομηχανικής Φυσικής και Χημείας του Παρισιού.
Μαζί με το Γάλλο φυσικό Ενρί Μπεκερέλ, μελέτησαν τις ενώσεις ουρανίου, οι οποίες εξέπεμπαν ακτινοβολία που επηρρέαζαν φωτογραφικές πλάκες. Η μελέτη των ακτίνων ουρανίου έγινε από την Κιουρί με μια συσκευή που είχε ανακαλύψει ο Πιερ. Παρότι ο εξοπλισμός που είχαν στη διάθεσή τους οι επιστήμονες ήταν στοιχειώδης, η Κιουρί απέδειξε ότι τα άτομα του ουρανίου εξέπεμπαν ακτινοβολία, η οποία μάλιστα δεν επηρρεαζόταν από μεταβολές του εξωτερικού περιβάλλοντος. Αυτές τις ακτίνες τις ονόμασε «ραδιενέργεια».
Αργότερα ανακάλυψε ένα νέο στοιχείο το πολώνιο (το οποίο πήρε το όνομά του προς τιμήν της πατρίδας της) και το ράδιο. Ο διαχωρισμός των στοιχείων αυτών και ο προσδιορισμός των ατομικών τους βαρών έγινε το 1902.
Το ζεύγος ανακάλυψε επίσης και την ακτινοβολία του ραδίου.
Το 1903 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Φυσικής μαζί με τον σύζυγό της και τον Μπεκερέλ για την ανακάλυψη της ραδιενέργειας και το 1911 πήρε μόνη της, αυτή τη φορά, το Νόμπελ Χημείας.
Ο Πιερ σκοτώθηκε σε ατύχημα, πράγμα που στοίχισε πολύ στην Κιουρί.
Μερικά χρόνια αργότερα η Κιουρί προσπάθησε να συνεχίζει την προσωπική της ζωή. Ταλαιπωρήθηκε από το γαλλικό τύπο λόγω της σχέσης που είχε με έναν παντρεμένο εν διαστάση και 5 χρόνια μικρότερό της. Γι’ αυτόν τον λόγο οι εφημερίδες δεν παρουσίασαν το δεύτερό της Νόμπελ στη Γαλλία και μάλιστα η Σουηδική Ακαδημία τη συμβούλεψε να μην πάει να παραλάβει το βραβείο της.
Η Μαρία Κιουρί έλαβε πολλές τιμές και διακρίσεις κατά τη διάρκεια της ζωής της και ήταν η πρώτη γυναίκα, που της δόθηκε πανεπιστημιακή έδρα στη Γαλλία.
Προς τιμήν της, η επιστημονική κοινότητα έδωσε το όνομά της σε μονάδα μέτρησης της ραδιενέργιας (Κιουρί/ Ci), όπως και σε τεχνητό χημικό στοιχείο (κιούριο).
Στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, εφοδιάσε με δικά της έξοδα πολεμικά νοσοκομεία με συσκευές ακτίνων Χ. Επίσης το 1921, δημιούργησε το Ίδρυμα Κιουρί για θεπαπευτικές και ιατρικές εφαρμογές.
Η Κιουρί πέθανε το 1934 από θανατηφόρο αναιμία, η οποία προκλήθηκε από την ακτινοβολία των υλικών με τα οποία δούλευε.

Τα αραβουργήματα της φύσης

Το φετινό Νόμπελ Χημείας δόθηκε για την ανακάλυψη μιας νέας ενδιάμεσης κατάστασης της ύλης
Τριάντα χρόνια αφότου ανακάλυψε τους «ημικρυστάλλους» ή, σύμφωνα με μια πιο συντηρητική ορολογία, τους «οιονεί κρυστάλλους» (quasicrystals), ο Νταν Σέχτμαν, αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής στην έρευνα αυτών των περίπλοκων φυσικών δομών, κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Χημείας.

