Ζούμε σε μια προσομοίωση; Είναι το Σύμπαν μια ψηφιακή ψευδαίσθηση; Στο επεισόδιο αυτό ταξιδεύουμε στον χώρο μεταξύ επιστήμης, επιστημονικής φαντασίας και φιλοσοφίας και γνωρίζουμε την υπόθεση της προσομοίωσης του Nick Bostrom.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
5/9/12
Νέο κβαντικό ολοκληρωμένο κύκλωμα
Μια διεθνής ερευνητική ομάδα έχει προχωρήσει στη δημιουργία ενός νέου, πολλά υποσχόμενου, κβαντικού ολοκληρωμένου κυκλώματος, που φαίνεται ν’ ανοίγει τον δρόμο για απολύτως ασφαλείς επικοινωνίες και για πολύ γρήγορους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής ερευνητές του πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που αναμένεται να κάνουν τις σχετικές επίσημες ανακοινώσεις αυτή την εβδομάδα στο πλαίσιο του Βρετανικού Φεστιβάλ Επιστήμης στο Αμπερντίν της Σκωτίας, φιλοδοξούν ότι το νέο τσιπ θα κάνει τις ηλεκτρονικές συσκευές άτρωτες έναντι πιθανών απειλών.
Το νέο κβαντικό «τσιπ» είναι κατασκευασμένο από πυρίτιο, χρησιμοποιεί το φως και είναι χιλιάδες φορές μικρότερο από τα υπάρχοντα. Οι ερευνητές θεωρούν εφικτή τη μαζική παραγωγή και αξιοποίησή του σε εμπορικά προϊόντα. Η χρησιμοποίηση του πυριτίου στο κβαντικό τσιπ έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι παρέχει συμβατότητα με τα υπάρχοντα εξαρτήματα, που εδώ και χρόνια η βιομηχανία ηλεκτρονικών χρησιμοποιεί. Σύμφωνα με τον καθηγητή φυσικής, Τζέρεμι Ο΄Μπράιαν, του πανεπιστημίου του Μπρίστολ, οι κβαντικοί επεξεργαστές θα ήταν δυνατό να ενσωματωθούν στα συμβατικά μικροηλεκτρονικά κυκλώματα το πολύ μέσα στα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια.
Για το νέο τσιπ, εκτός από το Μπρίστολ, έχουν συνεργαστεί το σκοτσέζικο πανεπιστήμιο Heriot-Watt, το ολλανδικό πανεπιστήμιο Delft και τρεις εταιρίες (η ιαπωνική Toshiba, η φινλανδική Nokia και η βρετανική Oclaro). Ο Άντι Νισκάνεν του Ερευνητικού Κέντρου της Nokia στο Κέμπριτζ δήλωσε ότι «η κατανόηση της κβαντικής φωτονικής ανοίγει συναρπαστικές προοπτικές για περαιτέρω έρευνα στην ασφάλεια, στους αισθητήρες και στην επεξεργασία των πληροφοριών. Η ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων, η ικανότητα μιας συσκευής να αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω της και η δυνατότητά της να ερμηνεύει γρήγορα αυτές τις πληροφορίες, θα προσφέρουν από κοινού μελλοντικά οφέλη στους χρήστες των κινητών συσκευών».
Τα νέα κβαντικά κυκλώματα είναι συμβατά και με την τεχνολογία των οπτικών ινών, που χρησιμοποιείται στις υποδομές των ευρυζωνικών τηλεπικοινωνιακών δικτύων και του διαδικτύου, καθώς λειτουργούν στα ίδια μήκη κύματος. Τα φωτόνια των κβαντικών τσιπ και το φως, που μεταφέρει τις πληροφορίες μέσω των οπτικών ινών, όπως είπε ο Μαρκ Τόμσον του Κέντρου Κβαντικής Φωτονικής του πανεπιστημίου του Μπρίστολ, «μιλούν την ίδια γλώσσα».
ert.gr - bristol.ac.uk - arxiv.org21/6/12
Eκατό χρόνια από τη γέννηση του Alan Turing, πατέρα της σύγχρονης πληροφορικής
 |
| Η επιστήμη τιμά τον Άλαν Τούρινγκ, μια από τις μεγαλύτερες μορφές της νεώτερης επιστήμης, που όμως η ανθρώπινη κοινωνία συμπεριφέρθηκε απάνθρωπα και αντιεπιστημονικά |
Στις 23 Ιουνίου, στην 100ή επέτειο από τη γέννηση του καθηγητή της Λογικής και κρυπτογράφου στο Λονδίνο,πολλές πόλεις διοργανώνουν συνέδρια και εκθέσεις για να τιμήσουν τις εργασίες ενός μεγάλου επιστήμονα, ο οποίος, όμως, εν ζωή διώχθηκε, γιατί ήταν ομοφυλόφιλος.
«Ο Τούρινγκ είναι αναμφίβολα το μοναδικό πρόσωπο, η συνεισφορά του οποίου άλλαξε την όψη του κόσμου στους τρεις πιο ευαίσθητους τύπους νοημοσύνης: την ανθρώπινη, την τεχνητή και τη στρατιωτική», έγραφε το περιοδικόNature σε πρόσφατο άρθρο του.
Ο Τούρινγκ πέθανε σε ηλικία 41 ετών. Δηλητηριάστηκε με κυάνιο, μετά την καταδίκη του το 1952 για «παραβίαση της δημοσίας αιδούς», λόγω της ομοφυλοφιλίας του, που ήταν παράνομη εκείνη την εποχή στη Βρετανία, ενώ είχε, ήδη, υποστεί χημικό ευνουχισμό.
Ο Τούρινγκ κατάφερε να θέσει τα θεμέλια της σύγχρονης πληροφορικής, να καθορίσει τα κριτήρια της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και να αποκωδικοποιήσει τους μυστικούς κώδικες του γερμανικού στρατού, γεγονός που έσωσε εκατομμύρια ζωές και συνέβαλε να λήξει ταχύτερα ο πόλεμος, ενώ σχεδόν έλυσε ένα βιολογικό αίνιγμα στη μορφογένεση, το οποίο ακόμη παραμένει ανεξιχνίαστο για τους ερευνητές.
Το 1936 ο Τούρινγκ, ο οποίος είχε ανακοινώσει ότι θέλει να «κατασκευάσει έναν εγκέφαλο», δημοσιεύει άρθρο στο οποίο περιγράφει την «καθολική μηχανή Τούρινγκ». Ήταν ο πρώτος, που εξέτασε πώς να προμηθεύει προγράμματα σε μια μηχανή υπό μορφή «δεδομένων», τα οποία θα μπορούν πολλοί να επεξεργάζονται ταυτόχρονα.
Έσπασε τους κώδικες της κρυπτογραφικής μηχανής «Αίνιγμα»
Όταν κατασκευάστηκε από άλλους επιστήμονες, το 1950, η πρώτη έκδοση της «Αυτόματης Υπολογιστικής Μηχανής» του Τούρινγκ, ήταν ο πιο γρήγορος υπολογιστής στον κόσμο.«Η εφεύρεση του υπολογιστή είναι μια τόσο μεγάλη συνεισφορά, που φαίνεται παράξενο να επιδιώκεται μια ακόμη μεγαλύτερη. Ωστόσο, υποθέτω ότι η συνεισφορά του στην αποκρυπτογράφηση των κωδίκων των ναζί είχε ακόμη μεγαλύτερη επίδραση στον κόσμο», δήλωσε ο Τζακ Κόπλαντ, εμπειρογνώμων των μαθηματικών, που έγραψε πολλά βιβλία για τον Τούρινγκ.
Για το ευρύ κοινό, το μεγαλύτερο από τα όπλα του Τούρινγκ είναι ότι κατάφερε, μαζί με την ομάδα του, να σπάσει τους κώδικες της κρυπτογραφικής μηχανής «Αίνιγμα», που χρησιμοποιούσαν οι ναζί για τις επικοινωνίες τους μέσω των γερμανικών υποβρυχίων στο βόρειο Ατλαντικό. Ορισμένοι ιστορικοί εκτιμούν ότι αυτό συνέβαλε στην ταχύτερη πτώση του Χίτλερ, ο οποίος διαφορετικά θα παρέμενε στην εξουσία για ακόμη δύο ή περισσότερα χρόνια.
Μετά τον πόλεμο, ο Τούρινγκ θα ερευνήσει το θέμα της τεχνητής νοημοσύνης και θα ορίσει τα κριτήριά της, που ακόμη ισχύουν σήμερα: η περίφημη «δοκιμή Τούρινγκ» αποφαίνεται για την ύπαρξη, ή όχι, «νοημοσύνης», βασιζόμενη στη δυνατότητα μιας μηχανής για επικοινωνία. Ένας υπολογιστής θα ήταν πράγματι ευφυής εάν, και μόνο εάν, κάποιος άνθρωπος δεν θα μπορούσε να διακρίνει μεταξύ των απαντήσεών του και αυτών ενός άλλου ανθρώπου σε γενικές ερωτήσεις.
Με τη «δοκιμή Τούρινγκ» ο βρετανός επιστήμονας συνέβαλε σημαντικά στη συζήτηση σχετικά με τη τεχνητή νοημοσύνη. Επίσης, με την καθολική μηχανή Τούρινγκ, παρείχε μια επίσημη έννοια του αλγορίθμου και της ανάλυσης των αριθμών, διατυπώνοντας την ευρέως αποδεκτή έκδοση Τούρινγκ, ότι, δηλαδή, οποιοδήποτε πρακτικό πρότυπο υπολογισμού έχει είτε ένα ισότιμο, είτε ένα υποσύνολο, των ικανοτήτων μιας μηχανής Τούρινγκ.
Λάτρης της βιολογίας, ο Τούρινγκ θα εφαρμόσει το μαθηματικό του ταλέντο στη μορφογένεση, δηλαδή πώς τα ζώα και τα φυτά αναπτύσσουν ορισμένα μοντέλα μορφών, όπως οι ρίγες της ζέβρας, ή οι κηλίδες της αγελάδας, θεωρίες οι οποίες ακόμη απασχολούν τους βιολόγους.
www.ert.gr -www.guardian.co.uk
http://youtu.be/AgW6HplOZV0
18/6/12
Sequoia: ο γρηγορότερος υπολογιστής του κόσμου
 |
| Sequoia της IBM και επίσημα ο ισχυρότερος υπολογιστής του κόσμου |
'Ενα χρόνο κράτησε η πρωτιά της Fujitsu στη λίστα με τους ισχυρότερους υπερυπολογιστές του κόσμου. Η πρώτη θέση ανήκει πλέον στο σύστημα Sequoia της IBM, σχεδιασμένο για τη μελέτη του πυρηνικού οπλοστασίου των ΗΠΑ, το οποίο έχει ισχύ 16 petaFLOPS, μπορεί δηλαδή να εκτελεί 16 πεντάκις εκατομμύρια πράξεις κινητής υποδιαστολής το δευτερόλεπτο.Η νέα έκδοση του Top500, της λίστα με τους 500 ισχυρότερους υπολογιστές του κόσμου, περιλαμβάνει ακόμα τέσσερα συστήματα της IBM στη σειρά Blue Gene/Q.Στη δεύτερη θέση της λίστας κατεβαίνει το σύστημα K Computer της ιαπωνικής Fujitsu, το οποίο κέρδισε πέρυσι την πρωτιά με ισχύ 8 petaFLOPS.
H Ιαπωνία, η Γαλλία και η Ιταλία έχουν από έναν υπερυπολογιστή στο νέο Top500, ενώ η Κίνα και η Γερμανία έχουν από δύο και οι ΗΠΑ καταλαμβάνουν τρεις θέσεις.
«Το Sequoia δείχνει τη συνεχιζόμενη αμερικανική πρωτιά στους υπολογιστές υψηλών αποδόσεων» υπερηφανεύτηκε ο Τόμας Ντ'Αγκοστίνο, διοικητής της αμερικανικής Εθνικής Υπηρεσίας Πυρηνικής Ασφάλειας.
Εγκατεστημένο στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, το Sequoia θα αναλάβει να προσομοιώνει πυρηνικές δοκιμές και να μελετά τη συμπεριφορά των αποθηκευμένων πυρηνικών όπλων στην Κίνα.