Ο πατέρας των ημικρυστάλλων: Ο Νταν Σέχτμαν (Dan Shechtman) γεννήθηκε το 1941 στο Τελ Αβίβ. Διδάσκει στο Ισραηλινό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Technion και στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Αϊόβα

Στα εβδομήντα του χρόνια ο πρωτοπόρος Ισραηλινός επιστήμονας φαίνεται πως έχει δικαιωθεί πλέον και επίσημα στην πολυετή μάχη του με τις προκαταλήψεις και τα δόγματα του επιστημονικού κατεστημένου.

Υστερα από τρεις δεκαετίες συστηματικής μελέτης είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι οι ημικρύσταλλοι αποτελούν μια ιδιαίτερη μορφή στερεών, τα άτομα και τα μόρια των οποίων διατάσσονται στο χώρο σύμφωνα με μια αυστηρά προδιαγεγραμμένη αλλά μη περιοδική δομή.

Πράγματι, μέχρι το 1982, τη χρονιά που αποκαλύφθηκε η ύπαρξη τέτοιων αινιγματικών κρυσταλλοειδών δομών, για την επιστήμη της στερεάς κατάστασης ένα υλικό σώμα είχε μόνο δύο δυνατότητες: μπορούσε να είναι ή να μην είναι κρύσταλλος. Ενδιάμεσες καταστάσεις όχι απλώς δεν υπήρχαν, αλλά ήταν κυριολεκτικά αδιανόητες. Σύμφωνα με τις κρυσταλλογραφικές αντιλήψεις της εποχής, ακόμη και η πιθανότητα ύπαρξης «ενδιάμεσων» ή έστω «οιονεί» κρυσταλλικών δομών στη φύση θα αποτελούσε αντινομία και αντίθεση στους όρους.....

Το λάθος του Einstein: νόμισε ότι έκανε λάθος

Φανταστείτε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν – όχι όπως τον δείχνουν συνήθως οι φωτογραφίες ως ηλικιωμένο καθηγητή με τα ατημέλητα άσπρα μαλλιά – αλλά ως νεαρό επιστήμονα, γεμάτο ζωντάνια και ορμητικότητα στα τριάντα του.
Βρισκόμαστε στο 1916, και μόλις δημοσίευσε την επαναστατική για την εποχή του Γενική θεωρία της Σχετικότητας – μια θεωρία που έδωσε στους επιστήμονες για πρώτη φορά, τα κατάλληλα εργαλεία για να κατανοήσουν το σύμπαν.
Υπήρχε μόνο ένα πρόβλημα. Οι φυσικοί απεφάνθησαν ότι σύμφωνα με την Γενική Σχετικότητα, το σύμπαν ήταν μη στατικό. Δεν θα μπορούσε να παραμένει αμετάβλητο. Είτε έπρεπε να διαστέλλεται ή να συστέλλεται.
Ο Einstein συνειδητοποίησε ότι ο μόνος τρόπος για να παραμένει το σύμπαν στατικό και αμετάβλητο, ήταν η ύπαρξη μιας μυστηριώδους δύναμης – ένα είδος αντιβαρύτητας – η οποία θα εξισορροπούσε την βαρύτητα - που από μόνη της θα οδηγούσε την ύλη του σύμπαντος στην συστολή του και την κατάρρευση. Και ο Einstein μισούσε την ιδέα ενός ασταθούς σύμπαντος.
Μια επιπλέον δύναμη σήμαινε ότι έπρεπε να τροποποιηθούν οι εξισώσεις της Γενικής Σχετικότητας, παρότι οι εξισώσεις της φαίνονταν να είναι κομψές και τέλειες.
Οποιαδήποτε αλλαγή τους θα αμαύρωνε την μαθηματική ομορφιά τους.
Κι όμως ο Einstein τελικά τις άλλαξε. Αφού το σύμπαν δεν συμπεριφερόταν υπακούοντας στους νόμους της κομψής του Γενικής θεωρίας της Σχετικότητας (έτσι νόμιζε...), εισήγαγε την κοσμολογική σταθερά Λ – αυτό ήταν το όνομα για τη νέα δύναμη αντιβαρύτητας – που έλυνε το πρόβλημα της μη σταθερότητας του σύμπαντος.
Όμως μια δεκαετία αργότερα, ο μεγάλος αστρονόμος Edwin Hubble χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο που βρίσκεται στο όρος Γουίλσον ανακάλυψε ότι οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους – όπως οι σταφίδες στη ζύμη ενός σταφιδόψωμου που φουσκώνει.
Το σύμπαν λοιπόν δεν ήταν στατικό - ούτε εμφάνιζε σημάδια συρρίκνωσης λόγω βαρύτητας, όπως φοβόταν ο Einstein – αλλά αντίθετα διαστελλόταν προς όλες τις κατευθύνσεις.
Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε στην θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, σύμφωνα με την οποία κάποτε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, το σύμπαν ήταν πολύ μικροσκοπικό, με την συνολική μάζα του στριμωγμένη και συμπιεσμένη σε τεράστια πυκνότητα. Από τότε το σύμπαν διαστέλλεται.
Όταν ο Hubble ανακοίνωσε τα αποτελέσματά του, ο Einstein ενδιαφέρθηκε κυρίως για τις επιπτώσεις που θα είχαν στην Γενική Σχετικότητα. Αν το σύμπαν όντως διαστελλόταν, η κοσμολογική σταθερά δεν ήταν απαραίτητη και αφαιρώντας την από τις εξισώσεις του θα αποκαλυπτόταν πάλι η αρχική ομορφιά τους.
Το 1931 ο Einstein πήγε στο όρος Wilson για να σφίξει το χέρι του Hubble και να τον ευχαριστήσει που έσωσε τη Γενική Σχετικότητα από την αντιαισθητική κοσμολογική σταθερά. Στη συνέχεια ο Einstein, αναφερόμενος στην κοσμολογική σταθερά του, δήλωσε ότι επρόκειτο για την «μεγαλύτερη γκάφα της ζωής του».
Αλλά το φετινό Nobel φυσικής δείχνει ότι τελικά η παραπάνω δήλωσή του ήταν η μεγαλύτερη γκάφα της ζωής του και όχι η κοσμολογική σταθερά.
Άπαξ και οι αστρονόμοι συνειδητοποίησαν ότι το σύμπαν διαστέλλεται, άρχισαν να προβληματίζονται για το αν θα συνεχίσει να διαστέλλεται με τον ίδιο ρυθμό ή εφόσον η βαρύτητα των γαλαξιών ήταν αρκετά ισχυρή, η διαστολή θα σταματούσε κάποτε, για να δώσει τη θέση της στην συστολή.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 δυο ανεξάρτητες ομάδες αστρονόμων, χρησιμοποιώντας τα πιο ισχυρά τηλεσκόπια, άρχισαν να χρησιμοποιούν υπερκαινοφανείς αστέρες (σουπερνόβα) – τις μεγαλειώδεις εκρήξεις άστρων καθώς πεθαίνουν, η λαμπρότητα των οποίων επισκιάζει ολόκληρο γαλαξία – ως δείκτες για την μέτρηση της ταχύτητας διαστολής σε διαφορετικές στιγμές στην ιστορία του σύμπαντος.
Αυτό μπορούσαν να το κάνουν γιατί τα τηλεσκόπια στην πραγματικότητα είναι μηχανές του χρόνου.
Το φως που παρατηρούμε από ένα πολύ μακρινό σουπερνόβα διάνυσε δισεκατομμύρια έτη φωτός για να φτάσει σε μας. Συνεπώς αυτό που βλέπουμε είναι η εικόνα του σουπερνόβα όπως αυτό ήταν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια στο παρελθόν. Αν το σουπερνόβα είναι αρκετά κοντά, τότε το στιγμιότυπο που βλέπουμε είναι σχετικά πρόσφατο.
Μετρώντας τις ταχύτητες και τις αποστάσεις διαφόρων σουπερνόβα, από διαφορετικές εποχές, μπορούμε να δούμε αν έχει αλλάξει κάτι στη διάρκεια των δισεκατομμυρίων ετών της κοσμικής ιστορίας.
Και όταν οι αστρονόμοι εξέτασαν τα δεδομένα των παρατηρήσεών τους βρήκαν κάτι που κανείς δεν περίμενε.
Η διαστολή του σύμπαντος ούτε επιβραδύνεται ούτε παραμένει σταθερή. Η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται!
Ο ρυθμός με τον οποίο διαστέλλεται το σύμπαν από την εποχή της μεγάλης έκρηξης αυξάνεται.
Η ζύμη του σταφιδόψωμου διαστέλλεται όλο και γρηγορότερα. Ένας φούρναρης θα αιφνιδιαζόταν απ’ αυτή την περίεργη συμπεριφορά.
Όπως και οι αστρονόμοι. Μόνο μία ερμηνεία είχε νόημα:
Η μεγαλύτερη «γκάφα» του Einstein ήταν στην πραγματικότητα μια από τις μεγαλύτερες προβλέψεις του. Υπάρχει όντως μια μυστηριώδης δύναμη αντιβαρύτητας. Το μόνο λάθος του Einstein ήταν ότι την απέρριψε.
Η ανακάλυψη της επιτάχυνσης του ρυθμού διαστολής του σύμπαντος, που έγινε το 1998, έδωσε το βραβείο Nobel φυσικής 2011, στους Saul Perlmutter, Brian Schmidt και Adam Riess.
Μόνο δυο ερωτήματα παραμένουν.
Το πρώτο: γιατί η επιτροπή των βραβείων άργησε τόσο πολύ να αναγνωρίσει μια τόσο σημαντική ανακάλυψη; Η απάντηση ήταν ότι ήθελαν να είναι πραγματικά σίγουροι για την ισχύ της ανακάλυψης.
Το δεύτερο είχε να κάνει με το τι είναι αυτή η δύναμη της αντιβαρύτητας, που επιταχύνει την ταχύτητα διαστολής του σύμπαντος και οι φυσικοί αποκαλούν σκοτεινή ενέργεια – που όμως δεν έχουν ιδέα για το τι είναι στην πραγματικότητα και πως λειτουργεί!
Ένα άλλο Nobel φυσικής θα δοθεί σίγουρα σ’ αυτόν που θα δώσει την τελική ερμηνεία.
ΠΗΓΗ: Michael D. Lemonick, Los Angeles Times.