Σε αντίθεση με άλλους υπερυπολογιστές που αξιοποιούν εξειδικευμένους επεξεργαστές γραφικών της Nvidia, της AMD και της Intel, το Sequoia βασίζεται σε επεξεργαστές γενικής χρήσης στη σειρά Power της ίδιας της IBM.
Συνολικά ενάμισι εκατομμύριο επεξεργαστές λειτουργούν στις 96 υπομονάδες του συστήματος, η καθεμιά από τις οποίες έχει μέγεθος ψυγείου.
Το Sequoia προσφέρει επίσης αυξημένη ενεργειακή αποδοτικότητα σε σχέση άλλα συστήματα της λίστας. Καταναλώνει «μόλις» 7,9 megawatt ηλεκτρικής ενέργειας, συγκριτικά με 12,6 megawatt στο K Computer της Fujitsu,
Το Top500 εκδίδεται κάθε έξι μήνες από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μάνχαϊμ στη Γερμανία, του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Berkeley και του Πανεπιστημίου του Τενεσί στο Νόκβιλ.
Το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης Watson της IBM, το οποίο νίκησε πέρυσι τους παγκόσμιους πρωταθλητές στο δύσκολο τηλεπαιχνίδι Jeopardy!, δεν έχει αρκετή επεξεργαστική ισχύ για να μπει στο Top500. Ήταν όμως μια σημαντική επιτυχία της IBM, δεδομένου ότι το λογισμικό του Watson απέδειξε ότι μπορεί να κατανοεί ερωτήματα διατυπωμένα στην ανθρώπινη γλώσσα.
Newsroom ΔΟΛ - www.guardian.co.uk
11/6/12
Πιο κοντά στην ανάπτυξη κβαντικών υπολογιστών
Κβαντικές μνήμες θέτουν νέο ρεκόρ διάρκειας
Δύο ανεξάρτητες ομάδες φυσικών δημιούργησαν κβαντικές μνήμες στερεής κατάστασης (solid state), οι οποίες είναι δυνατό να αποθηκεύουν δεδομένα που ξεπερνάνε κατά πολύ τα μέχρι πρότινος επιτεύγματα των λίγων χιλιοστών του δευτερολέπτου. Η μία συσκευή, αναπτυγμένη στο πανεπιστήμιου Simon Fraser του Καναδά και σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, είναι βασισμένη σε κρύσταλλο του ισοτόπου 28Si και μπορεί να αποθηκεύει δεδομένα μέχρι και για 3 λεπτά. Η άλλη μνήμη, την οποία ανέπτυξαν ερευνητές του Harvard, χρησιμοποιεί ισότοπα άνθρακα επεξεργασμένα με άζωτο, πρόκειται δηλαδή για καθαρά διαμάντια και έχει χρόνο αποθήκευσης δεδομένων 1,4 δευτερολέπτων. Αν και οι επιδόσεις της δεύτερης μνήμης δεν ακούγονται τόσο εντυπωσιακές όσο της πρώτης, το ενδιαφέρον είναι πως λειτουργεί σε θερμοκρασία δωματίου, ενώ η μνήμη σιλικόνης πρέπει να ψυχθεί στους -271 βαθμούς Κελσίου, σχεδόν ως στο απόλυτο μηδέν, για να διατηρήσει τις ιδιότητές της.
Τα νέα αυτά δεδομένα είναι εξαιρετικά χρήσιμα για την πρόοδο των κβαντικών υπολογιστών, οι οποίοι θα μπορούν να χρησιμοποιούν τις αρχές της κβαντικής μηχανικής προκειμένου να κάνουν υπολογισμούς πολύ ταχύτερα από τους σημερινούς υπολογιστές. Όπως οι σύγχρονοι υπολογιστές εκτελούν υπολογισμούς και αποθηκεύουν δεδομένα χρησιμοποιώντας τα ψηφιακά bits, έτσι ο μελλοντικός κβαντικός υπολογιστής θα βασίζεται στα λεγόμενα qubits, τις κβαντικές μονάδες πληροφορίες που αποθηκεύονται σε κβαντικές μνήμες. Ο βασικός λόγος για τον οποίο είναι δύσκολο να εγγραφεί και να μείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα μια πληροφορία σε ένα qubit, είναι η αλληλεπίδραση του με το εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό είναι ένα γνωστό πρόβλημα της κβαντικής μηχανικής, κατά το οποίο εάν ο παρατηρητής παρακολουθεί με κάθε λεπτομέρεια το πείραμα, επηρεάζει και το τελικό αποτέλεσμά του. Με πιο επιστημονικούς όρους, αυτό περιγράφεται ως η κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης, ή αλλιώς η «αποσυνοχή» του συστήματος. Οι επιστήμονες ψάχνουν λοιπόν τρόπους, για να διατηρούν για όσο μεγαλύτερο διάστημα γίνεται προστατευμένες της κβαντικές μνήμες, όμως αργά η γρήγορα θα πρέπει να αλληλεπιδράσουν με το εξωτερικό τους περιβάλλον για να ανταλλάξουν πληροφορίες, κάτι που οδηγεί στην αποσυνοχή τους. Μία λύση είναι να επεξεργάζονται γρήγορα την αρχική πληροφορία σε ένα προσβάσιμο qubit, πριν τη μεταφέρουν σε ένα πιο απομονωμένο μακριά από εξωτερικές επιδράσεις.
Αν και μέχρι τώρα είχαν κατασκευαστεί κβαντικές μνήμες με ιόντα παγιδευμένα σε κενό οι οποίες μπορούσαν να αποθηκεύουν δεδομένα σε qubits για πολλά λεπτά, οι φυσικοί πιστεύουν πως οποιαδήποτε πρακτική συσκευή κβαντικού υπολογισμού πρέπει να βασίζεται σε μνήμες στερεής κατάστασης, ώστε να μπορεί να ενσωματωθεί με τα σύγχρονα ηλεκτρονικά. Ο ελάχιστος απαραίτητος χρόνος για τον οποίο μια μνήμη θα πρέπει να μπορεί να αποθηκεύει δεδομένα ώστε να υπάρχει περιθώριο επεξεργασίας και αντιγραφής τους, ορίζεται περίπου στο ένα δευτερόλεπτο. Έτσι, οι ανακαλύψεις αυτές αναμένεται να δώσουν μεγάλη ώθηση στην έρευνα για την ανάπτυξη του πρώτου ολοκληρωμένου κβαντικού υπολογιστή.
naftemporiki.gr - physicsworld.com
 |
| Oι κβαντικές πληροφορίες μπορούν να αποθηκευτούν για περισσότερο από 1 δευτερόλεπτο σε θερμοκρασία δωματίου σε ένα διαμάντι. |
Τα νέα αυτά δεδομένα είναι εξαιρετικά χρήσιμα για την πρόοδο των κβαντικών υπολογιστών, οι οποίοι θα μπορούν να χρησιμοποιούν τις αρχές της κβαντικής μηχανικής προκειμένου να κάνουν υπολογισμούς πολύ ταχύτερα από τους σημερινούς υπολογιστές. Όπως οι σύγχρονοι υπολογιστές εκτελούν υπολογισμούς και αποθηκεύουν δεδομένα χρησιμοποιώντας τα ψηφιακά bits, έτσι ο μελλοντικός κβαντικός υπολογιστής θα βασίζεται στα λεγόμενα qubits, τις κβαντικές μονάδες πληροφορίες που αποθηκεύονται σε κβαντικές μνήμες. Ο βασικός λόγος για τον οποίο είναι δύσκολο να εγγραφεί και να μείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα μια πληροφορία σε ένα qubit, είναι η αλληλεπίδραση του με το εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό είναι ένα γνωστό πρόβλημα της κβαντικής μηχανικής, κατά το οποίο εάν ο παρατηρητής παρακολουθεί με κάθε λεπτομέρεια το πείραμα, επηρεάζει και το τελικό αποτέλεσμά του. Με πιο επιστημονικούς όρους, αυτό περιγράφεται ως η κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης, ή αλλιώς η «αποσυνοχή» του συστήματος. Οι επιστήμονες ψάχνουν λοιπόν τρόπους, για να διατηρούν για όσο μεγαλύτερο διάστημα γίνεται προστατευμένες της κβαντικές μνήμες, όμως αργά η γρήγορα θα πρέπει να αλληλεπιδράσουν με το εξωτερικό τους περιβάλλον για να ανταλλάξουν πληροφορίες, κάτι που οδηγεί στην αποσυνοχή τους. Μία λύση είναι να επεξεργάζονται γρήγορα την αρχική πληροφορία σε ένα προσβάσιμο qubit, πριν τη μεταφέρουν σε ένα πιο απομονωμένο μακριά από εξωτερικές επιδράσεις.
Αν και μέχρι τώρα είχαν κατασκευαστεί κβαντικές μνήμες με ιόντα παγιδευμένα σε κενό οι οποίες μπορούσαν να αποθηκεύουν δεδομένα σε qubits για πολλά λεπτά, οι φυσικοί πιστεύουν πως οποιαδήποτε πρακτική συσκευή κβαντικού υπολογισμού πρέπει να βασίζεται σε μνήμες στερεής κατάστασης, ώστε να μπορεί να ενσωματωθεί με τα σύγχρονα ηλεκτρονικά. Ο ελάχιστος απαραίτητος χρόνος για τον οποίο μια μνήμη θα πρέπει να μπορεί να αποθηκεύει δεδομένα ώστε να υπάρχει περιθώριο επεξεργασίας και αντιγραφής τους, ορίζεται περίπου στο ένα δευτερόλεπτο. Έτσι, οι ανακαλύψεις αυτές αναμένεται να δώσουν μεγάλη ώθηση στην έρευνα για την ανάπτυξη του πρώτου ολοκληρωμένου κβαντικού υπολογιστή.
naftemporiki.gr - physicsworld.com
10/6/12
Μπορεί η φυσική να προβλέψει το αποτέλεσμα της ρουλέτας;
Οι ερευνητές Michael Small και Chi Kong Tse αποδεικνύουν ότι με μερικές μετρήσεις και με ένα smart phone μπορεί κανείς να αυξήσει τις πιθανότητες υπέρ του παίκτη, τουλάχιστον κατά 18%. Η μελέτη τους με τίτλο "Predicting the outcome of roulette" έχει υποβληθεί προς δημοσίευση στο περιοδικό Chaos
Ενας επιφανής μαθηματικός ο οποίος έγινε διάσημος σε όλον τον κόσμο επειδή κατόρθωσε να «γυρίσει» τις πιθανότητες στη ρουλέτα υπέρ του και εναντίον της μπάνκας έσπασε την πολύχρονη σιωπή του σχετικά με το πώς πέτυχε αυτόν τον άθλο.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο Ντόιν Φάρμερ χρησιμοποίησε τον πρώτο υπολογιστή στον κόσμο που μπορούσε να φορεθεί (κρυμμένο μέσα στο παπούτσι του) για να κερδίσει τα τραπέζια της ρουλέτας στη Νεβάδα. Δεν αποκάλυψε όμως ποτέ πώς το έκανε.
Σπάζοντας τη σιωπή
Τώρα αποφάσισε να σπάσει τη μακρά σιωπή του, καθώς δύο ερευνητές, εμπνεόμενοι από την ιστορία του, ανέπτυξαν και δημοσίευσαν τη δική τους μέθοδο για να κερδίσει κάποιος την μπάνκα.
«Δεν μιλούσα επειδή δεν ήθελα να κάνω γνωστή οποιαδήποτε πληροφορία θα μπορούσε να εμποδίσει οποιονδήποτε να πάρει τα χρήματα των καζίνων» γράφει ο κ. Φάρμερ, ο οποίος σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σε ένα προσχέδιο άρθρου που γνωστοποίησε στο «New Scientist». «Δεν βλέπω πλέον κάποιον ικανό λόγο για να διατηρήσω περισσότερο τη σιωπή μου».
Τάξη στο χάος της μπίλιας
Το άρθρο του κ. Φάρμερ αποτελεί απάντηση σε μια πρόσφατη μελέτη του Μάικλ Σμολ από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας στο Περθ και του Μάικλ Τσε από το Πολυτεχνείο του Χονγκ Κονγκ η οποία έχει υποβληθεί προς δημοσίευση στην επιθεώρηση «Chaos». Οι δύο ερευνητές δείχνουν ότι με μερικές μετρήσεις και με έναν μικρό υπολογιστή ή ένα smart phone μπορεί κάποιος πραγματικά να αντιστρέψει τις πιθανότητες προς όφελός του. Το κόλπο έγκειται στο να καταγράψει πότε η μπίλια και ένα καθορισμένο τμήμα τού περιστρεφόμενου τροχού περνούν από ένα επιλεγμένο σημείο.
Το μοντέλο τους χωρίζει το παιχνίδι σε δύο μέρη: αυτό που συντελείται εν όσω η μπίλια γυρίζει γύρω από τη στεφάνη του τροχού και στη συνέχεια πέφτει, το οποίο είναι εξαιρετικά προβλέψιμο, και στο τι συμβαίνει από τη στιγμή που η μπίλια αρχίζει να αναπηδά σε διάφορα σημεία - διαδικασία η οποία είναι χαοτική. Ο κ. Σμολ και ο κ. Τσε κατόρθωσαν να υπολογίσουν χονδρικά σε ποιο σημείο η μπίλια είναι πιθανότερο να ξεκινήσει το ακανόνιστο αναπήδημά της και άρα σε ποιο τμήμα του τροχού είναι πιθανότερο να σταματήσει.
Μία στις πέντε κερδίζεις!
Χρησιμοποιώντας μια διακριτική συσκευή μέτρησης παρόμοια με εκείνη του κ. Φάρμερ, οι δύο ερευνητές μπόρεσαν να προβλέψουν σε ποιο μισό του τροχού θα έπεφτε η μπίλια σε 13 από τις 22 δοκιμές. Σε τρεις δοκιμές μάλιστα το μοντέλο προέβλεψε την ακριβή θέση. Αυτό ισοδυναμεί με αντιστροφή των πιθανοτήτων από 2,7% υπέρ της μπάνκας (στις ευρωπαϊκές ρουλέτες) σε 18% υπέρ του παίκτη. Αυτός ο αριθμός των δοκιμών είναι πολύ μικρός, γι' αυτό στη συνέχεια οι επιστήμονες επαλήθευσαν την τεχνική τους με 700 δοκιμές στις οποίες χρησιμοποίησαν ένα αυτόματο σύστημα με κάμερα, το οποίο όμως δεν ήταν καθόλου διακριτικό ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο καζίνο.
Ο κ. Φάρμερ λέει ότι το μοντέλο του κ. Σμολ και του κ. Τσε μοιάζει πολύ με το δικό του, εκτός από το ότι οι δύο ερευνητές θεωρούν ότι η κύρια δύναμη που επιβραδύνει την μπίλια είναι η τριβή με τη στεφάνη, ενώ εκείνος είχε διαπιστώσει ότι αυτή ήταν η αντίσταση του αέρα. Ο κ. Σμολ πιστεύει ότι τα καζίνα γνωρίζουν αυτό το κόλπο. Ο Χόλγκερ Ντάτλιν, ειδικός στη θεωρία του χάους και στη μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, υποστηρίζει ότι τα καζίνα μπορεί να προφυλάσσονται εναντίον του συγκεκριμένου κόλπου κλείνοντας τα στοιχήματα προτού ο τροχός γυρίσει αρκετές φορές ώστε να γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις.
Ο κ. Σμολ δηλώνει επίσης ότι αρκετοί άνθρωποι του έχουν αναφέρει ότι έχουν δοκιμάσει το κόλπο και ότι αυτό πιάνει: «Ενας μάλιστα μου έστειλε φωτογραφίες του δαχτύλου του ποδιού του στο οποίο είχε προσαρμόσει μια μικροσκοπική συσκευή».
Ο ΡΙΦΙΦΙ
Το πείραμα των «Ευδαιμόνων»
Οντας τελειόφοιτοι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρους, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Ντόιν Φάρμερ και ο Νόρμαν Πάκαρντ - ο οποίος αργότερα θα γινόταν ένας από τους θεμελιωτές της θεωρίας του χάους - ίδρυσαν την ομάδα των «Eudaemons» ή «Ευδαιμόνων», εμπνεόμενοι από τη φιλοσοφία του ευδαιμονισμού. Στόχος τους ήταν να αναπτύξουν με επιστημονικές μεθόδους έναν μαθηματικό τύπο ο οποίος θα τους επέτρεπε να κερδίσουν στη ρουλέτα. Αν το κατάφερναν, θα χρησιμοποιούσαν τα κέρδη για να ιδρύσουν έναν επιστημονικό σύλλογο.
Υστερα από δύο χρόνια μελετών τα μέλη της ομάδας εφόρμησαν σε καζίνο του Λας Βέγκας εξοπλισμένοι με κρυφές κάμερες - οι οποίες κατέγραφαν τις κινήσεις του τροχού της ρουλέτας και της μπίλιας - και μίνι υπολογιστές «χωμένους» στα παπούτσια τους. Το σύστημα λειτουργούσε με δύο πρόσωπα: έναν «παίκτη», ο οποίος πόνταρε τα χρήματα, και έναν «παρατηρητή», ο οποίος υπολόγιζε με βάση τα δεδομένα τις πιθανότητες και έδινε οδηγίες στον παίκτη.
Η εξόρμηση αποδείχθηκε κερδοφόρα αλλά και... καυτή. Οι συσκευές που χρησιμοποιούσαν οι «Ευδαίμονες» ήταν αυτοσχέδιες και η μόνωση στον εξοπλισμό μιας παίκτριας χάλασε με αποτέλεσμα να καεί. Κατόπιν αυτού, οι δύο ιδρυτές αποφάσισαν να διαλύσουν την ομάδα. Το πείραμά τους όμως είχε στην ουσία πετύχει: απέδειξαν για πρώτη φορά ότι με τη βοήθεια ορισμένων δεδομένων μπορούσε κανείς να προβλέψει με ικανοποιητική ακρίβεια πού θα πέσει η μπίλια μιας ρουλέτας. Το σύστημά τους τούς απέφερε κέρδος κατά μέσον όρο 44% για κάθε δολάριο που πόνταραν. Εφυγαν από το καζίνο έχοντας κερδίσει όλοι μαζί συνολικά περίπου 10.000 δολάρια. Ως σήμερα οι πλήρεις λεπτομέρειες της μεθόδου δεν έχουν αποκαλυφθεί.
Λ.Φ. - tovima.gr
newscientist.com
Ενας επιφανής μαθηματικός ο οποίος έγινε διάσημος σε όλον τον κόσμο επειδή κατόρθωσε να «γυρίσει» τις πιθανότητες στη ρουλέτα υπέρ του και εναντίον της μπάνκας έσπασε την πολύχρονη σιωπή του σχετικά με το πώς πέτυχε αυτόν τον άθλο.Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο Ντόιν Φάρμερ χρησιμοποίησε τον πρώτο υπολογιστή στον κόσμο που μπορούσε να φορεθεί (κρυμμένο μέσα στο παπούτσι του) για να κερδίσει τα τραπέζια της ρουλέτας στη Νεβάδα. Δεν αποκάλυψε όμως ποτέ πώς το έκανε.
Σπάζοντας τη σιωπή
Τώρα αποφάσισε να σπάσει τη μακρά σιωπή του, καθώς δύο ερευνητές, εμπνεόμενοι από την ιστορία του, ανέπτυξαν και δημοσίευσαν τη δική τους μέθοδο για να κερδίσει κάποιος την μπάνκα.
«Δεν μιλούσα επειδή δεν ήθελα να κάνω γνωστή οποιαδήποτε πληροφορία θα μπορούσε να εμποδίσει οποιονδήποτε να πάρει τα χρήματα των καζίνων» γράφει ο κ. Φάρμερ, ο οποίος σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σε ένα προσχέδιο άρθρου που γνωστοποίησε στο «New Scientist». «Δεν βλέπω πλέον κάποιον ικανό λόγο για να διατηρήσω περισσότερο τη σιωπή μου».
Τάξη στο χάος της μπίλιας
Το άρθρο του κ. Φάρμερ αποτελεί απάντηση σε μια πρόσφατη μελέτη του Μάικλ Σμολ από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας στο Περθ και του Μάικλ Τσε από το Πολυτεχνείο του Χονγκ Κονγκ η οποία έχει υποβληθεί προς δημοσίευση στην επιθεώρηση «Chaos». Οι δύο ερευνητές δείχνουν ότι με μερικές μετρήσεις και με έναν μικρό υπολογιστή ή ένα smart phone μπορεί κάποιος πραγματικά να αντιστρέψει τις πιθανότητες προς όφελός του. Το κόλπο έγκειται στο να καταγράψει πότε η μπίλια και ένα καθορισμένο τμήμα τού περιστρεφόμενου τροχού περνούν από ένα επιλεγμένο σημείο.
Το μοντέλο τους χωρίζει το παιχνίδι σε δύο μέρη: αυτό που συντελείται εν όσω η μπίλια γυρίζει γύρω από τη στεφάνη του τροχού και στη συνέχεια πέφτει, το οποίο είναι εξαιρετικά προβλέψιμο, και στο τι συμβαίνει από τη στιγμή που η μπίλια αρχίζει να αναπηδά σε διάφορα σημεία - διαδικασία η οποία είναι χαοτική. Ο κ. Σμολ και ο κ. Τσε κατόρθωσαν να υπολογίσουν χονδρικά σε ποιο σημείο η μπίλια είναι πιθανότερο να ξεκινήσει το ακανόνιστο αναπήδημά της και άρα σε ποιο τμήμα του τροχού είναι πιθανότερο να σταματήσει.
Μία στις πέντε κερδίζεις!
Χρησιμοποιώντας μια διακριτική συσκευή μέτρησης παρόμοια με εκείνη του κ. Φάρμερ, οι δύο ερευνητές μπόρεσαν να προβλέψουν σε ποιο μισό του τροχού θα έπεφτε η μπίλια σε 13 από τις 22 δοκιμές. Σε τρεις δοκιμές μάλιστα το μοντέλο προέβλεψε την ακριβή θέση. Αυτό ισοδυναμεί με αντιστροφή των πιθανοτήτων από 2,7% υπέρ της μπάνκας (στις ευρωπαϊκές ρουλέτες) σε 18% υπέρ του παίκτη. Αυτός ο αριθμός των δοκιμών είναι πολύ μικρός, γι' αυτό στη συνέχεια οι επιστήμονες επαλήθευσαν την τεχνική τους με 700 δοκιμές στις οποίες χρησιμοποίησαν ένα αυτόματο σύστημα με κάμερα, το οποίο όμως δεν ήταν καθόλου διακριτικό ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο καζίνο.
Ο κ. Σμολ δηλώνει επίσης ότι αρκετοί άνθρωποι του έχουν αναφέρει ότι έχουν δοκιμάσει το κόλπο και ότι αυτό πιάνει: «Ενας μάλιστα μου έστειλε φωτογραφίες του δαχτύλου του ποδιού του στο οποίο είχε προσαρμόσει μια μικροσκοπική συσκευή».
Ο ΡΙΦΙΦΙ
Το πείραμα των «Ευδαιμόνων»
Οντας τελειόφοιτοι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρους, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Ντόιν Φάρμερ και ο Νόρμαν Πάκαρντ - ο οποίος αργότερα θα γινόταν ένας από τους θεμελιωτές της θεωρίας του χάους - ίδρυσαν την ομάδα των «Eudaemons» ή «Ευδαιμόνων», εμπνεόμενοι από τη φιλοσοφία του ευδαιμονισμού. Στόχος τους ήταν να αναπτύξουν με επιστημονικές μεθόδους έναν μαθηματικό τύπο ο οποίος θα τους επέτρεπε να κερδίσουν στη ρουλέτα. Αν το κατάφερναν, θα χρησιμοποιούσαν τα κέρδη για να ιδρύσουν έναν επιστημονικό σύλλογο.
Υστερα από δύο χρόνια μελετών τα μέλη της ομάδας εφόρμησαν σε καζίνο του Λας Βέγκας εξοπλισμένοι με κρυφές κάμερες - οι οποίες κατέγραφαν τις κινήσεις του τροχού της ρουλέτας και της μπίλιας - και μίνι υπολογιστές «χωμένους» στα παπούτσια τους. Το σύστημα λειτουργούσε με δύο πρόσωπα: έναν «παίκτη», ο οποίος πόνταρε τα χρήματα, και έναν «παρατηρητή», ο οποίος υπολόγιζε με βάση τα δεδομένα τις πιθανότητες και έδινε οδηγίες στον παίκτη.