Βραβείο Νομπέλ Χημείας 2011

12:45 ώρα Ελλάδας

Παρακολουθείστε live την ανακοίνωση των βραβείων Nobel 2011 στη Χημεία: πατήστε ΕΔΩ

(update)

http://youtu.be/QiT00AUwQl8

Ένας ψευδοκρύσταλος (quasicrystal) σαν αυτούς που ανακαλύφθηκαν από τον νομπελίστα Daniel Shechtman

To βραβείο Νομπέλ Χημείας δόθηκε στον ισραηλινό Daniel Shechtman από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Thechnion της Χάιφα, για την ανακάλυψη των ημικρυστάλλων (quasicrystal)

Daniel Shechtman

http://youtu.be/EZRTzOMHQ4s

.....................

Bραβείο Νομπέλ Φυσικής 2011

.... στην επιτάχυνση της διαστολής του Σύμπαντος
(update)

Από αριστερά προς τα δεξιά οι: Adam Riess, Brian Schmidt και Saul Perlmutter, που μοιράζονται το βραβείο Νόμπελ Φυσικής 2011

Το βραβείο Νομπέλ Φυσικής 2011 απονέμεται: μισό στον Saul Perlmutter (του προγράμματος Κοσμολογίας Σουπερνόβα, στο Lawrence Berkeley National Laboratory και στο Berkeley στην California), και το άλλο μισό μοιράζονται ο Brian P. Smith (της ερευνητικής ομάδας Σουπερνόβα υψηλού-z στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας) και ο Adam G. Riess (της ομάδας Σουπερνόβα υψηλού-z στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και το Space Telescope Science Institute, στη Βαλτιμόρη).
Οι επιστήμονες αυτοί ξαναϋπολόγισαν τον ρυθμό διαστολής του σύμπαντος στο μακρινό παρελθόν. Αντί να αναλύσουν τους μεταβλητούς Κηφείδες, όπως έκανε ο Χαμπλ στη δεκαετία του 20, άρχισαν να μελετούν τους υπερκαινοφανείς (supernova) γαλαξιών, δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά - τοφως τους είχε εκπεμφθεί δισεκατομμύρια έτη πριν. Εξέτασαν υπερκαινοφανείς τύπου Ια (θεωρούνται ιδεώδεις για απόλυτα κηρία) και απέδειξαν ότι η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται.