Η εξόρμηση αποδείχθηκε κερδοφόρα αλλά και... καυτή. Οι συσκευές που χρησιμοποιούσαν οι «Ευδαίμονες» ήταν αυτοσχέδιες και η μόνωση στον εξοπλισμό μιας παίκτριας χάλασε με αποτέλεσμα να καεί. Κατόπιν αυτού, οι δύο ιδρυτές αποφάσισαν να διαλύσουν την ομάδα. Το πείραμά τους όμως είχε στην ουσία πετύχει: απέδειξαν για πρώτη φορά ότι με τη βοήθεια ορισμένων δεδομένων μπορούσε κανείς να προβλέψει με ικανοποιητική ακρίβεια πού θα πέσει η μπίλια μιας ρουλέτας. Το σύστημά τους τούς απέφερε κέρδος κατά μέσον όρο 44% για κάθε δολάριο που πόνταραν. Εφυγαν από το καζίνο έχοντας κερδίσει όλοι μαζί συνολικά περίπου 10.000 δολάρια. Ως σήμερα οι πλήρεις λεπτομέρειες της μεθόδου δεν έχουν αποκαλυφθεί.
Λ.Φ. - tovima.gr
newscientist.com
8/6/12
Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων
http://youtu.be/RLPVCJjTNgk
Περί τίνος πρόκειται;
Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων θεωρείται ευρέως ως ένα από τα σημαντικότερα αρχαία τεχνουργήματα που έχουν ανακαλυφθεί έως σήμερα. Πρόκειται για έναν μηχανισμό με οδοντωτούς τροχούς που αποτελείται από 30 γρανάζια τοποθετημένα με πολύπλοκη διάταξη. Είναι επίσης γνωστό πως ο Μηχανισμός αναπαράγει αστρονομικά φαινόμενα με εξαιρετική ακρίβεια.
 |
| Τμήμα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων |
Τα τρία κυρίως θραύσματα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων εκτίθενται στη Συλλογή Χαλκών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου . Τα υπόλοιπα 79 θραύσματα φυλάσσονται στη Χαλκοθήκη του Μουσείου.
Γιατί είναι τόσο σημαντικός;
Ο Μηχανισμός είναι ένα μοναδικό παράθυρο στην ιστορία, επιτρέποντάς μας να γνωρίσουμε συμπυκνωμένη την γνώση αστρονομίας των αρχαίων Ελλήνων, και μέσω εκείνων, την γνώση των αρχαίων Βαβυλωνίων. Με πολλούς τρόπους, ο Μηχανισμός αποτελεί μια εγκυκλοπαίδεια της αστρονομίας της εποχής.
Επιπλέον, μαρτυρά την εξαιρετική γνώση μαθηματικών και μηχανολογίας των αρχαίων Ελλήνων. Εκτιμάται πως ο Μηχανισμός χρονολογείται ανάμεσα στο 150 και το 100 π.Χ. και είναι ανώτερος κάθε άλλου ωρολογιακού μηχανισμού παρόμοιας πολυπλοκότητας που κατασκευάστηκε για περισσότερο από μία χιλιετία μετά. Το επίπεδο μηχανολογικού σχεδιασμού του μηχανισμού είναι σε κάθε περίπτωση εκπληκτικό.
 |
| Αντίγραφο του μηχανισμού των Αντικυθήρων σύμφωνα με την έρευνα του καθηγητή Derek de Solla Price, σε συνεργασία με τον ερευνητή του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος Χαράλαμπο Καράκαλο. |
Όχι. Οποιαδήποτε υπόνοια πως ο Μηχανισμός αποτελεί απάτη απορρίπτεται αμέσως, μόλις κάποιος τον δει. Από την κατάσταση των θραυσμάτων που έχουν απομείνει, γίνεται ξεκάθαρο πως ο Μηχανισμός βρισκόταν μέσα στη θάλασσα για πάρα πολύ καιρό. Μια επιπλέον απόδειξη ότι δεν είναι απάτη, κυριολεκτικά προέρχεται από το εσωτερικό του ίδιου του Μηχανισμού. Περισσότερες ενδείξεις του σκοπού και της λειτουργίας του Μηχανισμού αποκαλύφθηκαν πρόσφατα με τα αποτελέσματα της Υπολογιστικής Τομογραφίας. Σ' αυτά περιλαμβάνονται επιγραφές που θα ήταν σχεδόν απίθανο να είναι πλαστές.
Διαβάστε περισσότερα: www.antikythera-mechanism.gr
7/6/12
Ψηφιακά κυκλώματα με ανθρώπινα κύτταρα
 |
| Τα ψηφιακά κυκλώματα βασίζονται στις λογικές πύλες ΑΝD, NOR, NAND κλπ |
Με εμβρυϊκά κύτταρα ανθρώπινου νεφρού
Οι ερευνητές της Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Ζυρίχης με επικεφαλής τον Μάρτιν Φουσενένγκερ ανέπτυξαν τις βιολογικές εκδοχές των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων δημιουργώντας έναν «ημι-αθροιστή» και έναν «ημι-αφαιρέτη» με δυο ομάδες εμβρυϊκών κυττάρων του νεφρού.
Οπως υποδηλώνουν αυτοί οι ασυνήθιστοι για κυτταρικές διεργασίες όροι, οι ομάδες επιφορτίστηκαν αντίστοιχα με τον ρόλο να προσθέτουν ή να αφαιρούν δυο δυαδικούς αριθμούς, δημιουργώντας στην ουσία μια καθοριστική – αν και πρωτόλεια – βάση για τη μελλοντική ανάπτυξη ενός υπολογιστή μέσα στο ανθρώπινο σώμα.
Το εκπληκτικό αυτό επίτευγμα, το οποίο δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature», δεν συνίσταται μόνο στο γεγονός ότι αποτελεί το πιο σύνθετο βιολογικό ψηφιακό κύκλωμα που έχει δημιουργηθεί ως σήμερα αλλά, επί πλέον, στο ότι αναπτύχθηκε με ανθρώπινα κύτταρα. Τα περισσότερα ικανά να εκτελέσουν απλές αριθμητικές πράξεις βιολογικά κυκλώματα που έχουν παρουσιαστεί ως τώρα έχουν ως βάση μόρια DNA ή βακτηρίων, κάτι το οποίο σημαίνει ότι είναι δύσκολο να ενσωματωθούν στον άνθρωπο.
«Προκειμένου να έχει οποιαδήποτε θεραπευτική αξία στο μέλλον πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό με κύτταρα θηλαστικών» τόνισε ο κ. Φουσενέγκερ.
Φυσικά χημικά αντί για ηλεκτρόνια
Στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές οι πληροφορίες κωδικοποιούνται με βάση τα ψηφία «1» και «0» τα οποία καθορίζονται από την παρουσία ή την απουσία ηλεκτρικής τάσης. Στο βιολογικό κύκλωμα των ελβετών ερευνητών χρησιμοποιήθηκαν δυο φυσικές χημικές ουσίες: το αντιβιοτικό ερυθρομυκίνη και η φλορετίνη, η οποία βρίσκεται στα φύλλα της μηλιάς.
Για παράδειγμα, στην περίπτωση της πύλης AND πρέπει να είναι παρούσες στην «είσοδο» και η φλορετίνη και η ερυθρομυκίνη – για να πάρουμε το «1» στην έξοδο. Η ένδειξη «1» εκφράζεται από τον σχηματισμό μιας φθορίζουσας πρωτεΐνης, που προκαλεί τη λάμψη του κυττάρου. Αν ένα από τα δύο «σήματα εισόδου» λείπει, τότε δεν σχηματίζεται η φθορίζουσα ουσία και κύτταρο δεν λάμπει - έτσι εκφράζεται το «0».
Το πιο εντυπωσιακό σε αυτή τη διαδικασία είναι ότι συντελείται παράλληλα και χωρίς να εμποδίζει τις συνήθεις λειτουργίες των κυττάρων, κάτι το οποίο σημαίνει ότι τους επιτρέπει να λειτουργούν ως υπολογιστικά κυκλώματα ενώ συνεχίζουν να επιτελούν τον ρόλο τους ως φυσιολογικά κύτταρα του οργανισμού.
Στόχος των ερευνητών είναι να βελτιώσουν τα βιολογικά κυκλώματα του είδους με απώτερο όνειρο τη δημιουργία βιολογικών υπολογιστών οι οποίοι θα είναι πιο ευέλικτοι από τους ηλεκτρονικούς ομολόγους τους. Αυτό γιατί οι ουσίες που δημιουργούν τα «ψηφία» τους θα μπορούν να αλλάζουν ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες, κάνοντας για παράδειγμα τον υπολογιστή να «συλλαμβάνει» ως σήμα εισροής πληροφοριών την παρουσία μιας φλεγμονής και να αντιδρά χορηγώντας ως «εκροή» το κατάλληλο φάρμακο.
tovima.gr - sciencedaily.com
22/5/12
Αποθήκευση ψηφιακών δεδομένων σε DNA ζωντανών κυττάρων
Αμερικανικό πείραμα μετατρέπει το DNA σε μνήμη RAM
Μια πειραματική μέθοδος που επιτρέπει την εγγραφή ψηφιακής πληροφορίας στο γενετικό υλικό βακτηρίων είναι το τελευταίο ορόσημο στο χώρο της συνθετικής πληροφορίας.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στην Καλιφόρνια χρησιμοποίησαν ένα συνδυασμό ενζύμων για να κωδικοποιήσουν 1 bit πληροφορίας στο γενετικό υλικό του βακτηρίου Escherichia coli.
Η αποθήκευση ενός και μόνο bit δεν ακούγεται σημαντικό επίτευγμα, στην πραγματικότητα όμως ήταν ένας τεχνικός άθλος που ίσως ανοίγει το δρόμο για τους πρώτους βιολογικούς υπολογιστές.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην έγκριτη επιθεώρηση PNAS.
Ψηφιακό DNA
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, οι βιολόγοι γνωρίζουν ότι η γενετική πληροφορία είναι κυριολεκτικά ψηφιακή. Σε αντίθεση όμως με τους υπολογιστές, οι οποίοι κωδικοποιούν την πληροφορία με δύο μόνο ψηφία (στο δυαδικό σύστημα του «0» και του «1»), το αλφάβητο του DNA αποτελείται από τέσσερα ψηφία, τις χημικές βάσεις Α, Τ, C, G.
Θεωρητικά, είναι δυνατό να χρησιμοποιήσει κανείς αυτά τα τέσσερα γράμματα για να κωδικοποιήσει οποιαδήποτε πληροφορία (πχ λέξεις) σε μόρια DNA. Όμως, το πρόβλημα με αυτού του είδους τη μνήμη είναι ότι το περιεχόμενό της δεν μπορεί να διαγραφεί και να επανεγγραφεί κατά βούληση, όπως συμβαίνει με τη μνήμη RAM των υπολογιστών.
Αντίθετα, η νέα βιολογική μνήμη του Στάνφορντ είναι πραγματικά επανεγγράψιμη -το αποθηκευμένο bit πληροφορίας μπορεί να αλλάξει τιμή («0» ή «1») μέχρι και 16 φορές χωρίς να αλλοιωθεί.
Σε αυτή την περίπτωση, όμως, η πληροφορία δεν κωδικοποιείται στην αλληλουχία των βάσεων του μορίου DNA, αλλά στον προσανατολισμό του μορίου. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δύο ένζυμα που προέρχονται από ιούς, τα οποία μπορούν να αποκόπτουν τμήματα του DNA, να αντιστρέφουν τον προσανατολισμό τους και να τα επανασυνδέουν πίσω στην αρχική τους θέση.
Για παράδειγμα, αν η αλληλουχία του DNA έχει προσανατολισμό A→Β, το bit λαμβάνει την τιμή «1». Όταν αργότερα ο προσανατολισμός της αλληλουχίας αλλάξει σε Β→Α, το bit παίρνει την τιμή «0».
Ο προσανατολισμός της αλληλουχίας μπορεί να αλλάζει κατά βούληση με τον προσεκτικό έλεγχο των δύο ενζύμων, τα οποία αποκόπτουν, αντιστρέφουν και επανασυνδέουν την αλληλουχία στο DNA του βακτηρίου.
Και αλλαγή του προσανατολισμού γίνεται ορατή διά γυμνού οφθαλμού, καθώς αλλάζει την έκφραση (λειτουργία) ορισμένων γονιδίων, έτσι ώστε το βακτήριο να αλλάζει χρώμα ανάλογα με το εάν το bit λαμβάνει την τιμή «0» ή «1».
Η λειτουργία του συστήματος ακούγεται απλή, στην πραγματικότητα όμως οι ερευνητές πειραματίζονταν επί τρία χρόνια με 750 διαφορετικούς σχεδιασμούς, πριν καταφέρουν τελικά να δημιουργήσουν τη ζωντανή RAM.
Σκοπεύουν τώρα να συνεχίσουν τις προσπάθειες, ακόμα και για μια δεκαετία αν χρειαστεί, προκειμένου να αυξήσουν το μέγεθος της μνήμης στο 1 byte, το οποίο περιλαμβάνει 8 bit.
Newsroom ΔΟΛ - sciencedaily.com
 |
| Το "ψηφιακό" βακτήριο αλλάζει χρώμα ανάλογα με το εάν το bit λαμβάνει την τιμή «0» ή «1». Χρησιμοποιείται μια τεχνική που για συντομία ονομάζεται RAD (Recombinase Addressable Data) |
Ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στην Καλιφόρνια χρησιμοποίησαν ένα συνδυασμό ενζύμων για να κωδικοποιήσουν 1 bit πληροφορίας στο γενετικό υλικό του βακτηρίου Escherichia coli.
Η αποθήκευση ενός και μόνο bit δεν ακούγεται σημαντικό επίτευγμα, στην πραγματικότητα όμως ήταν ένας τεχνικός άθλος που ίσως ανοίγει το δρόμο για τους πρώτους βιολογικούς υπολογιστές.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην έγκριτη επιθεώρηση PNAS.
Ψηφιακό DNA
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, οι βιολόγοι γνωρίζουν ότι η γενετική πληροφορία είναι κυριολεκτικά ψηφιακή. Σε αντίθεση όμως με τους υπολογιστές, οι οποίοι κωδικοποιούν την πληροφορία με δύο μόνο ψηφία (στο δυαδικό σύστημα του «0» και του «1»), το αλφάβητο του DNA αποτελείται από τέσσερα ψηφία, τις χημικές βάσεις Α, Τ, C, G.
Θεωρητικά, είναι δυνατό να χρησιμοποιήσει κανείς αυτά τα τέσσερα γράμματα για να κωδικοποιήσει οποιαδήποτε πληροφορία (πχ λέξεις) σε μόρια DNA. Όμως, το πρόβλημα με αυτού του είδους τη μνήμη είναι ότι το περιεχόμενό της δεν μπορεί να διαγραφεί και να επανεγγραφεί κατά βούληση, όπως συμβαίνει με τη μνήμη RAM των υπολογιστών.
Αντίθετα, η νέα βιολογική μνήμη του Στάνφορντ είναι πραγματικά επανεγγράψιμη -το αποθηκευμένο bit πληροφορίας μπορεί να αλλάξει τιμή («0» ή «1») μέχρι και 16 φορές χωρίς να αλλοιωθεί.
Σε αυτή την περίπτωση, όμως, η πληροφορία δεν κωδικοποιείται στην αλληλουχία των βάσεων του μορίου DNA, αλλά στον προσανατολισμό του μορίου. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δύο ένζυμα που προέρχονται από ιούς, τα οποία μπορούν να αποκόπτουν τμήματα του DNA, να αντιστρέφουν τον προσανατολισμό τους και να τα επανασυνδέουν πίσω στην αρχική τους θέση.
Για παράδειγμα, αν η αλληλουχία του DNA έχει προσανατολισμό A→Β, το bit λαμβάνει την τιμή «1». Όταν αργότερα ο προσανατολισμός της αλληλουχίας αλλάξει σε Β→Α, το bit παίρνει την τιμή «0».
Ο προσανατολισμός της αλληλουχίας μπορεί να αλλάζει κατά βούληση με τον προσεκτικό έλεγχο των δύο ενζύμων, τα οποία αποκόπτουν, αντιστρέφουν και επανασυνδέουν την αλληλουχία στο DNA του βακτηρίου.
Και αλλαγή του προσανατολισμού γίνεται ορατή διά γυμνού οφθαλμού, καθώς αλλάζει την έκφραση (λειτουργία) ορισμένων γονιδίων, έτσι ώστε το βακτήριο να αλλάζει χρώμα ανάλογα με το εάν το bit λαμβάνει την τιμή «0» ή «1».
Η λειτουργία του συστήματος ακούγεται απλή, στην πραγματικότητα όμως οι ερευνητές πειραματίζονταν επί τρία χρόνια με 750 διαφορετικούς σχεδιασμούς, πριν καταφέρουν τελικά να δημιουργήσουν τη ζωντανή RAM.
Σκοπεύουν τώρα να συνεχίσουν τις προσπάθειες, ακόμα και για μια δεκαετία αν χρειαστεί, προκειμένου να αυξήσουν το μέγεθος της μνήμης στο 1 byte, το οποίο περιλαμβάνει 8 bit.
Newsroom ΔΟΛ - sciencedaily.com
18/5/12
Memristor, η ιδανική μνήμη που ποτέ δεν σβήνει
 |
| Κύκλωμα της HP αποτελούμενο από 17 memristor, όπως φαίνεται στο μικροσκόπιο ατομικής δύναμης (Φωτογραφία: HP) |
Η αξιοποίηση του memristor (memory resistor ή μνημονική αντίσταση), μιας ιδέας που είχε προταθεί σε θεωρητικό επίπεδο πριν από 40 χρόνια, δείχνει τώρα να έρχεται πιο κοντά στην εμπορική αξιοποίηση: Ευρωπαίοι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι κατάφεραν να παράξουν τέτοια κυκλώματα χρησιμοποιώντας τις τεχνικές που εφαρμόζονται σήμερα στην παραγωγή ημιαγωγών.
Η πειραματική συσκευή τους, η οποία παρουσιάζεται στο Journal of Applied Physics, λειτουργεί τόσο γρήγορα ώστε η ταχύτητά της στην αποθήκευση δεδομένων «δεν μπορούσε καν να μετρηθεί».
Στο μέλλον, τα memristor θα μπορούσαν όχι μόνο να διαδεχθούν τη μνήμη flash, αλλά και να αξιοποιηθούν σε υπολογιστές που ανοίγουν στιγμιαία, ή σε τσιπ που συνδυάζουν τον επεξεργαστή και τη μνήμη.
Η δημιουργία των memristor είχε προβλεφθεί σε θεωρητικό επίπεδο το 1971 από τον καθηγητή Λίον Τσουά στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. Τα πρώτα λειτουργικά memristor παρουσιάστηκαν το 2010 από τη Hewlett-Packard, η οποία συνεργάζεται τώρα με νοτιοκορεατική Hynix για την έναρξη της μαζικής παραγωγής τους το 2013.
Το memristor, ανέφερε τότε η HP, συνιστά το τέταρτο θεμελιώδες δομικό στοιχείο των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων, έπειτα από τον πυκνωτή, την αντίσταση και τον επαγωγέα.
H HP χρησιμοποιεί στα δικά της memristor διάφορα εξωτικά υλικά και ασυνήθιστες μεθόδους παραγωγής, ενώ αντίθετα η νέα μελέτη περιγράφει τεχνικές μάλλον γνώριμες στη βιομηχανία του πυριτίου.
Όπως εξηγεί στο BBC ο Άντονι Κένιον του University College London, η ομάδα του αναφώνησε «Εύρηκα!» στη διάρκεια ενός άσχετου πειράματος που αφορούσε συσκευές πυριτίου για φωτοδιόδους (LED).
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι, πάνω στις συσκευές τους, το πυρίτιο είχε αντιδράσει με το οξυγόνο και είχε σχηματιστεί ένα στρώμα οξειδίου του πυριτίου, το οποίο περιέργως συμπεριφερόταν ως memristor.
Όταν πειραματίστηκαν με την αποθήκευση δεδομένων σε αυτήν τη νέα συσκευή, οι επιδόσεις της ήταν εντυπωσιακές: «Οι συσκευές μνήμης flash ανοίγουν και κλείνουν κάθε 10.000 νανοδευτερόλεπτα [δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου]. Οι δικές μας όμως συσκευές δεν μπορούμε καν να μετρήσουμε πόσο γρήγορες είναι» αναφέρει ο Δρ Κένιον.
«Ο εξοπλισμός μας κατεβαίνει μόνο μέχρι τα 90 νανοδευτερόλεπτα. Οπότε [το memristor] πρέπει να είναι τουλάχιστον τόσο γρήγορο, αν όχι και ταχύτερο».
Ο ερευνητής ελπίζει τώρα ότι η ανακάλυψη της ομάδας του θα αξιοποιηθεί σύντομα στην αγορά: «Βρισκόμαστε σε επαφές με μεγάλα ονόματα της βιομηχανίας σχετικά με την εμπορική του αξιοποίηση» αναφέρει ο ίδιος.
Μένει λοιπόν να δούμε αν η ιδέα της ομάδας του θα φτάσει στην αγορά νωρίτερα από τα memristor της Hewlett-Packard.
www.tanea.gr - bbc.co.uk
12/4/12
To πρώτο δίκτυο για τη σύνδεση κβαντικών υπολογιστών
Η υπόσχεση των κβαντικών υπολογιστών έρχεται ένα βήμα πιο κοντά στην υλοποίηση με την παρουσίαση του πρώτου πειραματικού κβαντικού δικτύου, μέσω του οποίου συνδέθηκαν δύο εργαστήρια στη Γερμανία.
Αρκετά ερευνητικά ιδρύματα σε όλο τον κόσμο έχουν παρουσιάσει υποτυπώδεις κβαντικούς υπολογιστές, ωστόσο ένα βασικό πρόβλημα που δεν έχει ακόμα λυθεί είναι η σύνδεση αυτών των συστημάτων σε δίκτυα.
Το πρώτο κβαντικό δίκτυο επιτρέπει τώρα τη μετάδοση πληροφοριών υπό τη μορφή μεμονωμένων φωτονίων που ταξιδεύουν μέσα σε μια οπτική ίνα. Η πληροφορία αποθηκεύεται στη συνέχεια υπό τη μορφή μεμονωμένων ατόμων.
Η εντυπωσιακή μελέτη δημοσιεύεται την Πέμπτη στο περιοδικό Nature.
Και μηδέν και ένα
Στους σημερινούς υπολογιστές, η ελάχιστη ποσότητα πληροφορίας είναι το λεγόμενο bit, το οποίο μπορεί να πάρει είτε την τιμή «0» είτε την τιμή «1».
Στον παράξενο κόσμο της κβαντομηχανικής, όμως, τα σωματίδια μπορούν να βρίσκονται σε δύο καταστάσεις ταυτόχρονα. Και αυτό σημαίνει ότι ένα «κβαντικό bit», ή qubit, μπορεί να παίρνει τις τιμές «0», «1», ή «0 και 1» ταυτόχρονα.
Η ιδιότητα αυτή θα επέτρεπε στους κβαντικούς υπολογιστές να εκτελούν πολλούς υπολογισμούς ταυτόχρονα και παράλληλα -θα μπορούσαν για παράδειγμα να «σπάνε» κρυπτογραφημένα δεδομένα σχεδόν ακαριαία, εξετάζοντας ταυτόχρονα όλες τις πιθανές λύσεις στο πρόβλημα.
Μια άλλη εφαρμογή των κβαντικών συστημάτων θα ήταν η μετάδοση κρυπτογραφημένων δεδομένων τα οποία θα ήταν αδύνατο να υποκλαπούν από χάκερ.
Κβαντική δικτύωση
Οι εφαρμογές των κβαντικών υπολογιστών θα ήταν όμως περιορισμένες χωρίς τη δυνατότητα διασύνδεσής τους.
Μια υποψήφια λύση προτείνουν τώρα ερευνητές του Ινστιτούτου Κβαντικής Οπτικής Max Planck στο Γκάρχινγκ της Γερμανίας. Το σύστημά τους αποτελείται από δύο κόμβους που μπορούν να μεταδίδουν, να λαμβάνουν και να αποθηκεύουν qubit.