Mε ένα κλικ ΕΔΩ μπορείτε να δείτε μια προσομοίωση της έκρηξης ενός σουπερνόβα που παρατηρήθηκε στον γαλαξία Α του Κενταύρου. Η εικόνα αριστερά δείχνει πως εξελίσσεται η λαμπρότητα ενός σουπερνόβα. Το πάνω δεξιά γράφημα δείχνει αυτή τη λαμπρότητα σαν συνάρτηση του χρόνου και το γράφημα κάτω δεξιά δείχνει πως μεταβάλλεται το φάσμα του σουπερνόβα κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Το ύψος κάθε χρώματος στη γραφική παράσταση είναι ανάλογο της έντασης του κάθε χρώματος.

Όμως αυτή η διαπίστωση δεν συμφωνούσε με καμία τιμή του Ω που μετράει την μέση πυκνότητα της ύλης στο σύμπαν. Ο μόνος τρόπος για να συμφωνήσουν οι παρατηρήσεις με τη θεωρία, ήταν να επαναεισαχθεί η κοσμολογική σταθερά Λ, η ενέργεια του κενού που είχε θεωρήσει κάποτε ο Einstein στα πλαίσια της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας (εξίσωση Εinstein:G^uv + Λ g^uv = T^uv , αργότερα το μετάνιωσε λέγοντας μάλιστα πως ήταν η "μεγαλύτερη γκάφα" που έκανε στη ζωή του).
Η μεγαλύτερη γκάφα του Einstein επανήλθε στο προσκήνιο εξαιτίας των σημερινών βραβευθέντων με το Nobel Φυσικής 2011. Ο Brian Smith θυμάται: "Όσο κι αν δεν το πίστευα, είχαμε ελέγξει τα πάντα .... δίσταζα να το ανακοινώσω, γιατί πραγματικά φοβόμουν ότι θα μας λιντσάριζαν". Σύμφωνα με τον E. Witten του Ινστιτούτου Ανωτέρων Μελετών του Πρίνστον ήταν "το πιο παράξενο πειραματικό εύρημα από τότε που άρχισε να ασχολείται με τη Φυσική"
Η σχετιζόμενη με την κοσμολογική σταθερά Λ ενέργεια, ονομάστηκε από τους κοσμολόγους σκοτεινή ενέργεια.

Το σύμπαν συνίσταται κυρίως από σκοτεινή ενέργεια. Η σκοτεινή ύλη και η γνωστή μας ύλη αποτελούν θλιβερή μειοψηφία

Στα βίντεο που ακολουθούν παρακολουθούμε τους Adam Riess (βίντεο 1), Saul Perlmutter (βίντεο 2) και Brian Smith (βίντεο 3)

http://youtu.be/14YZ2YNcFjs


http://youtu.be/YezKsgsPM24


http://youtu.be/zU398Eh4iEg
...................................................................................................................

Στις 12:35 περίπου.... Δείτε live την ανακοίνωση ΕΔΩ

http://youtu.be/DJNM0xEeamY

188 άτομα έχουν λάβει το βραβείο Νόμπελ Φυσικής από το 1901, μεταξύ των οποίων, 2 είναι γυναίκες.Ο μικρότερος σε ηλικία φυσικός που τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής ήταν ο Lawrence Bragg σε ηλικία 25 ετών, ενώ ο γηραιότερος Raymond Davis Jr, σε ηλικία 88 ετών.