Στο πρώτο στάδιο, η πληροφορία αποθηκεύεται στον κόμβο κωδικοποιημένη στην κβαντική κατάσταση ενός ατόμου ρουβιδίου. Το άτομο αυτό μπορεί στη συνέχεια να μεταδώσει την πληροφορία εκπέμποντας ένα φωτόνιο, το οποίο μεταδίδεται στον δεύτερο κόμβο του δικτύου μέσω μιας οπτικής ίνας μήκους 60 μέτρων. Συγκεκριμένα, η κβαντική κατάσταση του ατόμου κωδικοποιείται στην κατάσταση πόλωσης του φωτονίου (πόλωση είναι μια ιδιότητα των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων του φωτός που περιγράφει το επίπεδο πάνω στο οποίο κινούνται).
Όταν αυτό το φωτόνιο φτάσει στην άλλη άκρη του δικτύου, απορροφάται από ένα ίδιο άτομο ρουβιδίου, του οποίου η κβαντική κατάσταση αλλάζει και γίνεται ίδια με την κβαντική κατάσταση του ατόμου στον πρώτο κόμβο.
Η διαδικασία ισοδυναμεί τελικά με τη μετάδοση ενός qubit πληροφορίας από τον ένα κόμβο στον άλλο.
Η ύλη συναντά το φως
Το πρωτότυπο του πρώτου κβαντικού δικτύου δείχνει να λύνει ένα βασικό πρόβλημα των κβαντικών συστημάτων.
Ορισμένα από αυτά τα συστήματα χρησιμοποιούν άτομα, τα οποία παραμένουν ακίνητα και είναι έτσι ιδανικά για την αποθήκευση της πληροφορίας, ενώ άλλα συστήματα χρησιμοποιούν φωτόνια, τα οποία κινούνται ασταμάτητα και είναι έτσι ιδανικά για τη μετάδοση της πληροφορίας.
Το πρόβλημα είναι ότι είναι δύσκολο να χρησιμοποιήσει κανείς άτομα και φωτόνια ταυτόχρονα, αφού αυτά τα δύο είδη σωματιδίων σπάνια αλληλεπιδρούν.
Για να ξεπεράσουν το εμπόδιο, οι Γερμανοί ερευνητές τοποθέτησαν τα άτομα ρουβιδίου μέσα σε κοιλότητες με ανακλαστικά τοιχώματα. Το φωτόνιο που εισέρχεται στην κοιλότητα αναπηδά στα τοιχώματα χιλιάδες φορές, μέχρι που τελικά τυχαίνει να αλληλεπιδράσει με το άτομο ρουβιδίου και να του μεταδώσει την πληροφορία που μεταφέρει.
Η λύση είναι ευφυής, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι έτοιμη για πρακτική εφαρμογή: τα περισσότερα από τα φωτόνια που μεταδίδονται στο δίκτυο τελικά χάνονται στην πορεία, και η μετάδοση της πληροφορίας πετυχαίνει μόνο στο 0,2% των περιπτώσεων.
Οι ερευνητές, πάντως, είναι αισιόδοξοι ότι θα αντιμετωπίσουν σταδιακά αυτούς τους περιορισμούς και θα βελτιώσουν το δίκτυο αρκετά ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στους κβαντικούς υπολογιστές του μέλλοντος.
news.in.gr
4/4/12
Η ΙΒΜ κατασκευάζει τον ισχυρότερο υπολογιστή του κόσμου
Θα επεξεργάζεται τα δεδομένα της συστοιχίας ραδιοτηλεσκοπίων Square Kilometer Array (SKA)
Η ΙΒΜ αναπτύσσει έναν πανίσχυρο υπολογιστή ο οποίος θα επεξεργάζεται τον ωκεανό των δεδομένων που θα παράγει καθημερινά το επίγειο διαστημικό παρατηρητήριο SKA που θα τεθεί σε λειτουργία σε περίπου μια δεκαετία. Ο υπολογιστής ή καλύτερα το γιγάντιο υπολογιστικό σύστημα που ονομάζεται Dense Apperture Array θα αποτελείται από πολλές υπομονάδες και όταν τεθεί σε λειτουργία θα είναι ο ισχυρότερος υπολογιστής στον κόσμο.
Το SKA
Το SKA θα αποτελείται από μια συστοιχία περίπου 3 χιλιάδων ραδιοτηλεσκοπίων διαμέτρου 15 μέτρων το καθένα. Τα τηλεσκόπια θα είναι τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο σε μια έκταση ίση με 200 γήπεδα ποδοσφαίρου. Το συνολικό άνοιγμά τους θα είναι ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο και γι αυτό το σούπερ τηλεσκόπιο που θα προκύψει τελικά έλαβε την ονομασία Square Kilometer Array (SKA).
Στο SKA θα είναι συνδεδεμένοι περί τους 100 σταθμούς παρατήρησης. Από αυτούς οι 25 θα βρίσκονται συγκεντρωμένοι σε έναν πυρήνα διαμέτρου 5 χιλιομέτρων, άλλοι 25 σε έναν μεγαλύτερο κύκλο 50 χιλιομέτρων και οι υπόλοιποι 50 σε μια μεγάλη περιοχή ακτίνας 3.000 χιλιομέτρων. Το SKA θα επιτρέψει στους επιστήμονες να εντοπίσουν και να μελετήσουν δισεκατομμύρια γαλαξίες, να «ταξιδέψουν» στις απαρχές του Σύμπαντος και να ελέγξουν την ακρίβεια των θεωριών του Αϊνστάιν.
Στην κατασκευή του SKA συμμετέχουν 67 οργανισμοί και πανεπιστήμια από 20 χώρες και, αν όλα πάνε σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η εγκατάσταση θα ξεκινήσει να κατασκευάζεται το 2016. Η Νότιος Αφρική και η Αυστραλία είναι οι επικρατέστερες περιοχές για να το φιλοξενήσουν και αύριο στο Αμστερνταμ αναμένεται να συζητηθεί το ζήτημα της τοποθεσίας. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η κατασκευή του θα ξεκινήσει σε τέσσερα χρόνια και θα ολοκληρωθεί το 2024.
O υπολογιστής του … διαστήματος
Το SKA θα παράγει πολλά Petabits/δευτερόλεπτο, ένα petabit ισούται με ένα τετράκις εκατομμύρια bits. Η ποσότητα των δεδομένων που θα παράγει ημερησίως το SKA θα είναι 100 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της κίνησης στο Internet σε παγκόσμιο επίπεδο, 100 φορές μεγαλύτερη από την ετήσια παραγωγή δεδομένων του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN και αρκετή για να «γεμίσουν» 15 εκατομμύρια iPod 64GB.
Στόχος των κατασκευαστών είναι ο σούπερ υπολογιστής του να μπορεί να πραγματοποιεί ένα τρισεκατομμύριο υπολογισμούς/δευτερόλεπτο! Ενδεικτικό της ισχύος του υπολογιστή είναι ότι αν ενώναμε τους ένα εκατομμύριο ισχυρότερους υπολογιστές στον κόσμο και πάλι ο υπολογιστής που αναπτύσσει η IBM θα εξακολουθούσε να είναι ισχυρότερος.
tovima.gr - dailymail.co.uk
Η ΙΒΜ αναπτύσσει έναν πανίσχυρο υπολογιστή ο οποίος θα επεξεργάζεται τον ωκεανό των δεδομένων που θα παράγει καθημερινά το επίγειο διαστημικό παρατηρητήριο SKA που θα τεθεί σε λειτουργία σε περίπου μια δεκαετία. Ο υπολογιστής ή καλύτερα το γιγάντιο υπολογιστικό σύστημα που ονομάζεται Dense Apperture Array θα αποτελείται από πολλές υπομονάδες και όταν τεθεί σε λειτουργία θα είναι ο ισχυρότερος υπολογιστής στον κόσμο.
Το SKA
Το SKA θα αποτελείται από μια συστοιχία περίπου 3 χιλιάδων ραδιοτηλεσκοπίων διαμέτρου 15 μέτρων το καθένα. Τα τηλεσκόπια θα είναι τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο σε μια έκταση ίση με 200 γήπεδα ποδοσφαίρου. Το συνολικό άνοιγμά τους θα είναι ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο και γι αυτό το σούπερ τηλεσκόπιο που θα προκύψει τελικά έλαβε την ονομασία Square Kilometer Array (SKA).
Στο SKA θα είναι συνδεδεμένοι περί τους 100 σταθμούς παρατήρησης. Από αυτούς οι 25 θα βρίσκονται συγκεντρωμένοι σε έναν πυρήνα διαμέτρου 5 χιλιομέτρων, άλλοι 25 σε έναν μεγαλύτερο κύκλο 50 χιλιομέτρων και οι υπόλοιποι 50 σε μια μεγάλη περιοχή ακτίνας 3.000 χιλιομέτρων. Το SKA θα επιτρέψει στους επιστήμονες να εντοπίσουν και να μελετήσουν δισεκατομμύρια γαλαξίες, να «ταξιδέψουν» στις απαρχές του Σύμπαντος και να ελέγξουν την ακρίβεια των θεωριών του Αϊνστάιν.
Στην κατασκευή του SKA συμμετέχουν 67 οργανισμοί και πανεπιστήμια από 20 χώρες και, αν όλα πάνε σύμφωνα με τον σχεδιασμό, η εγκατάσταση θα ξεκινήσει να κατασκευάζεται το 2016. Η Νότιος Αφρική και η Αυστραλία είναι οι επικρατέστερες περιοχές για να το φιλοξενήσουν και αύριο στο Αμστερνταμ αναμένεται να συζητηθεί το ζήτημα της τοποθεσίας. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η κατασκευή του θα ξεκινήσει σε τέσσερα χρόνια και θα ολοκληρωθεί το 2024.
O υπολογιστής του … διαστήματος
Το SKA θα παράγει πολλά Petabits/δευτερόλεπτο, ένα petabit ισούται με ένα τετράκις εκατομμύρια bits. Η ποσότητα των δεδομένων που θα παράγει ημερησίως το SKA θα είναι 100 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της κίνησης στο Internet σε παγκόσμιο επίπεδο, 100 φορές μεγαλύτερη από την ετήσια παραγωγή δεδομένων του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN και αρκετή για να «γεμίσουν» 15 εκατομμύρια iPod 64GB.
Στόχος των κατασκευαστών είναι ο σούπερ υπολογιστής του να μπορεί να πραγματοποιεί ένα τρισεκατομμύριο υπολογισμούς/δευτερόλεπτο! Ενδεικτικό της ισχύος του υπολογιστή είναι ότι αν ενώναμε τους ένα εκατομμύριο ισχυρότερους υπολογιστές στον κόσμο και πάλι ο υπολογιστής που αναπτύσσει η IBM θα εξακολουθούσε να είναι ισχυρότερος.
tovima.gr - dailymail.co.uk
13/2/12
Bιολογικό κομπιούτερ αποκρυπτογραφεί εικόνες
... που είναι αποθηκευμένες σε τσιπ από DNA
Αμερικανοί και Ισραηλινοί επιστήμονες, δημιούργησαν ένα βιολογικό κομπιούτερ, κατασκευασμένο αποκλειστικά από βιομόρια, που είναι ικανό να αποκρυπτογραφεί εικόνες κωδικοποιημένες σε «τσιπ» από DNA.
Αν και το DNA έχει χρησιμοποιηθεί ξανά στο παρελθόν για κρυπτογράφηση δεδομένων, είναι η πρώτη φορά που επιτυγχάνεται η ανάπτυξη ενός μοριακού κρυπτογραφικού συστήματος εικόνων, με βάση έναν «υπολογιστή» DNA. Πρόκειται για ένα ακόμα βήμα στον «γάμο» ανάμεσα στη βιολογία και στην επιστήμη των υπολογιστών. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ερευνών Scripps της Καλιφόρνιας και του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Technion του Ισραήλ, με επικεφαλής τον καθηγητή Εχούντ Κεϊνάν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο γερμανικό περιοδικό για θέματα χημείας «Angewandte Chemie», χρησιμοποίησαν το κατάλληλο λογισμικό στον βιολογικό υπολογιστή και μπόρεσαν να αποκρυπτογραφήσουν μια σειρά από εικόνες.
Οι παραδοσιακοί υπολογιστές, οι οποίοι είναι ηλεκτρονικοί, αποτελούν μηχανήματα από μέταλλα και πλαστικό που χειρίζονται ηλεκτρονικά σήματα εισόδου και εξόδου με το κατάλληλο λογισμικό, δηλαδή με μια διαδοχή εντολών που δίδεται στο μηχάνημα με την μορφή ηλεκτρονικών σημάτων. Στην περίπτωση των βιολογικών κομπιούτερ, όλα τα βασικά συστατικά (υλικό, λογισμικό, σήματα εισόδου- εξόδου) είναι μόρια. Από μια άποψη, άλλωστε, όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί- και οι άνθρωποι- δεν είναι παρά βιολογικοί υπολογιστές. Σε ένα βιολογικό κομπιούτερ, τόσο το υλικό (hardware), όσο και το λογισμικό (software), είναι πολύπλοκα βιολογικά μόρια που ενεργοποιούν το ένα το άλλο, έτσι ώστε τελικά να επιτελέσουν ένα προκαθορισμένο χημικό έργο. Το αρχικό «σήμα εισόδου» είναι ένα μόριο, το οποίο στη συνέχεια, με τη βοήθεια ενός «λογισμικού», υφίσταται μια σειρά από αλλαγές, ώσπου τελικά προκύπτει στην «έξοδο» ένα διαφορετικό βιομόριο.
Από εξωτερική σκοπιά, ένα βιολογικό κομπιούτερ δεν είναι παρά ένα διάλυμα χημικών στοιχείων σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα. Διάφορα μικρά μόρια DNA ανακατεύονται με επιλεγμένα ένζυμα DNA και άλλες πρωτεΐνες. Ανάλογα με το ιδιαίτερο μίγμα που έχουν δημιουργήσει, οι επιστήμονες «καθοδηγούν» τη βιοχημική διαδικασία προς ένα συγκεκριμένο επιθυμητό αποτέλεσμα. Ο κρυπτογραφικός βιολογικός υπολογιστής δημιουργήθηκε με βάση τις αρχές του διάσημου Βρετανού μαθηματικού και κρυπτογράφου 'Αλαν Τιούρινγκ.
Τα πειράματα των επιστημόνων έδειξαν ότι ένας πλούτος πληροφοριών μπορεί να αποθηκευτεί και να κρυπτογραφηθεί σε μόρια DNA και μετά να αποκρυπτογραφηθεί. Η όλη διαδικασία είναι ιδιαίτερα γρήγορη και εκτιμάται, σύμφωνα με τον Κεϊνάν, ότι ο αριθμός των εικόνων, οι οποίες θα είναι δυνατό να κρυπτογραφηθούν σε τσιπ από DNA, θα είναι αστρονομικά μεγάλος. Δεν είναι έτσι παράξενο που ήδη μεγάλες εταιρίες πληροφορικής (και όχι μόνο) έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη βιολογικών υπολογιστικών συστημάτων.
kathimerini.gr - engadget.com
Αμερικανοί και Ισραηλινοί επιστήμονες, δημιούργησαν ένα βιολογικό κομπιούτερ, κατασκευασμένο αποκλειστικά από βιομόρια, που είναι ικανό να αποκρυπτογραφεί εικόνες κωδικοποιημένες σε «τσιπ» από DNA.
Οι παραδοσιακοί υπολογιστές, οι οποίοι είναι ηλεκτρονικοί, αποτελούν μηχανήματα από μέταλλα και πλαστικό που χειρίζονται ηλεκτρονικά σήματα εισόδου και εξόδου με το κατάλληλο λογισμικό, δηλαδή με μια διαδοχή εντολών που δίδεται στο μηχάνημα με την μορφή ηλεκτρονικών σημάτων. Στην περίπτωση των βιολογικών κομπιούτερ, όλα τα βασικά συστατικά (υλικό, λογισμικό, σήματα εισόδου- εξόδου) είναι μόρια. Από μια άποψη, άλλωστε, όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί- και οι άνθρωποι- δεν είναι παρά βιολογικοί υπολογιστές. Σε ένα βιολογικό κομπιούτερ, τόσο το υλικό (hardware), όσο και το λογισμικό (software), είναι πολύπλοκα βιολογικά μόρια που ενεργοποιούν το ένα το άλλο, έτσι ώστε τελικά να επιτελέσουν ένα προκαθορισμένο χημικό έργο. Το αρχικό «σήμα εισόδου» είναι ένα μόριο, το οποίο στη συνέχεια, με τη βοήθεια ενός «λογισμικού», υφίσταται μια σειρά από αλλαγές, ώσπου τελικά προκύπτει στην «έξοδο» ένα διαφορετικό βιομόριο.
Από εξωτερική σκοπιά, ένα βιολογικό κομπιούτερ δεν είναι παρά ένα διάλυμα χημικών στοιχείων σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα. Διάφορα μικρά μόρια DNA ανακατεύονται με επιλεγμένα ένζυμα DNA και άλλες πρωτεΐνες. Ανάλογα με το ιδιαίτερο μίγμα που έχουν δημιουργήσει, οι επιστήμονες «καθοδηγούν» τη βιοχημική διαδικασία προς ένα συγκεκριμένο επιθυμητό αποτέλεσμα. Ο κρυπτογραφικός βιολογικός υπολογιστής δημιουργήθηκε με βάση τις αρχές του διάσημου Βρετανού μαθηματικού και κρυπτογράφου 'Αλαν Τιούρινγκ.
Τα πειράματα των επιστημόνων έδειξαν ότι ένας πλούτος πληροφοριών μπορεί να αποθηκευτεί και να κρυπτογραφηθεί σε μόρια DNA και μετά να αποκρυπτογραφηθεί. Η όλη διαδικασία είναι ιδιαίτερα γρήγορη και εκτιμάται, σύμφωνα με τον Κεϊνάν, ότι ο αριθμός των εικόνων, οι οποίες θα είναι δυνατό να κρυπτογραφηθούν σε τσιπ από DNA, θα είναι αστρονομικά μεγάλος. Δεν είναι έτσι παράξενο που ήδη μεγάλες εταιρίες πληροφορικής (και όχι μόνο) έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη βιολογικών υπολογιστικών συστημάτων.
kathimerini.gr - engadget.com
3/2/12
iOptik, φακοί επαφής εικονικής πραγματικότητας
http://youtu.be/khWE-GYccRg
Φακούς επαφής από το μέλλον, ικανούς να ενισχύουν την όραση με τρισδιάστατες πανοραμικές εικόνες, σχεδίασαν οι ειδικοί της αμερικανικής εταιρείας Innovega.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με χρηματοδότηση της Υπηρεσίας Προηγμένων Αμυντικών Ερευνητικών Προγραμμάτων του αμερικανικού Πενταγώνου (DARPA) και του Αμερικανικού Ιδρύματος Επιστημών (NSF). Οι επιστήμονες κατάφεραν να αναπτύξουν καινοτόμους φακούς επαφής, οι οποίοι «φιλοξενούν» μικροσκοπικές οθόνες έγχρωμων megapixel.
«Πρόσφατα παρουσιάσαμε φακούς επαφής που συνοδεύουν έξυπνα κινητά, φορητές κονσόλες ηλεκτρονικών παιχνιδιών και συσκευές αναπαραγωγής πολυμέσων και οι οποίοι προσφέρουν στον χρήστη πανοραμική οπτική εμπειρία υψηλής ευκρίνειας σε επίπεδο ψυχαγωγίας, με εφαρμογές προγραμματισμένης εικονικής πραγματικότητας» εξηγεί ο διευθύνων σύμβουλος της Innovega, Στιβ Γουίλι.
Όραση επιστημονικής φαντασίαςΤο σύστημα προηγμένης όρασης iOptik, όπως ονομάζεται, αποτελείται από τους φουτουριστικούς φακούς επαφής και ένα ζευγάρι μοντέρνων γυαλιών.
Ως γνωστόν, η ικανότητα εστίασης του ανθρώπινου οφθαλμού σε υπερβολικά κοντινά σε αυτόν αντικείμενα, είναι περιορισμένη. Οι νέοι φακοί περιλαμβάνουν ένα οπτικό σύστημα το οποίο εστιάζει σε εικόνες που προβάλλονται στα γυαλιά. Αυτές στη συνέχεια «αποστέλλονται» στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού επιτρέποντας στον χρήστη να τις βλέπει καθαρά.
Σύμφωνα με τον Γουίλι, οι περισσότερες οθόνες κινητών τηλεφώνων είναι πολύ μικρές για να διαβάσει ή να απολαύσει κανείς ό,τι προβάλλεται σε αυτές. Αντίθετα, οι φακοί επαφής της αμερικανικής εταιρείας θα μπορούσαν να προσφέρουν οπτικό αποτέλεσμα αντίστοιχο μιας τηλεόρασης 240 ιντσών από απόσταση τριών μέτρων.
Σήμερα, «περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούν φακούς επαφής, ανάμεσα στους οποίους βρίσκεται και το target group ηλικίας 18-34 ετών - τα άτομα αυτά παίζουν συχνά ηλεκτρονικά παιχνίδια και χρησιμοποιούν smartphones» συνεχίζει ο ίδιος. «Εμείς οραματιζόμαστε ότι όσοι προμηθεύονται τους απλούς φακούς επαφής, περίπου ανά έξι μήνες, θα αρχίσουν να προμηθεύονται τους νέους φακούς από τον οπτικό τους, όπως έκαναν μέχρι σήμερα. Στόχος μας είναι εντός του 2012 οι φακοί μας να λάβουν την έγκριση της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA)».
Το μέλλον… σήμερα
Ένα από τα δυνατά χαρτιά της Innovega, όπως ισχυρίζεται – μεταξύ άλλων - είναι και η αγορά ηλεκτρονικών παιχνιδιών, καθώς μέσω των συγκεκριμένων φακών οι διάφορες εταιρείες θα μπορούσαν να ενισχύσουν ή ακόμη και να επεκτείνουν την εμπειρία gaming.
Η ίδια ευρεσιτεχνία περιλαμβάνει και μια δεύτερη εκδοχή εμφυτεύσιμων φακών που θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση προβλημάτων όρασης, αλλά και να εισαγάγει τους χρήστες σε έναν νέο κόσμο εικονικής πραγματικότητας ή στιγμιαίας πρόσβασης στο Διαδίκτυο μέσω της όρασης.
Εάν οι διαδικασίες προχωρήσουν όπως έχουν προγραμματιστεί, τότε οι φουτουριστικοί φακοί θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν ευρέως στην αγορά μέχρι το 2014-2015.
Ειρήνη Βενιού - tovima.gr - wordlesstech.com
Διαβάστε επίσης: Φακός επαφής – υπολογιστής
28/12/11
Raspberry Pi : Ο υπολογιστής με λειτουργικό Linux των 19 ευρώ
Μικροσκοπικός υπολογιστής, σε μικροσκοπική τιμή
Κέμπριτζ
O Raspberry Pi, ένας υπολογιστής με τιμή μόλις 19 ευρώ που βασίζεται στο Linux, φτάνει στην αγορά το 2012 με χρηματοδότηση από το Εργαστήριο Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.Ο υπολογιστής των 19 ευρώ, διαθέσιμος σε μορφή πλακέτας, θα κυκλοφορήσει στις αρχές του έτους σε δύο μοντέλα:
Ο υπολογιστής των 19 ευρώ περιλαμβάνει:
Newsroom ΔΟΛ- Raspberry Pi μοντέλο Α με 128 ΜΒ RAM χωρίς θύρα Ethernet
- Raspberry Pi μοντέλο B με 256 MB RAM και θύρα Ethernet
Ο υπολογιστής των 19 ευρώ περιλαμβάνει:
- Επεξεργαστή ARM11 στα 700 MHz
- Μνήμη 128 ΜΒ SD RAM
- Ανάλυση 1080p, H264 αναπαραγωγή
- Έξοδοι Composite και HDMI
- Θύρα USB 3.0
- Κάρτες SD/MMC/SDIO
- Θύρα I/O γενικής χρήσης
- Λειτουργικό Linux Fedora, Debian, Ubuntu
14/12/11
Δίκτυα των 186 Gbps θα επιταχύνουν τις ανακαλύψεις στον LHC
Νέο ρεκόρ ταχύτητας
Σιάτλ, Ουάσινγκτον
Νέο παγκόσμιο ρεκόρ στην ταχύτητα διαμεταγωγής δεδομένων, στα 186 Gigabit ανά δευτερόλεπτο, πέτυχε σε επίπεδο δοκιμών κοινοπραξία ερευνητικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, η αύξηση της ταχύτητας στα δίκτυα υπολογιστών έχει κρίσιμη σημασία για ανάλυση του ωκεανού δεδομένων που παράγει ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων του CERN.