Βραβείο Nobel Ιατρικής 2011

Το Νομπέλ Ιατρικής δόθηκε στον Αμερικανό Bruce Beutler, τον Jules Hoffmann από το Λουξεμβούργο και τον Ralph Steinman από τον Καναδά. Δυστυχώς ο Ralph Steinman πέθανε την προηγούμενη Παρασκευή μετά από τετράχρονη μάχη με τον καρκίνο στο πάγκρεας.

Από αριστερά προς τα δεξιά οι Jules A Hoffmann, Bruce A Beutler, και Ralph M Steinman, που βραβεύθηκαν με το βραβείο Nobel Ιατρικής 2011

Οι τρεις επιστήμονες βραβεύονται για τις εργασίες τους σχετικά με το ανοσοποιητικό σύστημα. Η έρευνά τους προκάλεσε μια επανάσταση στον τρόπο που κατανοούμε το ανοσοποιητικό σύστημα με την ανακάλυψη των αρχών που αποτελούν τα κλειδιά για την ενεργοποίησή του. Σύμφωνα με την επιτροπή οι Beutler και Hoffmann μοιράζονται το μισό βραβείο για τις εργασίες τους στο έμφυτο ανοσοποιητικό σύστημα, και ο Steinman βραβεύεται για τις εργασίες του στο προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα.

Στο πρώτο βίντεο που ακολουθεί ο Ralph Steinman μιλάει για την ανακάλυψη των δενδριτικών κυττάρων και τον ρόλο τους στην ειδική ανοσία και στο δεύτερο βίντεο ο Jules Hoffmann για την ανοσία.

http://youtu.be/v4PuFbp0hJM

http://youtu.be/uHuTSL0Gikk

Αύριο (4/10) ανακοινώνεται το Nobel Φυσικής.
reuters.com -guardian.co.uk

Απονεμήθηκε το βραβείο αντι-Νόμπελ Φυσικής (Ig Nobel)...

...στους Philippe Perrin, Cyril Perrot, Dominique Deviterne, Bruno Ragaru και Herman Kingma για την εργασία τους σχετικά με το γιατί οι αθλητές ρίψης δίσκου αισθάνονται ζαλάδα, ενώ αυτοί της σφύρας όχι!! [Dizziness in discus throwers is related to motion sickness generated while spinning].

Υπενθυμίζεται ότι ο Andre Geim που τιμήθηκε πέρυσι με το πραγματικό βραβείο Nobel Φυσικής για την έρευνά του σχετικά με το γραφένιο, είχε λάβει το Ig Nobel το 2000. Η εργασία του μελετούσε αιωρούμενους βατράχους σε μαγνητικά πεδία!! Ιδού και η σχετική δημοσίευση:

Για 21η χρονιά απονεμήθηκαν τα «εναλλακτικά Νόμπελ», όπως έχουν γίνει πια γνωστά τα βραβεία Ig που τιμούν επιστήμονες για πραγματικές, αλλά μάλλον... ασυνήθιστες έως «τρελές» - και συχνά αστείες - ανακαλύψεις και εφευρέσεις.
Αν και τα βραβεία, που δίνονται από το χιουμοριστικό επιστημονικό περιοδικό «Χρονικά της Απίθανης Έρευνας», συνιστούν μια διακωμώδηση του θεσμού των πραγματικών βραβείων Νόμπελ, ήταν αληθινοί νομπελίστες αυτοί που έδωσαν τα βραβεία στους τιμώμενους, σε ειδική τελετή στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το BBC.
Βασικό κριτήριο για τη βράβευση είναι η ανακάλυψη «πρώτα να κάνει τους ανθρώπους να γελάσουν και μετά να σκεφθούν».

Εκτός από το βραβείο Φυσικής, δόθηκαν:

- Βραβείο Βιολογίας, σε δύο Αυστραλούς εντομολόγους, Daryll Gwynne και David Rentz, για εργασία τους σχετικά με το σεξ των σκαθαριών μέσα σε ένα πεταμένο μπουκάλι μπίρας και πώς το αρσενικό σκαθάρι μπερδεύει το μπουκάλι (αν είναι καφέ χρώματος) με το θηλυκό.