To νέο ρεκόρ τέθηκε στη διάρκεια του συνεδρίου Supercomputing 2011 που πραγματοποιήθηκε στο Σιάτλ. Χρησιμοποιώντας ένα κύκλωμα που στήθηκε ειδικά για αυτόν το σκοπό. Οι ερευνητές μετέδωσαν δεδομένα με ταχύτητα 98 Gbps από το Πανεπιστήμιο της Βικτόρια της Βρετανικής Κολούμπια σε συνεδριακό κέντρο του Σιάτλ στην πολιτεία της Ουάσινγκτον. Με την ταυτόχρονη μετάδοση δεδομένων στην αντίθετη κατεύθυνση, με ρυθμό 88 Gps, το πείραμα έδωσε μια σταθερή συνδυασμένη ταχύτητα 186 Gbps, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ που είχε θέσει η ίδια ομάδα το 2009, με ταχύτητα 119 Gbps.....
 |
| Τεράστιοι όγκοι δεδομένων από τον LHC μεταδίδονται σε ερευνητικά κέντρα σε όλο τον κόσμο |
Νέο παγκόσμιο ρεκόρ στην ταχύτητα διαμεταγωγής δεδομένων, στα 186 Gigabit ανά δευτερόλεπτο, πέτυχε σε επίπεδο δοκιμών κοινοπραξία ερευνητικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, η αύξηση της ταχύτητας στα δίκτυα υπολογιστών έχει κρίσιμη σημασία για ανάλυση του ωκεανού δεδομένων που παράγει ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων του CERN.
To νέο ρεκόρ τέθηκε στη διάρκεια του συνεδρίου Supercomputing 2011 που πραγματοποιήθηκε στο Σιάτλ. Χρησιμοποιώντας ένα κύκλωμα που στήθηκε ειδικά για αυτόν το σκοπό. Οι ερευνητές μετέδωσαν δεδομένα με ταχύτητα 98 Gbps από το Πανεπιστήμιο της Βικτόρια της Βρετανικής Κολούμπια σε συνεδριακό κέντρο του Σιάτλ στην πολιτεία της Ουάσινγκτον. Με την ταυτόχρονη μετάδοση δεδομένων στην αντίθετη κατεύθυνση, με ρυθμό 88 Gps, το πείραμα έδωσε μια σταθερή συνδυασμένη ταχύτητα 186 Gbps, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ που είχε θέσει η ίδια ομάδα το 2009, με ταχύτητα 119 Gbps.....
22/11/11
Φακός επαφής - υπολογιστής
Βιονικοί φακοί για όραση αλα Terminator
Εντυπωσιακό τεχνολογικό επίτευγμα αποτελούν οι πρώτοι βιονικοί φακοί επαφής, οι οποίοι θα επιτρέψουν την προβολή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο μπροστά στα μάτια μας. Οι νέοι φακοί υπόσχονται να προβάλλουν ολογραφικές εικόνες στο κοντινό οπτικό πεδίο του ανθρώπου, που θα αισθάνεται περισσότερο ένα ρομπότ.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ και του Αάλτο στην Φινλανδία, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπάμπακ Πράβιτς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μικρομηχανικής και μικρομηχανολογίας Journal of Micromechanics and Microengineering του Ινστιτούτου Φυσικής της Βρετανίας, σύμφωνα με το BBC έκαναν πειράματα σε ζώα και απέδειξαν, ότι οι ηλεκτρονικοί φακοί είναι ασφαλείς, καθώς δεν υπήρξαν παρενέργειες.
Προς το παρόν, ο βιονικός φακός επαφής περιέχει μόνο ένα εικονοστοιχείο (pixel), όμως θεωρείται θέμα χρόνου να προστεθούν εκατοντάδες πίξελ στη συσκευή, οπότε οι φακοί θα είναι πλέον σε θέση να προβάλλουν στα μάτια του κατόχου τους ακόμα και σύντομα γραπτά μηνύματα.....
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ και του Αάλτο στην Φινλανδία, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπάμπακ Πράβιτς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μικρομηχανικής και μικρομηχανολογίας Journal of Micromechanics and Microengineering του Ινστιτούτου Φυσικής της Βρετανίας, σύμφωνα με το BBC έκαναν πειράματα σε ζώα και απέδειξαν, ότι οι ηλεκτρονικοί φακοί είναι ασφαλείς, καθώς δεν υπήρξαν παρενέργειες.
Προς το παρόν, ο βιονικός φακός επαφής περιέχει μόνο ένα εικονοστοιχείο (pixel), όμως θεωρείται θέμα χρόνου να προστεθούν εκατοντάδες πίξελ στη συσκευή, οπότε οι φακοί θα είναι πλέον σε θέση να προβάλλουν στα μάτια του κατόχου τους ακόμα και σύντομα γραπτά μηνύματα.....
26/10/11
Το διαδίκτυο καταναλώνει το 2% της παγκόσμιας ενέργειας
Πρέπει να αθροιστεί η ενέργεια που καταναλώνουν οι υπολογιστές – φορητοί και σταθεροί – τα έξυπνα τηλέφωνα, οι σέρβερ, τα ρούτερ και ο υπόλοιπος εξοπλισμός δικτύωσης. Επίσης πρέπει να συμπεριληφθεί και η ενέργεια που απαιτείται για την κατασκευή όλων αυτών των μηχανημάτων.
Όμως κανείς δεν ξέρει πόσες συσκευές υπάρχουν και είναι συνδεδεμένες στο διαδίκτυο, ούτε για πόσο χρόνο έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι να αντικατασταθούν από άλλες.
Οι Justin Ma και Barath Raghavan, από το Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ στη Καλιφόρνια προσπάθησαν να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.
Οι Raghavan και Ma έκαναν μια πρόχειρη απογραφή των συσκευών που συνδέονται στο διαδικτύο, εκτιμώντας ότι στον πλανήτη υπάρχουν 750 εκατομμύρια φορητοί υπολογιστές, ένα δισεκατομμύριο έξυπνα τηλέφωνα και 100 εκατομμύρια servers.
Θεώρησαν ότι το κόστος παραγωγής (σε ενέργεια) αυτών των συσκευών είναι 4.5 GJ για έναν φορητό υπολογιστή και 1 GJ για ένα έξυπνο τηλέφωνο, και ότι ο «χρόνος ζωής» τους μέχρι να αντικατασταθούν είναι 3 χρόνια για τον φορητό και 2 χρόνια για το smartphone. Παρόμοιες εκτιμήσεις έγιναν για οτιδήποτε συμμετέχει στην διαδικασία του διαδικτύου (βλέπε τον αντίστοιχο πίνακα).
 |
| Για μεγέθυνση κάντε κλικ πάνω στον πίνακα |
Η τελική τους εκτίμηση είναι ότι το διαδίκτυο καταναλώνει μεταξύ 170 με 207 GW.
1 GW (γιγαβατ) είναι 1 δισεκατομμύριο W (βατ), οπότε το διαδίκτυο καταναλώνει περίπου την ίδια ενέργεια που καταναλώνουν μερικά δισεκατομμύρια λαμπτήρων, 100 βατ ο καθένας.
Φαίνεται ότι το νούμερο στο οποίο κατέληξαν οι Raghavan και Ma να είναι τεράστιο. Συγκρινόμενο όμως με την συνολική παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας των 16 terawatts, είναι πολύ μικρό – αποτελεί το 2% του συνόλου της ενέργειας που χρησιμοποιεί η ανθρωπότητα.
H έρευνα θα παρουσιαστεί τον επόμενο μήνα στο «Workshop on Hot Topics in Networks» στο Κέμπριτζ στη Μασαχουσέτη.
www.icsi.berkeley.edu - newscientist
1 GW (γιγαβατ) είναι 1 δισεκατομμύριο W (βατ), οπότε το διαδίκτυο καταναλώνει περίπου την ίδια ενέργεια που καταναλώνουν μερικά δισεκατομμύρια λαμπτήρων, 100 βατ ο καθένας.
Φαίνεται ότι το νούμερο στο οποίο κατέληξαν οι Raghavan και Ma να είναι τεράστιο. Συγκρινόμενο όμως με την συνολική παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας των 16 terawatts, είναι πολύ μικρό – αποτελεί το 2% του συνόλου της ενέργειας που χρησιμοποιεί η ανθρωπότητα.
H έρευνα θα παρουσιαστεί τον επόμενο μήνα στο «Workshop on Hot Topics in Networks» στο Κέμπριτζ στη Μασαχουσέτη.
www.icsi.berkeley.edu - newscientist
10/10/11
Από ένα «Big Mac» γραφενίου θα δημιουργηθεί η νέα γενιά τσιπ
Το πιο λεπτό υλικό στον κόσμο και ταυτόχρονα ανθεκτικό και ηλεκτρικά αγώγιμο, το γραφένιο, ανακαλύφθηκε από τους Αndre Geim και Kostya Novoselov το 2004 στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Το υλικό αυτό με τις μοναδικές του ιδιότητες αναμένεται ότι θα φέρει επανάσταση στην επιστήμη των υλικών και για τον λόγο αυτό άλλωστε οι ερευνητές του Μάντσεστερ έλαβαν το βραβείο Νομπέλ φυσικής 2010.Η ομάδα κατασκεύασε το “Big Mac” γραφένιο, δημιουργώντας ένα «σάντουιτς» τεσσάρων διαδοχικών επιπέδων με δύο στρώματα γραφενίου και με δύο επιπλέον στρώματα ενός άλλου δισδιάστατου υλικού, του νιτρικού βορίου. Η δομή αυτή θα μπορούσε να αντικαταστήσει το τσιπ-πυριτίου στους υπολογιστές.
Με τον τρόπο αυτό οι ερευνητές απομόνωσαν το γραφένιο από τις αρνητικές επιδράσεις του περιβάλλοντος και μελέτησαν τις ηλεκτρονικές του ιδιότητες. Μέχρι τώρα οι επιστήμονες δεν είχαν δει ποτέ το γραφένιο σαν μονωτή, εκτός κι αν ήταν κατεστραμμένο, αλλά τώρα για πρώτη φορά, πολύ υψηλής ποιότητας γραφένιο, γίνεται μονωτής. Σύμφωνα με τον Andre Geim από την σύνθεση αυτή θα μπορούσε να προκύψει το τρανζίστορ από γραφένιο και η δημιουργία μιας νέας γενιάς ηλεκτρονικών.
physorg.com
12/9/11
Υπερ-υπολογιστής προβλέπει το μέλλον
Ο Κάλεβ Λεετάρου του Ινστιτούτου Υπολογιστικής του πανεπιστημίου του Ιλινόις, ο οποίος παρουσίασε τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «First Monday», σύμφωνα με το BBC, παραδέχτηκε ότι ο ισχυρισμός του έγινε μετά από την αναδρομική (εκ των υστέρων) ανάλυση άνω των 100 εκατομμυρίων άρθρων από διάφορες ειδησεογραφικές πηγές ανά τον κόσμο, διεθνείς και τοπικές. Επιμένει όμως πως η ίδια τεχνική ανάλυσης μπορεί να αξιοποιηθεί για να προβλέψει ένα μείζον γεωπολιτικό συμβάν εκ των προτέρων. Η μελέτη εντάσσεται σε ένα νέο ερευνητικό πεδίο (Culturomics), το οποίο αφορά την μελέτη των μειζόνων κοινωνικών και πολιτισμικών τάσεων σε μια κοινωνία, μέσα από την ανάλυση -με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών- τεράστιων ψηφιακών αρχείων (βιβλίων, άρθρων κ.α.).
Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν, αφορούσαν κυρίως δύο είδη πληροφοριών: το «κλίμα» του κάθε άρθρου (αν αφορούσε «καλά» ή «κακά» νέα) και την τοποθεσία που αφορούσε η είδηση. Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργηθεί ένας τεράστιος «ιστός» 100 τρισεκατομμυρίων σχέσεων μεταξύ των πληροφοριών και, στη συνέχεια, τα στοιχεία τροφοδοτήθηκαν στον σούπερ-κομπιούτερ «SGI Altix», ευρύτερα γνωστό ως «Ναυτίλο», στο πανεπιστήμιο του Τενεσί, ο οποίος έχει συνολική επεξεργαστική ισχύ 8,2 teraflops (τρισεκατομμύρια υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο)......
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)