- Φυσιολογίας, στους Βρετανούς ζωολόγους, Anna Wilkinson, Natalie Sebanz, Isabella Mandl και Ludwig Huberγια, για την εργασία τους σχετικά με το χασμουρητό στις χελώνες, όπου αποκλείστηκε ότι το χασμουρητό είναι κολλητικό στα συμπαθή ζώα.

- Ιατρικής, στους Mirjam Tuk, Debra Trampe, Luk Warlop, Matthew Lewis, Peter Snyder, Robert Feldman, Robert Pietrzak, David Darby and Paul Maruff για την έρευνα σχετικά με την απελπισία όσων αναζητούν απεγνωσμένα μέρος για να ουρήσουν και πώς η αγωνία τους επηρεάζει πότε θετικά και πότε αρνητικά τις αποφάσεις τους για άλλα πράγματα.

- Ψυχολογίας, στον Karl Halvor Teigen του Πανεπιστημίου του Oslo, στη Νορβηγία, που προσπάθησε να καταλάβει γιατί στην καθημερινή ζωή οι άνθρωποι αναστενάζουν.

- Μαθηματικών, στους Dorothy Martin, Pat Robertson, Elizabeth Clare, Lee Jang Rim, Shoko Asahara, Credonia Mwerinde και Harold Camping οι οποίοι εδώ και χρόνια είχαν προβλέψει το τέλος του κόσμου, αλλά ήσαν ακόμα ζωντανοί για να παραλάβουν το βραβείο.

- Ειρήνης, στο δήμαρχο του Βίλνιους της Λιθουανίας που αποφάσισε να λύσει το πρόβλημα του πάρκινγκ, ισοπεδώνοντας το πολυτελές αυτοκίνητο ενός παραβάτη με ένα τεθωρακισμένο όχημα.

- Λογοτεχνίας, στον Τζον Πέρι του πανεπιστημίου Στάνφορντ για την θεωρία του της «δομημένης αναβλητικότητας», που εξηγεί γιατί πρέπει κάποιος να εργάζεται πάντα πάνω σε κάτι τόσο σημαντικό, ώστε να αποφεύγει συστηματικά να κάνει κάτι ακόμα πιο σημαντικό.
Πηγή: ΑΜΠΕ
www.ert.gr -guardian.co.uk

Το "γραφένιο" κερδίζει το Nobel Φυσικής...

Στους Andrei Geim (φωτο) και Konstantin Novoselov το φετινό βραβείο Νοbel Φυσικής για την έρευνά τους σχετικά με το γραφένιο. 
Το γραφένιο είναι ένα φύλλο άνθρακα, ένα απλό στρώμα ατόμων άνθρακα που σχηματίζουν ένα δισδιάστατο πλέγμα. Είναι περίπου διαφανές και καλός αγωγός του ηλεκτρισμού και της θερμότητας.  Μπορεί να επιφέρει επανάσταση στη βιομηχανία της τεχνολογίας και στην ιατρική έρευνα. 

Πρόκειται για έναν κρύσταλλο δύο διαστάσεων που θα έπρεπε να καταστραφεί  αμέσως μετά τη δημιουργία του εξαιτίας της θερμικής κίνησης.

Η κρυσταλλική μεμβράνη αποτελείται από άτομα άνθρακα που δημιουργούν ομάδες η καθεμιά από τις οποίες αποτελείται με τη σειρά της από έξι εξάγωνα δημιουργώντας τελικά μια κυψέλη.

 Η μεμβράνη γραφενίου αποδείχθηκε στα πειράματα πολύ σταθερή αφού κατάφερε να «αντέξει» και να μη διαλυθεί σε χαμηλές πιέσεις και σε θερμοκρασίες δωματίου. Όλα τα γνωστά υλικά - και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερο πάχος από το γραφένιο - σε ανάλογες συνθήκες οξειδώνονται και αποσυντίθενται.

Το βασικό πεδίο εφαρμογών του γραφενίου θα είναι στον χώρο των υπολογιστών και ειδικά στην αύξηση της ταχύτητάς τους, καθώς και στις έρευνες νέων φαρμάκων.

Μερικές μελλοντικές εφαρμογές του γραφενίου 

www.bbc.co.uk